Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/7/2016

Αφού κατακάθισε η σκόνη της ερήμου από το πρόσφατο ταξίδι μου στην αραβική χερσόνησο (“ADV 2 Dubai”), οι χάρτες δεν άργησαν ν’ ανοίξουν ξανά και άρχισα να σχεδιάζω εκ νέου κόκκινες γραμμές και συναρπαστικές διαδρομές. Τι αλήθεια σκεφτόμουν; Ένα ταξίδι με παπί, παρόμοιο μ’ αυτό που έκανα το 2012 στην Καππαδοκία και το 2014 στην Ινδία. Λίγα κυβικά, πολύ κέφι, μεγάλη τρέλα…
Κι έτσι, στα τέλη Ιουνίου, κρατώντας το κλειδί ενός ετοιμοπόλεμου Honda Supra-X 125 Helmin, βρέθηκα στην αφετηρία ενός οδοιπορικού μνήμης, αφιερωμένο στον ποντιακό Ελληνισμό. Μια διαδρομή 7.500 χιλιομέτρων σε έξι παρευξείνιες χώρες (Τουρκία, Γεωργία, Ρωσία, Ουκρανία, Ρουμανία, Βουλγαρία) αποτελούσε το "Roadbook" ενός ταξιδιού σε τόπους οικείους, που φιλοξένησαν την μακραίωνη ιστορική παρουσία του ποντιακού Ελληνισμού.


Η απόβασή μου στην Τουρκία έγινε ατμοπλοϊκώς (Πειραιάς-Χίος-Cesme), ενώ μετά το γρήγορο συνοριακό "ξεκαθάρισμα", το μαύρο Supra άρχισε να καταπίνει τα 610 χιλιόμετρα που με χώριζαν από την πόλη Polatli, την πρώτη διανυκτέρευσή μου επί τουρκικού εδάφους. Η πρώτη μέρα προσαρμογής και συνεργασίας ανάμεσα στον αναβάτη και στο Honda Supra έληξε με τις καλύτερες εντυπώσεις εκατέρωθεν. Σημαντικό πλεονέκτημα για την ομαλή ροή του ταξιδιού αποτελούσε φυσικά η μεγάλη αυτονομία του παπιού, αφού ρολάροντας με σταθερή ταχύτητα 80-90 χλμ./ώρα είχα μια αυτονομία που άγγιζε περίπου τα 230 χιλιόμετρα.


Την επομένη, η κοντινή Άγκυρα δεν ήταν σταθμός μου -η πόλη Amasya ήταν ο επόμενος προορισμός. Αφού έριξα μια γρήγορη, κρυφή ματιά στην σύγχρονη τουρκική πρωτεύουσα που χανόταν μέσα από τους καθρέπτες του παπιού, συνέχισα ακάθεκτος για την αρχαία πρωτεύουσα του βασιλείου του Πόντου, 370 χιλιόμετρα ανατολικότερα.
Προσεγγίζοντας την συννεφιασμένη Αμάσεια, είχα βάλει ρόδα στο γεωγραφικό διαμέρισμα του Πόντου. Ως τις αρχές του 20ου αιώνα, στην πόλη της Αμάσεια και στην γύρω περιοχή ζούσαν περίπου 155.000 Έλληνες, που εξοντώθηκαν όμως από τα δικαστήρια ανεξαρτησίας του Κεμάλ Ατατούρκ.


Στις δυο μέρες που αφιέρωσα στην γενέτειρα του αρχαίου γεωγράφου Στράβωνα, οι λαξευτοί τάφοι των Μιθριδατών (Βασιλέων του Πόντου), τα οθωμανικά τεμένη, το αρχαιολογικό μουσείο και οι παραδοσιακές κατοικίες κατά μήκος του ποταμού Ίρι, μού διηγήθηκαν την ιστορία της Αμάσεια, η οποία αποδείχθηκε μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές πόλεις της Ανατολίας. Επόμενη στάση στην χιλιοτραγουδισμένη Τραπεζούντα…

Μεξικό: Ο ‘Batman του Lagos de Moreno’ αφήνει κλέφτες δικύκλων δαρμένους και δεμένους σε κολώνες

Οι πολίτες επικροτούν, οι Αρχές καταδικάζουν κι αναζητούν τον αυτόκλητο τιμωρό
mexico vigilante
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

1/7/2026

Στην πόλη Lagos de Moreno της επαρχίας Jalisco στο Μεξικό η επικαιρότητα του Ιουνίου 2026 έχει ως μεγάλο πρωταγωνιστή κάποιον ή κάποιους που αποφάσισαν να πάρουν τον Νόμο στα χέρια τους τιμωρώντας κλέφτες δικύκλων.

Με αρχή το βράδυ της 13ης Ιουνίου, ήδη πέντε φερόμενοι ως κλέφτες μοτοσυκλετών βρέθηκαν δεμένοι με μονωτική ταινία σε κολώνες της πόλης, με τη λέξη «κλέφτης» (ratero) γραμμένη στα κούτελά τους, ενώ τα κλοπιμαία τους βρίσκονται σε πρώτο πλάνο παρκαρισμένα δίπλα τους. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα οι κλέφτες είχαν φάει και εμφανέστατο ξύλο πριν δεθούν στην κολώνα.

Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, οι πληροφορίες που έχουν συλλέξει ως τώρα μιλούν για τουλάχιστον δύο ένοπλους που περιπολούν τα βράδια με ένα ή δύο αυτοκίνητα.

Οι κάτοικοι σε μεγάλο βαθμό εκδηλώνουν την υποστήριξή τους στους άγνωστούς τιμωρούς, αποκαλώντας τους ‘Batman και Robin’ ή ‘Batman του Lagos de Moreno’, ανάλογα με το τι πιστεύει ο καθένας για τον αριθμό των δραστών.

Η ουσία είναι πως η αστυνομία πλέον τους αναζητεί για πολύ σοβαρά αδικήματα, καθώς προφανώς η αυτοδικία δεν επιτρέπεται, ωστόσο θα έχει σοβαρό πρόβλημα να κερδίσει την υποστήριξη του τοπικού πληθυσμού που υποφέρει από πολέμους συμμοριών, απαγωγές και γενικότερα άφθονη βία σε μια περιοχή που θεωρείται το άνδρο του περίφημου Jalisco New Generation Cartel, μιας από τις βιαιότερες και ισχυρότερες εγκληματικές οργανώσεις της χώρας.

Με τις αρχές να αποδεικνύονται λίγες για να κάνουν ο,τιδήποτε ενάντια στους στρατούς του καρτέλ, η εγκληματικότητα αυτή έχει προσφέρει γόνιμο έδαφος και για πάσης φύσεως κακοποιούς, με τις κλοπές μοτοσυκλετών να είναι σε διαρκή άνοδο.

Ως αντίδραση προς αυτήν την πραγματικότητα συχνά οι κάτοικοι αναγκάζονται να καταφύγουν σε παράνομες λύσεις προκειμένου να προστατεύσουν τις περιουσίες και τη ζωή τους, είτε με ομάδες εκδικητών όπως η συγκεκριμένη που κυνηγά κλέφτες δικύκλων, ή με πιο δυναμικές δράσεις όπως η οργάνωση ένοπλων ομάδων περιφρούρησης ολόκληρων γειτονιών από τους ίδιους τους κατοίκους, με πιο φημισμένη μια ομάδα γυναικών από τη γειτονική πόλη Michoacan που, απέναντι το ίδιο καρτέλ, επιστράτευσε όπλα, μπλόκα σε δρόμους, μέχρι και αυτοσχέδιο άρμα μάχης το 2021!

Δυστυχώς όμως, η δράση του ή των τιμωρών στο Lagos de Moreno έχει το αντίθετο αποτέλεσμα, καθώς οι δράστες των κλοπών έτσι θυματοποιούνται, ενώ δεν είναι καθόλου σίγουρο πως μπορούν μετά να διωχθούν για τις κλοπές που φέρονται να διέπραξαν.

Η αυτοδικία είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που από τη μια φαντάζει φυσιολογική αντίδραση στην αδυναμία των αρχών να προσφέρουν την ασφάλεια για την οποία υπάρχουν, αλλά από την άλλη αποτυγχάνει να καταδικάσει τους εγκληματίες και στο τέλος αφήνει πάντα ανοικτό το ενδεχόμενο τιμωρίας του λάθους ανθρώπου.