Ο Robbie Maddison διέσχισε τον Βόσπορο με μοτοσυκλέτα [VIDEO]

Ο πρώτος που οδήγησε Ευρώπη-Ασία χωρίς στο νερό χωρίς γέφυρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2021

Ο Maddison πρέπει να παραδεχτεί πλέον πως ο πραγματικός του πόθος δεν ήταν οι μοτοσυκλέτες αλλά να γίνει ναυτικός, καθώς οι μεγαλύτερες δράσεις του τα τελευταία χρόνια έχουν επικεντρωθεί στο να οδηγεί πάνω στο νερό. Το τελευταίο του εγχείρημα η διάσχιση του Βοσπόρου με χορηγό γνωστή εταιρεία παγωτών.

Ξεκίνησε το 2015 με το «Pipe Dream» καβαλώντας τα κύματα στην περιοχή Παπάρα, στην Ταϊτή, που ήταν και το πιο εντυπωσιακό από όλα τα εγχειρήματα οδήγησης στο νερό που έχει κάνει γιατί έπρεπε να παλέψει με τεράστια κύματα και κινδύνευσε σοβαρά τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις.

Από τότε έχει έρθει στην Μύκονο, επίσης οδηγώντας στο νερό και έχει πραγματοποιήσει διάφορες «εξορμήσεις» οδηγώντας μία ειδικά τροποποιημένη μοτοτοσυκλέτα με πέδιλα, που σε κάθε περίπτωση όμως χρειάζεται να μένει με το γκάζι ανοικτό και να πηγαίνει γρήγορα για να παραμείνει στην επιφάνεια.

Σε συνέχεια των παραπάνω έρχεται τώρα η διάσχιση του Βοσπόρου με μοτοσυκλέτα, χωρίς όμως να περάσει από την γέφυρα. Ο Maddison είχε ξανά βρεθεί στην Κωνσταντινούπολη, ήταν ο κασκαντέρ που χάρισε μία πολύ χαρακτηριστική σκηνή στο Skyfall, την πρώτη της ταινίας που ο James Bond οδηγούσε πάνω στο Καπαλί Τσαρσί.

Όπως μου έχει πει ο ίδιος ο Maddison παλιότερα το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε στην ταινία αυτή και την πρώτη του δουλειά ως κασκαντέρ σε μία τόσο μεγάλη παραγωγή, ήταν οι πολλαπλές φορές που έπρεπε να κάνει το ίδιο πράγμα, παρόλο που το πέτυχε με την πρώτη. Ο σκηνοθέτης έκανε την δουλειά του, εξασφαλίζοντας πολλά διαφορετικά πλάνα αλλά ο Maddison όπως μου είπε σπαταλά μήνες πριν από κάθε εγχείρημα αξιοποιώντας τις υπηρεσίες συγκεκριμένων, πολύ ικανών στην δουλειά τους ανθρώπων, ώστε να μην χρειαστεί να το κάνει δεύτερη φορά «φαντάζεσαι να έπρεπε να περάσω άλλη μία πάνω από τον Ισθμό, όταν είχα έρθει στην Ελλάδα; Και η πρώτη ακόμη επικίνδυνη ήταν, έπρεπε να αλλάξω ταχύτητα αφότου ξεκίνησα γιατί ένιωσα πως ο αέρας είχε ξαφνικά αλλάξει!».

Θυμηθείτε επίσης: Παναγιώτης Ντεντάκης - Οδηγεί στην θάλασσα με προορισμό το Guinness

Ομοίως και στο νέο εγχείρημα περνώντας τον Βόσπορο, το μεγαλύτερο κομμάτι δεν ήταν τα 90 δευτερόλεπτα που χρειάστηκε για να πάει από την συνοικία Ορτάκιοϊ (Μεσαχώρι) στο Beylerbeyi Saray με περίπου 70 χιλιόμετρα, καλύπτοντας μία απόσταση λίγο μεγαλύτερο από 1,5 χιλιόμετρα. Αυτό πρακτικά ήταν το εύκολο.

Το δυσκολότερο ήταν να κλείσουν την κυκλοφορία στον Βόσπορο για περίπου 15 λεπτά! Μπορεί αυτή την εποχή οι θαλάσσιοι δρόμοι να έχουν μειωμένη κυκλοφορία στον απόηχο της πανδημίας αλλά ο Βόσπορος παραμένει ένα από τα πιο πολυσύχναστα περάσματα στην Γη, αγγίζοντας ακόμη και τις 50.000 διελεύσεις τον χρόνο!

Οι διαδικασίες λοιπόν για να κλείσει ο Βόσπορος σε αυτά τα 15 λεπτά είναι το μεγαλύτερο εγχείρημα που βλέπουμε μπροστά μας.

Ο Έλληνας Παναγιώτης Ντεντάκης βγαίνει στην ανοικτή θάλασσα γράφοντας πολλά χιλιόμετρα με κυματισμό που καταπονεί όλο το σώμα και οδεύει προς την επικύρωση του ρεκόρ Guinness. Αυτό που κάνει ο Παναγιώτης για παράδειγμα, είναι πιο δύσκολο σε ότι αφορά την οδήγηση στο νερό. Ο ίδιος ο Maddison μιλώντας για το εγχείρημα στον Βόσπορο τόνισε πως τα νερά ήταν ιδιαίτερα ήρεμα και ο μεγαλύτερος κίνδυνος που είχαν ήταν από τις διελεύσεις κατά μήκος του καναλιού και την διατήρηση του παραθύρου χρόνου που είχαν στην διάθεσή τους. Αν συνέβαινε το παραμικρό και δεν προλάβαινε η ομάδα να ολοκληρώσει δύο διελεύσεις, Ευρώπη – Ασία και Ασία – Ευρώπη, μέσα σε αυτά τα 15 λεπτά, τότε πολύ απλά θα πήγαινε όλη η προετοιμασία χαμένη. Για αυτό και χρειάστηκαν μήνες για να καταφέρουν να προγραμματίσουν την διέλευση!

Η έμπνευση για αυτή την ενέργεια, πηγαίνει πίσω στην εποχή του Skyfall όταν ο Maddison είδε από κοντά τον Βόσπορο. Από τότε ήθελε να τον διασχίσει οδηγώντας στο κανάλι που ανά τους αιώνες κάθε είδους καραβιού το έχει διασχίσει, όχι όμως και μοτοσυκλέτα!

Ο αναβάτης της Red Bull ολοκλήρωσε το εντυπωσιακό εγχείρημα με δύο διελεύσεις, ξεκινώντας και καταλήγοντας στις ειδικές πλατφόρμες που είχαν τοποθετηθεί για τον σκοπό αυτό, ώστε να μπορεί να μπει στο νερό έχοντας αναπτύξει ταχύτητα και να βγει από αυτό φρενάροντας στην στεριά, διαφορετικά η μοτοσυκλέτα δεν επιπλέει παρόλο που υπάρχουν τα πέδιλα. Μετά από ολιγόλεπτη ξεκούραση στο Σαράι, επέστρεψε στο Μεσοχώρι.

Βασικός χορηγός του εγχειρήματος ήταν η πολυεθνική Nestle για την μάρκα Algida και συγκεκριμένα για το παγωτό BigBold, με το όνομα αυτό να αποτελεί λογοπαίγνιο ανάμεσα στο motto του Maddison και την ονομασία του παγωτού που αναγραφόταν στην στολή αλλά και στην μοτοσυκλέτα. Η προσπάθεια μεταδόθηκε ζωντανά και μπορείτε να δείτε το επίμαχο στιγμιότυπο παρακάτω.

Δείτε το video:

 

Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!

Επειδή τα πήγαν καλά τα προηγούμενα χρόνια
Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/1/2026

Ακριβαίνουν τα δίκυκλα και οι μοτοσυκλέτες που έρχονται από Ινδία από εδώ και πέρα και μάλιστα σημαντικά, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει αύξηση Εισαγωγικού Δασμού η οποία είναι σημαντική, καθώς μιλάμε για 8% έως τα 250 κυβικά και 6% από εκεί και πάνω. Συνήθως αυτό είναι ανάποδο, δηλαδή το ποσοστό αυξάνεται με τον κυβισμό, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση έκριναν διαφορετικά.

Φαντάζει μία ξαφνική κίνηση καθώς δεν υπάρχει ιστορικό ανταλλαγής δηλώσεων μεταξύ Ινδίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης για να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο, οπότε κοιτώντας το βαθύτερα, φτάνει στο Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων της ΕΕ.

Το GSP (Generalised System of Preferences) χρησιμοποιείται από την ΕΕ για να ενθαρρύνει τις αναπτυσσόμενες χώρες και να ενισχύσει τις εξαγωγές τους.

Βάση αυτού του συστήματος δεν υπήρχαν επιβαρύνσεις στις εισαγωγές από την Ινδία για μία σειρά από πολλά αγαθά, ανάμεσά τους και οι μοτοσυκλέτες. Εκεί είχε καθοριστεί πως όσο η εισαγωγή δίκυκλων από την Ινδία δεν ξεπερνά ένα συγκεκριμένο αριθμό, δεν θα επιβάλλεται αυτό το 6% με 8% που ζητούν πλέον από 1η Ιανουαρίου 2026.

Η Ινδία χάνει τα δασμολογικά της προνόμια λοιπόν και αυτό είναι περισσότερο σοβαρό από ότι θα περίμενε κανείς γιατί αυτομάτως επηρεάζεται μία σειρά από σημαντικές για την Ελλάδα μοτοσυκλέτες:

  • Η οικογένεια 390 της KTM με τα Adventure και τα Duke.
  • Τα μικρά Triumph που είναι τα μόνα που κατασκευάζονται στην Ινδία αντί της Ταϋλάνδης, όπως όλα τα υπόλοιπα.
  • Οι μοτοσυκλέτες Royal Enfield
  • Οι BSA μοτοσυκλέτες που μόλις συμφωνήθηκαν για την Ελληνική αγορά
  • Το BMW 450GS που είναι το μόνο που κατασκευάζεται εκεί, μέσω της TVS
  • Η ίδια η TVS όταν και εφόσον έρθει στην Ελλάδα
  • Η σειρά 457 της Aprilia
  • Η Bajaj που έχει επίσημη αντιπροσωπεία στην Ελλάδα

Τα σκούτερ της Suzuki που είναι τα μόνα που έρχονται από ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο που κατασκευάζει μέχρι και Hayabusa για τους Ινδούς (οι δικές μας Hayabusa παραμένουν Made in Japan)

Δεν ξέρουμε αν σε κάποιον φαντάζει μικρό το ποσοστό, όμως είναι ο μέσος όρος που βγάζει ένα κατάστημα από την πώληση. Όταν ζητά κάποιος μία καλύτερη τιμή από το μαγαζί που αγοράζει την μοτοσυκλέτα του, έχει στο μυαλό του το συνολικό ποσό που δίνει, όχι τα 480Ευρώ που βγάζει το κατάστημα από μία μοτοσυκλέτα των 6.000 Ευρώ. Μία αύξηση σαν ένα δεύτερο ποσοστό πωλήσεων, είναι ήδη μεγάλη λοιπόν, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μοντέλα με πολύ περιορισμένα περιθώρια εξαιτίας του υψηλότατου ανταγωνισμού.

Μπαίνει δασμός στο “Made in India”

Ακόμη και το μικρό BMW έχει συμπιέσει τιμές για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα, οπότε μόνο μικρό δεν είναι το 6%, πόσο μάλλον το 8% σε μία κατηγορία με ακόμη μεγαλύτερο ανταγωνισμό επί της τιμής και όχι των χαρακτηριστικών, όπως συμβαίνει με τα σκούτερ της Suzuki.

Στο μεταξύ η Ελλάδα επιβάλλει πρόσθετους δασμούς σε όλα τα οχήματα που εισέρχονται για πώληση στην χώρα μας, κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας και η χώρα πληρώνει πρόστιμο. Εισπράττει δηλαδή από όλους μας ένα αρκετά μεγάλο ποσό, κομμάτι αυτού φεύγει στην Ευρωπαϊκή και κρατά το υπόλοιπο. Ένας πρόσθετος φόρος που δεν μπαίνει και όλος στα ελληνικά ταμεία, χώρια το υψηλό ΦΠΑ, είναι ο βασικός λόγος που οι μοτοσυκλέτες εδώ είναι ακριβότερες από την υπόλοιπη Ευρώπη σε μεγάλο ποσοστό μοντέλων.

Στην κατηγορία S-17b που μας ενδιαφέρει, περιλαμβάνονται όλες οι μοτοσυκλέτες που αναφέρονται πιο πάνω, βάση της περιγραφής κυβισμού και κινητήρα.

Μιλώντας με τους Έλληνες εισαγωγείς, αυτή την στιγμή δεν έχει φανεί ακόμη η χρέωση καθότι το μεσοδιάστημα αυτών των λίγων ημερών από την αρχή του έτους δεν έχει γίνει ακόμη κάποιος εκτελωνισμός.

Ωστόσο στην διαδικασία “Taric Simulation” που μπορεί να κάνει κάποιος εκτελωνιστής είναι ένας δασμός που ήδη φαίνεται.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους εισαγωγείς, άρα μπορεί να ανοίγονται και ορισμένα παραθυράκια για την αποφυγή του κατά περίπτωση. Τα 450GS δεν έρχονται απευθείας από την Ινδία αλλά πηγαίνουν στο Βερολίνο και παραλαμβάνονται από εκεί. Αν η BMW στο Βερολίνο αποφασίσει να κάνει το ελάχιστο στις μοτοσυκλέτες αυτές για να δηλώσει συναρμολόγηση σε Ευρωπαϊκό Έδαφος, ενδεχομένως να μπορεί να αποφύγει τον πρόσθετο δασμό ή να έχει κάποιον άλλο τρόπο. Η Aprilia θα μπορούσε να ετοιμάσει ένα πλήρες κιτ CKD (Completely Knocked Down), ή ακόμη καλύτερα ένα SKD (Semi-Knocked Down) και να συναρμολογεί τα 457 σε Ευρωπαϊκό έδαφος, έχοντας μεγάλη ελευθερία εντός Ινδίας γιατί είναι δικό της εργοστάσιο (της Piaggio) αυτό που έχει αναλάβει την παραγωγή τους.

Προς το παρόν υπάρχει αρκετό διαθέσιμο στοκ νέων μοντέλων που έχουν εισαχθεί έως 31/12, μένει να δούμε πως θα επηρεαστούν οι “Made in India” μοτοσυκλέτες από εδώ και πέρα.