Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο: Από τη Ρωσία με… αγάπη

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/7/2016

Με την άφιξή μου στο Batumi, το κομμάτι του παρευξείνιου οδοιπορικού στην Τουρκία λάμβανε τέλος και ταυτόχρονα ξεκινούσε αυτό της Γεωργίας, που αποδείχθηκε τελικά αρκετά πιο σύντομο απ’ ότι είχα σχεδιάσει. Αιτία στάθηκε η διακοπή της οδικής σύνδεσης Γεωργίας-Ρωσίας στον ορεινό άξονα του Καυκάσου λόγω κατολισθήσεων, πράγμα που με υποχρέωσε να πάρω ένα μικρό ferry που εκτελούσε το δρομολόγιο Batumi-Sochi.
Έτσι, πλέοντας για 14 ώρες τα ακυμάτιστα νερά του Εύξεινου Πόντου μ’ ένα μικρό σαπιοκάραβο, αποβιβάστηκα στο Sochi της Νότιας Ρωσίας. Αφού ολοκληρώθηκαν οι τελωνιακές διαδικασίες και το μαύρο Supra έβαλε επίσημα ρόδα στην χώρα του Πούτιν, η ηλεκτρονική πυξίδα ξεκίνησε να δείχνει επίμονα τον ρωσικά βορρά, και συγκεκριμένα την πρωτεύουσα Μόσχα. Περίπου 1.300 χιλιόμετρα με χώριζαν από την μητρόπολη της Ρωσίας, ενώ οι πόλεις Krasnodar, Rostov-na-Don και Voronez θα αποτελούσαν τις ενδιάμεσες στάσεις στην πορεία μου για την Μόσχα.

Ένα βαρετό επίπεδο τοπίο "έστρωσε" την διαδρομή ως την Μόσχα. Αδιάφορες οι πόλεις που συνάντησε το μαύρο παπί στην πορεία του, ταπεινά και φτωχικά τα χωριά που αντίκρισε η ματιά μου, αρκετά καλές οι εξυπηρετήσεις του δρόμου, ικανοποιητική η κατάσταση της ασφάλτου για τις αναρτήσεις του Supra. Και τελικά, με πολύ επιμονή και υπομονή στο τιμόνι, αλλά και αρκετή προσοχή με τους επιθετικούς Ρώσους οδηγούς που με λαχτάρισαν ουκ ολίγες φορές, έφτασα στο βορειότερο γεωγραφικό σημείο του παρευξείνιου οδοιπορικού. Τρέμε Πούτιν, σου έρχομαι…

Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν την ρωσική πρωτεύουσα και δικαιολογημένα έτρεχα σας τρελός να δω όσα μπορούσα περισσότερα μέσα στις τρεις μέρες που έμεινα στην αγκαλιά της πόλης: το Κρεμλίνο, την Κόκκινη Πλατεία με τα αρχιτεκτονήματά της, τα -σοβιετικής αρχιτεκτονικής- κτίσματα του Πανεπιστημίου και του Υπουργείου Εξωτερικών, το θέατρο Μπολσόι, τον Καθεδρικό ναό και φυσικά δεν παρέλειψα μια ρομαντική βαρκάδα στα νερά του Μόσχοβα…

Και μετά τα αξιοθέατα, σειρά είχε ο Σύλλογος των Ελλήνων της Μόσχας. Οι ομογενείς της ρωσικής πρωτεύουσας με υποδέχτηκαν θερμά και με ενημέρωσαν για την πολύχρονη παρουσία και ιστορία τους. Με ποντιακή καταγωγή οι περισσότεροι (άλλοι είχαν έρθει στην Μόσχα από την περιοχή της Κριμαία και άλλοι από την Γεωργία), αντιπροσωπεύουν σήμερα μια αξιόλογη ελληνική κοινότητα 5.000 ατόμων, που αποτελεί σημείο αναφοράς για τις σημαντικές πολιτιστικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες που διοργανώνει.
Παίρνοντας λοιπόν στις "αποσκευές" της ψυχής μου τα συγκινητικά ακούσματα των Ελλήνων της Μόσχας, τις εικόνες των επιβλητικών μνημείων της ρωσικής μεγαλούπολης και λίγη από την κοσμοπολίτικη αύρα της, άρχισα να κατηφορίζω νότια, για να αντικρίσω και πάλι τον Εύξεινο Πόντο από τις ακτές της Ουκρανίας.

Κων/νος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ορίζει εκ νέου τι είναι Μοτοσυκλέτα

Νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί στην αμερικανική βουλή αλλάζει τον ορισμό της Μοτοσυκλέτας και προκαλεί αντιδράσεις στη βιομηχανία

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/2/2026

Το νομοσχέδιο H.R. 3385 που κατατέθηκε πέρυσι τον Μάιο στην Επιτροπή Ενέργειας και Εμπορίου από τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Derrick Van Orden ήταν συντομότατο και πολύ απλό. Η ουσία του είναι μια και μόνη πρόταση, με την οποία επιχειρεί να «τροποποιήσει τον ορισμό της έννοιας μοτοσυκλέτα».

Ο νέος ορισμός που προτείνεται είναι ο εξής:

Μηχανοκίνητο όχημα, ως είχε αρχικά κατασκευαστεί με κινητήρια δύναμη, έχοντας ένα κάθισμα ή σέλα που απαιτεί από τον αναβάτη να καθίσει καβαλώντας τη (astride), σχεδιασμένη να κινείται με όχι περισσότερους από τρεις τροχούς σε επαφή με το έδαφος, με τον έλεγχο διεύθυνσης μέσω ίσιου τιμονιού (handlebars), με επιτάχυνση και πέδηση να ελέγχονται μέσω ίσιου τιμονιού και χειριστηρίων στα πόδια και ικανό να επιτυγχάνει ταχύτητες που ξεπερνούν τα 30 mph (48 km/h).

Αυτός ο ορισμός προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Motorcycle Industry Council (MCI), δηλαδή του οργάνου που εκπροσωπεί τη βιομηχανία μοτοσυκλέτας στις ΗΠΑ και το οποίο διέγνωσε αμέσως ένα σοβαρό πρόβλημα: ο νέος ορισμός εξαιρεί οχήματα όπως τo Polaris Slingshot, καθώς ο χειριστής του δεν κρατά ίσιο τιμόνι και κάθεται μέσα στο όχημα, όχι καβάλα.

Η αντίδραση αποκρυσταλλώθηκε σε μια επιστολή προς την υποεπιτροπή της βουλής που είχε αναλάβει να εξετάσει το θέμα – με πρόεδρο τον βουλευτή Gus Bilirakis, προφανώς ελληνικής καταγωγής – αναλύοντας το πρόβλημα από την οπτική της βιομηχανίας.

Σύμφωνα με το MCI, βγάζοντας από τον ορισμό της μοτοσυκλέτας αυτά τα οχήματα που στις ΗΠΑ περιγράφονται ως “autocycles” δημιουργείται ένα νομοθετικό κενό, καθώς δεν υπάρχει ανάλογη κατηγορία για να ενταχθούν. Δεδομένου πως εξαρχής αυτά κατασκευάζονταν ως μοτοσυκλέτες, ο σχεδιασμός τους γινόταν και γίνεται με γνώμονα τη νομοθεσία που ισχύει για τη μοτοσυκλέτα και τα σχετικά χαρακτηριστικά ασφαλείας.

Αφαιρώντας τα από τη νομική περιγραφή της μοτοσυκλέτας, το νομοσχέδιο απειλεί τη συγκεκριμένη κατηγορία οχημάτων με εξαφάνιση, καθώς δεν υπάρχουν ξεκάθαρα στάνταρ για την κατασκευή τους και επιπλέον δημιουργείται περαιτέρω πρόβλημα με τις πολιτειακές νομοθεσίες, καθώς οι περισσότερες βασίζονται στον ομοσπονδιακό ορισμό της μοτοσυκλέτας.

Το νομοσχέδιο αυτό δεν επηρεάζει τα πάσης φύσεως ATV που στις ΗΠΑ καταχωρούνται διαφορετικά από τη μοτοσυκλέτα, ενώ δεν αναμένεται να έχει σημαντική επίδραση στις αγορές του υπόλοιπου κόσμου όποια και να είναι η τελική έκβαση.

Για την ιστορία, το νομοσχέδιο έχει φύγει από την επιτροπή του κυρίου Bilirakis και έχει κατατεθεί προς ψήφιση στην αμερικανική βουλή, χωρίς να έχει γίνει γνωστό αν εισακούστηκε η έκκληση του MCI – που πάντως δεν έχει εκδώσει καμιά άλλη ανακοίνωση επί του θέματος.