Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride

 

Κομοτηνή: 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές με εμβατήρια και σήμα «Γκρίζων Λύκων» - Προσήχθησαν για έλεγχο και αφέθηκαν ελεύθεροι

Έπαιζαν εμβατήρια σε όλη την Εγνατία – Συνέχισαν μέχρι τα σύνορα
Κομοτηνή: 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές με εμβατήρια και σήμα «Γκρίζων Λύκων» - Προσάχθηκαν για έλεγχο και αφέθηκαν ελεύθερο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/8/2026

Το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής, 28 Αυγούστου, 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές πέρασαν από κεντρικούς δρόμους της Κομοτηνής παίζοντας από ηχεία στις μοτοσυκλέτες το οθωμανικό στρατιωτικό εμβατήριο «Eski Ordu Marsı» (Εμβατήριο του Παλαιού Στρατού) κάνοντας το σήμα των Γκρίζων Λύκων με τα χέρια σε οδηγό αυτοκινήτου που τους προσέγγισε στο φανάρι.

Ωστόσο δεν έμειναν σε μία απλή διέλευση, όπως δήλωσαν μετέπειτα στην αστυνομία που προχώρησε στην προσαγωγή τους.

Οι 7 μοτοσυκλετιστές, μέλη του Osmanlı Motosiklet Dernegi με έδρα την Κωνσταντινούπολη, του «Συλλόγου Οθωμανών Μοτοσυκλετιστών» έκαναν περιοδεία μέσα στην Κομοτηνή περνώντας από τα γραφεία της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής». Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, ο σύλλογος αυτός, όπως και ο σύλλογος «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» είναι παράνομοι καθώς δεν έχουν ακολουθήσει τις διαδικασίες σύστασης και δεν θα έπρεπε να λειτουργούν. Στη συνέχεια είχαν συνάντηση με τον ψευδομούφτη Κομοτηνής, Ιμπράημ Σερήφ.

Δεν πέρασαν απλά πηγαίνοντας για τα σύνορα:

Η πορεία των τούρκων προκάλεσε σωρεία καταγγελιών με αποτέλεσμα λίγο αργότερα να γίνει η προσαγωγή τους κατά την οποία οι αρχές προχώρησαν σε έλεγχο διαβατηρίων και συνοδευτικών εγγράφων των μοτοσυκλετών που διήρκεσε τρεις ώρες.

Η μικρή αυτή ομάδα επέστρεφε από την Ουγγαρία όπου είχε πάρει μέρος στο Turk Kurultayı (Τουρκικό Συνέδριο) και σύμφωνα με μαρτυρίες από ταξιδευτές στην Εγνατία Οδό δεν ήταν οι μόνοι που πέρασαν με σημαίες, αλλά ήταν εκείνοι που έπαιζαν τα εμβατήρια σε όλη την διαδρομή, όπως και εκείνοι που έκαναν την απαραίτητη παράκαμψη μπαίνοντας στην Κομοτηνή με στάση στα γραφεία του ανωτέρω συλλόγου και συνάντηση με τον ψευδομούφτη Κομοτηνής.

Η στιγμή της προσαγωγής:

Στα τουρικικά ΜΜΕ δήλωσαν πως πέρασαν 12 χώρες χωρίς να έχουν κανένα πρόβλημα και πως μόνο στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκαν με αυτό τον τρόπο ενώ δεν προέβησαν σε κάποια ακραιότητα ή παράνομη συμπεριφορά, πράγμα που θα είχε υπόσταση σε μία διαφορετική περίπτωση, όχι όμως στην συγκεκριμένη.

Σε αντίστοιχη και αντίστροφη περίπτωση πρόκλησης όπου δύο Έλληνες άνοιξαν την πρώτη ελληνική σημαία αλλά και σύμβολα του Βυζαντίου μέσα στην Αγία Σοφία, κλιμάκιο της αστυνομίας τους εντόπισε αργότερα στο ξενοδοχείο όπου διέμενε όλο το γκρουπ και τους συνέλαβε κρατώντας τους για 43 ημέρες πριν δικαστούν. Μετά από ενάμισο μήνα κράτησης τους επιβλήθηκε ποινή δέκα μηνών με αναστολή και αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Υπάρχουν ορισμένες ομοιότητες και σημαντικές διαφορές στα περιστατικά αυτά, η αντιμετώπιση όμως ήταν επίσης πολύ διαφορετική.

Η ανύψωση της Ελληνικής σημαίας στην Τουρκία δεν τιμωρείται από μόνη της, έχουμε ταξιδέψει πολλές φορές εκεί και το ξέρουμε, την τελευταία στις Ποντιακές Άλπεις με σημαίες ελληνικές αλλά και του Πόντου, όχι για κάποιον άλλο λόγο, αλλά για να μπορεί έτσι να έχει το έναυσμα κάποιος ντόπιος να μας μιλήσει στα Ποντιακά, όπως και τελικά έγινε. Παρότι περάσαμε αρκετές φορές από έλεγχο, δεν είχαμε πρόβλημα για τις σημαίες. Όπως δεν είχαμε και εμβατήρια, σήματα εθνικιστικών ομάδων, συναντήσεις με παράνομους συλλόγους και προύχοντες που θέλουν εξουσία εκτός θεσμικής διοίκησης. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις υπάρχει άλλη αντιμετώπιση, όπως επίσης έχουμε δει, μόλις πριν από λίγους μήνες.