Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο: Από τη Ρωσία με… αγάπη

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/7/2016

Με την άφιξή μου στο Batumi, το κομμάτι του παρευξείνιου οδοιπορικού στην Τουρκία λάμβανε τέλος και ταυτόχρονα ξεκινούσε αυτό της Γεωργίας, που αποδείχθηκε τελικά αρκετά πιο σύντομο απ’ ότι είχα σχεδιάσει. Αιτία στάθηκε η διακοπή της οδικής σύνδεσης Γεωργίας-Ρωσίας στον ορεινό άξονα του Καυκάσου λόγω κατολισθήσεων, πράγμα που με υποχρέωσε να πάρω ένα μικρό ferry που εκτελούσε το δρομολόγιο Batumi-Sochi.
Έτσι, πλέοντας για 14 ώρες τα ακυμάτιστα νερά του Εύξεινου Πόντου μ’ ένα μικρό σαπιοκάραβο, αποβιβάστηκα στο Sochi της Νότιας Ρωσίας. Αφού ολοκληρώθηκαν οι τελωνιακές διαδικασίες και το μαύρο Supra έβαλε επίσημα ρόδα στην χώρα του Πούτιν, η ηλεκτρονική πυξίδα ξεκίνησε να δείχνει επίμονα τον ρωσικά βορρά, και συγκεκριμένα την πρωτεύουσα Μόσχα. Περίπου 1.300 χιλιόμετρα με χώριζαν από την μητρόπολη της Ρωσίας, ενώ οι πόλεις Krasnodar, Rostov-na-Don και Voronez θα αποτελούσαν τις ενδιάμεσες στάσεις στην πορεία μου για την Μόσχα.

Ένα βαρετό επίπεδο τοπίο "έστρωσε" την διαδρομή ως την Μόσχα. Αδιάφορες οι πόλεις που συνάντησε το μαύρο παπί στην πορεία του, ταπεινά και φτωχικά τα χωριά που αντίκρισε η ματιά μου, αρκετά καλές οι εξυπηρετήσεις του δρόμου, ικανοποιητική η κατάσταση της ασφάλτου για τις αναρτήσεις του Supra. Και τελικά, με πολύ επιμονή και υπομονή στο τιμόνι, αλλά και αρκετή προσοχή με τους επιθετικούς Ρώσους οδηγούς που με λαχτάρισαν ουκ ολίγες φορές, έφτασα στο βορειότερο γεωγραφικό σημείο του παρευξείνιου οδοιπορικού. Τρέμε Πούτιν, σου έρχομαι…

Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν την ρωσική πρωτεύουσα και δικαιολογημένα έτρεχα σας τρελός να δω όσα μπορούσα περισσότερα μέσα στις τρεις μέρες που έμεινα στην αγκαλιά της πόλης: το Κρεμλίνο, την Κόκκινη Πλατεία με τα αρχιτεκτονήματά της, τα -σοβιετικής αρχιτεκτονικής- κτίσματα του Πανεπιστημίου και του Υπουργείου Εξωτερικών, το θέατρο Μπολσόι, τον Καθεδρικό ναό και φυσικά δεν παρέλειψα μια ρομαντική βαρκάδα στα νερά του Μόσχοβα…

Και μετά τα αξιοθέατα, σειρά είχε ο Σύλλογος των Ελλήνων της Μόσχας. Οι ομογενείς της ρωσικής πρωτεύουσας με υποδέχτηκαν θερμά και με ενημέρωσαν για την πολύχρονη παρουσία και ιστορία τους. Με ποντιακή καταγωγή οι περισσότεροι (άλλοι είχαν έρθει στην Μόσχα από την περιοχή της Κριμαία και άλλοι από την Γεωργία), αντιπροσωπεύουν σήμερα μια αξιόλογη ελληνική κοινότητα 5.000 ατόμων, που αποτελεί σημείο αναφοράς για τις σημαντικές πολιτιστικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες που διοργανώνει.
Παίρνοντας λοιπόν στις "αποσκευές" της ψυχής μου τα συγκινητικά ακούσματα των Ελλήνων της Μόσχας, τις εικόνες των επιβλητικών μνημείων της ρωσικής μεγαλούπολης και λίγη από την κοσμοπολίτικη αύρα της, άρχισα να κατηφορίζω νότια, για να αντικρίσω και πάλι τον Εύξεινο Πόντο από τις ακτές της Ουκρανίας.

Κων/νος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

Η Ιταλία μόλις κατάργησε τα Τέλη Κυκλοφορίας για όλα τα δίκυκλα!

Ο νέος νόμος αφορά κάθε λογής δίκυκλο, καθώς και αυτοκίνητα μέχρι ένα όριο ισχύος

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/9/2026

“Σήμερα η κυβέρνηση καταργεί έναν από τους πιο μισητούς φόρους για τους Ιταλούς.” Με αυτή τη δήλωση η πρωθυπουργός της χώρας, Giorgia Meloni, ανακοίνωσε την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026 την κατάργηση των ετήσιων τελών κυκλοφορίας για όλα τα δίκυκλα και για τα ΙΧ αυτοκίνητα ονομαστικής ισχύος έως 80 kW, δηλαδή 107 hp.

Ο νέος νόμος θα εφαρμοστεί από το 2027 και θα αφορά μόνο ένα όχημα ανά πολίτη, ωστόσο έχει ήδη συγκεντρώσει τα πυρά της αντιπολίτευσης ως “προεκλογική παροχή”, η οποία παράλληλα μιλά και για μια τρύπα στα κρατικά έσοδα που υπολογίζεται μεταξύ 6 και 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Oι επόμενες βουλευτικές εκλογές στην Ιταλία θα γίνουν μέσα στο 2027, πιθανότερα από το Φθινόπωρο και μετά.

Ο δεύτερος στην ιεραρχία της κυβέρνησης, Antonio Tajani, υπερασπίστηκε την απόφαση ως ένα λαϊκό μέτρο, δηλώνοντας πως, "σήμερα καταργούμε έναν άδικο και δυσβάσταχτο φόρο, ξεκινώντας από τα αυτοκίνητα και τα σκούτερ με τα οποία μετακινούνται κάθε μέρα οι οικογένειες."

H ουσία είναι πως το μέτρο δεν έχει προσωρινό χαρακτήρα αλλά μόνιμο, ανατρέποντας αυτό που στην Ιταλία θεσπίστηκε το 1953 ως “φόρος κυκλοφορίας” και από τη δεκαετία του 1980 μετασχηματίστηκε λογιστικά ως φόρος στην περιουσία.

Η κατάργηση των τελών αυτών εκτιμάται πως θα ευεργετήσει περίπου 13 εκατομμύρια ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και 7 εκατομμύρια ιδιοκτήτες δικύκλων στην Ιταλία.

Για τα δίκυκλα ο φόρος αυτός – αποκαλούμενος bollo moto – υπολογίζεται βάσει διαφόρων παραμέτρων. Η βασική του χρέωση ξεκινά από την περιβαλλοντική κατάταξη του οχήματος ανάλογα με τις Euro προδιαγραφές που ικανοποιεί, με μικρότερο κόστος για τα πιο σύγχρονα και μεγαλύτερο για τα παλιότερα.

Στη συνέχεια προστίθεται ένας κλιμακούμενος φόρος που προκύπτει από μια πάγια χρέωση ανά kW πάνω από τα 11 kW, δηλαδή την ονομαστική απόδοση ενός α1 δικύκλου, ενώ η τιμή αυτή είναι διαφορετική ανάλογα με τις προδιαγραφές Euro του οχήματος, ξεκινώντας από 0,88 ευρώ ανά kW (από Euro 3 και μετά) και φτάνει ως 1,70 ευρώ ανά kW για τα μοντέλα Euro 0 (έτος 2000) και πίσω. Έτσι τα ακριβότερα τέλη για μια μοτοσυκλέτα θα είναι σε μοντέλα με μεγάλη ισχύ και ηλικία. Εκείνο που δεν έχει διευκρινιστεί, είναι το πώς θα πληρώνει τέλη κυκλοφορίας κάποιος με περισσότερα από ένα δίκυκλα στο όνομά του. Βάση του τρόπου που εξηγούμε παραπάνω, αν έχει ένα σκούτερ και μία μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα, πράγμα πολύ συνηθισμένο στην Ιταλία, συμφέρει να απαγκιστρωθεί από το δεύτερο αντί για το πρώτο. Κι αυτό είναι το θέμα συζήτησης αυτή την στιγμή μεταξύ των Ιταλών συναδέλφων. Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά είναι πολύ μακρινά με το τι συμβαίνει εδώ πέρα.