O Stefan Merriman και η CDR Yamaha WR450F

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

30/5/2014

Ποιός θυμάται τον Stafan Merriman; Τον τέσσερις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή εντούρο τον είχαμε δει στον πρώτο αγώνα παγκοσμίου στην Ελλάδα, στα Καλάβρυτα το 2003, τότε με Honda CR250R. Ακόμα θυμάμαι τις... ποδίτσες που είχε κάτω από τα μαρσπιέ, για να μην τον φρενάρουν όταν τα έσερνε κάτω στα μπερμ! Πρώτο μπόι ο Merriman, ίσα που ξεχώριζε το κεφάλι του πάνω από το τιμόνι, αλλά όταν ξεκίναγε ήταν ποίημα να τον βλέπεις να οδηγεί. Κάνοντας πολλές θυσίες, ο Νεοζηλανδός είχε έρθει στην Ευρώπη κι έμενε χρόνια σε τροχόσπιτο με την γυναίκα και το παιδί του, ακολουθώντας τους αγώνες. Κατάφερε να κερδίσει τέσσερα παγκόσμια, άλλες τρεις χρονιές ήρθε δεύτερος, μία τρίτος, μία τέταρτος και δύο πέμπτος. Όταν πια δεν ήταν ανταγωνιστικός, επέστρεψε στην Αυστραλία, όπου αγωνίζεται ακόμα στο πρωτάθλημα, στα 41 του χρόνια, και τερματίζει σταθερά στις πρώτες θέσεις. 


"Το 2013, στην αρχή δεν τα πήγαινα και πολύ καλά, αλλά τελικά κατάφερα να τερματίσω δεύτερος στην Ε2, και μόνο πέντε βαθμούς από την τρίτη θέση της γενικής. Είμαι χαρούμενος με το αποτέλεσμα, άλλωστε έχω περάσει τα 40, και όντως γίνεται όλο και πιο δύσκολο να κερδίζω τους νεότερους. Το καλύτερο πράγμα στην ηλικία μου – όπως λέω, δεν είμαι γέρος, απλά πιο έμπειρος... – είναι πως δεν κολλάω σε ένα θέμα του αγώνα ή της μοτοσυκλέτας. Μπορώ να βλέπω την μεγαλύτερη εικόνα πια, σε αντίθεση με τότε που ήμουν νέος και πιο παρορμητικός.
Μέσα στη χρονιά χρησιμοποιώ δύο μοτοσυκλέτες για τους αγώνες, κι άλλες τρεις για προπονήσεις. Εκτός των αγώνων, καβαλάω δύο με τρεις μέρες την εβδομάδα, κάνω και cross-training για να κρατάω την μαχητικότητά μου."


Ιδού η λίστα των αλλαγών του WR450R με το οποίο τρέχει στο πρωτάθλημα AORC:
• Εκκεντροφόροι φτιαγμένοι στην Νέα Ζηλανδία
• Ροϊκή εξέλιξη κεφαλής
• Συμπλέκτης GYTR
• Ρεζερβουάρ YZ250F Team Rinaldi carbon fiber
• Προγραμματιζόμενη ανάφλεξη Vortex 10 θέσεων
• Υποπλαίσιο ΥΖ250F για 20mm χαμηλότερο ύψος σέλας
• Πλαϊνά καπάκια YZ250F
• Στάνταρ πλάκες πιρουνιού, τιμόνι Renthal
• Λάστιχα Dunlop
• Πιρούνι YZ450F με αλλαγές σε valving και ελατήρια

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.