Ο πολυπρωταθλητής Tim Gajser δείχνει την πολυτελή βίλα – μουσείο του [Video]

Μία βίλα που είναι σπίτι – μουσείο – γυμναστήριο – γκαράζ

Από τον

Παύλο Καρατζά

12/9/2025

Κοντά στην πίστα Tigaland που του ανήκει κιόλας, ο πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Tim Gajser έχει πλέον δημιουργήσει τη δική του βίλα, που κυριολεκτικά δεν της λείπει τίποτα, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού του μουσείου και των πολυτελών αυτοκινήτων του.

Ο Σλοβένος δεν διανύει και την καλύτερή του χρονιά, αφού τραυματίστηκε στο GP της Ελβετίας στα μέσα Απριλίου, ενώ ήταν πρώτος στην βαθμολογία και επέστρεψε στην ενεργό δράση στα μέσα Αυγούστου. Μπορεί ο τραυματισμός του να τον κράτησε εκτός αγώνων και προπονήσεων για αρκετό καιρό, ήταν όμως από ότι φαίνεται μία καλή ευκαιρία για να τελειώσει το σπίτι-μουσείο που ετοίμαζε κοντά στην του πίστα του στην Σλοβενία.

Στο βίντεο που έχει δημοσιεύσει ο ίδιος, μπορούμε να δούμε ένα πολυτελέστατο σπίτι με πισίνα, μουσείο, γυμναστήριο, γκαράζ που φιλοξενεί εκτός των άλλων μία Honda CR500 του 1987, μία CR250 του 2004, μια Ferrari 488 και ένα Audi RS ABT Sportsline 800 ίππων.

Στον κάτω όροφο βρίσκεται το μουσείο Tiga, όπου εκτίθενται και οι 5 μοτοσυκλέτες με τις οποίες ο Tim κατέκτησε τους τίτλους του παγκόσμιου πρωταθλητή. Εκεί εκτίθενται επίσης εκατοντάδες τρόπαια και κράνη που σύλλεξε ο πολυπρωταθλητής ανά τα χρόνια.

Στις εγκαταστάσεις του κτήματος περιλαμβάνονται επίσης πισίνα, τρία δωμάτια επισκεπτών με ιδιωτικά μπάνια, γυμναστήριο, σάουνα και ιδιωτικό γήπεδο μπάσκετ. Ακόμη και ο σκύλος του σπιτιού έχει το δικό του δωμάτιο. “Περνάω 3 έως 4 ώρες την ημέρα στο γυμναστήριο. Είναι πραγματικά υπέροχο να έχεις ένα τέτοιο γυμναστήριο στο σπίτι σου”, εξηγεί ο Gajser.

Στο τέλος, ο Tim Gajser δίνει μια γεύση από τη δική του πίστα motocross «Tigaland», που σχεδιάστηκε ειδικά για αυτόν και πληροί τις απαιτήσεις μιας σύγχρονης πίστας παγκόσμιου πρωταθλήματος, συμπεριλαμβανομένου ενός συστήματος ποτίσματος. Εκεί χτίστηκε επίσης ένα σπίτι: “Ο μηχανικός μου Roberto μένει εκεί και διαθέτει ένα πλήρως εξοπλισμένο συνεργείο” δήλωσε.

Το συμβόλαιο του Gajser με την Honda λήγει στο τέλος της σεζόν. Οι διαπραγματεύσεις για την ανανέωση του συμβολαίου φαίνεται να είναι δύσκολες, καθώς δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία σχετικά με τις απολαβές του.

Παρακάτω και το βίντεο με την επίδειξη του σπιτιού:

Ετικέτες

Tim Gajser

Honda

Honda HRC

motocross

FIM motocross

MXGP 2025

mxgp

https://bit.ly/MOTO_676

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.