Ο πρώτος νεκρός μοτοσυκλετιστής στο "Μεγάλο Περίπατο" της Βαρκελώνης

Όταν η Δικαιοσύνη συμπεριφέρεται σαν υοπχείριο των πολιτικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

22/12/2020

Το γεγονός πως ένας μοτοσυκλετιστής σκοτώθηκε πέφτοντας πάνω στα τσιμεντένια οδοφράγματα που έβαλε ο δήμαρχος της Βαρκελώνης στο κέντρο της πόλης για να δημιουργήσει τον δικό του "Μεγάλο Περίπατο", δεν εξέπληξε κανέναν στην Ισπανική πόλη. Από την αρχή που μπήκαν αυτά τα τσιμεντένια μπλοκ στους δρόμους και έγινε η περιμετρική οριοθέτησή τους με γυαλιστερή κίτρινη μπογιά, οι οργανώσεις μοτοσυκλετιστών και ποδηλατιστών της πόλης έκαναν επίσημες και έγγραφες διαμαρτυρίες στο Δήμο, υποδεικνύοντας το προφανές, δηλαδή πως τα μέσα που έχουν χρησιμοποιηθεί για την οριοθέτηση είναι επικίνδυνα και ακατάλληλα και πρέπει να αντικατασταθούν. Ο Δήμος της Βαρκελώνης φυσικά τους έγραψε εκεί που δεν πιάνει μελάνι, γνωρίζοντας πως οι εισαγγελείς και οι δικαστές θα κάνουν όπως πάντα τα στραβά μάτια για τη χρήση παράνομων και επικίνδυνων υλικών στους δρόμους της πόλης. Διότι νόμοι που να καθορίζουν με απόλυτη ακρίβεια ποιες πρέπει να είναι οι προδιαγραφές υλικών οδοποιίας και σχεδιασμού των δρόμων υπάρχουν στην Ισπανία.

Οι Ισπανοί εισαγγελείς και οι δικαστές τους… αγνοούν. Σας θυμίζουν όλα αυτά κάτι σχετικό με τον "Μεγάλο Περίπατο" της Αθήνας; Πάμε τώρα στο δυσάρεστο συμβάν του θανατηφόρου ατυχήματος που συνέβη πριν μερικές μέρες στο κέντρο της Βαρκελώνης. Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες, ένα αυτοκίνητο χτύπησε έναν 28 ετών μοτοσυκλετιστή στη διασταύρωση, με αποτέλεσμα να τον κατευθύνει προς τα τετράγωνα τσιμεντένια μπλοκ προκαλώντας του ακαριαίο θάνατο.

Παρά τις μαρτυρίες των ανθρώπων που είδαν με τα ίδια τους τα μάτια το περιστατικό, η αστυνομία δεν έχει δώσει στη δημοσιότητα επίσημο πόρισμα και κανείς εισαγγελέας δεν έχει ασκήσει ποινικές διώξεις στον δήμαρχο και σε όσους συμμετείχαν στο “σχεδιασμό” και τη “μελέτη” αυτού του εξόφθαλμα παράνομου έργου. Η μόνη αντίδραση του “οργανωμένου” κράτους ήταν να στείλει ψυχολόγους στην οικογένεια του θύματος για… παρηγοριά. Σε αντιδιαστολή και για να καταλάβουν όλοι πως την απόλυτη ευθύνη για την ασυδοσία των πολιτικών αρχόντων και των δημόσιων υπηρεσιών σε ορισμένες χώρες της Μεσογείου την έχουν αποκλειστικά και αυτούσια οι εισαγγελείς και οι δικαστές, θα σας θυμίσουμε πως πριν μερικούς μήνες στο Λονδίνο ένας μοτοσυκλετιστής τραυματίστηκε σοβαρά καθώς έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του πατώντας πάνω σε βαμμένες διαγραμμίσεις του λεωφορειόδρομου. Καθώς το Λονδίνο είναι σε αγγλοσαξονική χώρα και έχει αγγλοσάξονες αστυνομικούς και δικαστές, το ανακριτικό της τροχαίας μέτρησε και διαπίστωσε πως η μπογιά των διαγραμμίσεων δεν είχε την πρόσφυση που ορίζουν οι προδιαγραφές, ο εισαγγελέας άσκησε δίωξη στην αρμόδια υπηρεσία του Δήμου και ο δικαστής επέβαλε πρόστιμο στο Δήμο και επιδίκασε αποζημίωση στον μοτοσυκλετιστή.

Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ οργανωμένου κράτους με ανεξάρτητη δικαιοσύνη και όλων των υπολοίπων. Η διαφορά δεν είναι στους νόμους, αλλά στην καθολική εφαρμογή τους.

Η.Π.Α.: Νόμος προστατεύει τις πίστες από τις καταγγελίες κατοίκων

Αναφέρει πως οι κάτοικοι δεν μπορούν να αξιώσουν κάτι, εφόσον η πίστα υπήρχε από πριν
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/4/2026

Οι καταγγελίες των κατοίκων που μένουν κοντά σε πίστες είναι συχνό φαινόμενο, όμως στο Κάνσας των Ηνωμένων Πολιτειών θεσπίστηκε νόμος για την προστασία των χώρων μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Η Πολιτεία του Κάνσας λοιπόν θέσπισε νόμο με στόχο να διασφαλίσει το μέλλον των πιστών της από αστικές αγωγές σχετικά με τον θόρυβο και την κυκλοφορία, υπό την προϋπόθεση ότι η πίστα υπήρχε πριν μείνουν εκεί οι γείτονες.

Στην ουσία, το επιχείρημα είναι ότι αν επιλέξεις να αγοράσεις ή να χτίσεις δίπλα σε μια υπάρχουσα πίστα, δεν μπορείς στη συνέχεια να αλλάξεις γνώμη και να παραπονεθείς για τον θόρυβο που κάνει αφότου μετακομίσεις.

Οι καταγγελίες των ανθρώπων που μένουν κοντά σε μία πίστα δεν είναι βέβαια αποκλειστικά αμερικανικό ζήτημα και με την κίνηση αυτή στο Κάνσας αποκλείονται οι αξιώσεις όσων μετακόμισαν σε ακτίνα πέντε μιλίων μετά την ύπαρξη μιας πίστας.

Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμοί στο νομοσχέδιο, όπως το ότι η προστασία δεν ισχύει αν διαπιστωθεί ότι μια πίστα έχει παραβιάσει τους όρους λειτουργίας της – για παράδειγμα, λειτουργώντας εκτός των επιτρεπόμενων ωρών ή αν δεν έχει φιλοξενήσει αγώνα τα τέσσερα χρόνια πριν από την κατασκευή των γειτονικών ακινήτων.

Ακόμη και μερικές από τις πιο γνωστές πίστες της Αμερικής δεν γλιτώνουν. Η Laguna Seca αντιμετωπίζει συνεχείς διαμάχες με τους κατοίκους της περιοχής λόγω του θορύβου. Νομοθεσίες όπως αυτή δεν διαφυλάσσουν απλώς την κληρονομιά των αγώνων, αλλά αναγνωρίζουν και την οικονομική αξία που προσφέρουν αυτές οι εγκαταστάσεις μέσω της απασχόλησης, του τουρισμού και των εκδηλώσεων.

Ετικέτες