Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/7/2016

Αφού κατακάθισε η σκόνη της ερήμου από το πρόσφατο ταξίδι μου στην αραβική χερσόνησο (“ADV 2 Dubai”), οι χάρτες δεν άργησαν ν’ ανοίξουν ξανά και άρχισα να σχεδιάζω εκ νέου κόκκινες γραμμές και συναρπαστικές διαδρομές. Τι αλήθεια σκεφτόμουν; Ένα ταξίδι με παπί, παρόμοιο μ’ αυτό που έκανα το 2012 στην Καππαδοκία και το 2014 στην Ινδία. Λίγα κυβικά, πολύ κέφι, μεγάλη τρέλα…
Κι έτσι, στα τέλη Ιουνίου, κρατώντας το κλειδί ενός ετοιμοπόλεμου Honda Supra-X 125 Helmin, βρέθηκα στην αφετηρία ενός οδοιπορικού μνήμης, αφιερωμένο στον ποντιακό Ελληνισμό. Μια διαδρομή 7.500 χιλιομέτρων σε έξι παρευξείνιες χώρες (Τουρκία, Γεωργία, Ρωσία, Ουκρανία, Ρουμανία, Βουλγαρία) αποτελούσε το "Roadbook" ενός ταξιδιού σε τόπους οικείους, που φιλοξένησαν την μακραίωνη ιστορική παρουσία του ποντιακού Ελληνισμού.


Η απόβασή μου στην Τουρκία έγινε ατμοπλοϊκώς (Πειραιάς-Χίος-Cesme), ενώ μετά το γρήγορο συνοριακό "ξεκαθάρισμα", το μαύρο Supra άρχισε να καταπίνει τα 610 χιλιόμετρα που με χώριζαν από την πόλη Polatli, την πρώτη διανυκτέρευσή μου επί τουρκικού εδάφους. Η πρώτη μέρα προσαρμογής και συνεργασίας ανάμεσα στον αναβάτη και στο Honda Supra έληξε με τις καλύτερες εντυπώσεις εκατέρωθεν. Σημαντικό πλεονέκτημα για την ομαλή ροή του ταξιδιού αποτελούσε φυσικά η μεγάλη αυτονομία του παπιού, αφού ρολάροντας με σταθερή ταχύτητα 80-90 χλμ./ώρα είχα μια αυτονομία που άγγιζε περίπου τα 230 χιλιόμετρα.


Την επομένη, η κοντινή Άγκυρα δεν ήταν σταθμός μου -η πόλη Amasya ήταν ο επόμενος προορισμός. Αφού έριξα μια γρήγορη, κρυφή ματιά στην σύγχρονη τουρκική πρωτεύουσα που χανόταν μέσα από τους καθρέπτες του παπιού, συνέχισα ακάθεκτος για την αρχαία πρωτεύουσα του βασιλείου του Πόντου, 370 χιλιόμετρα ανατολικότερα.
Προσεγγίζοντας την συννεφιασμένη Αμάσεια, είχα βάλει ρόδα στο γεωγραφικό διαμέρισμα του Πόντου. Ως τις αρχές του 20ου αιώνα, στην πόλη της Αμάσεια και στην γύρω περιοχή ζούσαν περίπου 155.000 Έλληνες, που εξοντώθηκαν όμως από τα δικαστήρια ανεξαρτησίας του Κεμάλ Ατατούρκ.


Στις δυο μέρες που αφιέρωσα στην γενέτειρα του αρχαίου γεωγράφου Στράβωνα, οι λαξευτοί τάφοι των Μιθριδατών (Βασιλέων του Πόντου), τα οθωμανικά τεμένη, το αρχαιολογικό μουσείο και οι παραδοσιακές κατοικίες κατά μήκος του ποταμού Ίρι, μού διηγήθηκαν την ιστορία της Αμάσεια, η οποία αποδείχθηκε μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές πόλεις της Ανατολίας. Επόμενη στάση στην χιλιοτραγουδισμένη Τραπεζούντα…

Η Ιταλία μόλις κατάργησε τα Τέλη Κυκλοφορίας για όλα τα δίκυκλα!

Ο νέος νόμος αφορά κάθε λογής δίκυκλο, καθώς και αυτοκίνητα μέχρι ένα όριο ισχύος
bollo-moto
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/9/2026

“Σήμερα η κυβέρνηση καταργεί έναν από τους πιο μισητούς φόρους για τους Ιταλούς.” Με αυτή τη δήλωση η πρωθυπουργός της χώρας, Giorgia Meloni, ανακοίνωσε την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026 την κατάργηση των ετήσιων τελών κυκλοφορίας για όλα τα δίκυκλα και για τα ΙΧ αυτοκίνητα ονομαστικής ισχύος έως 80 kW, δηλαδή 107 hp.

Ο νέος νόμος θα εφαρμοστεί από το 2027 και θα αφορά μόνο ένα όχημα ανά πολίτη, ωστόσο έχει ήδη συγκεντρώσει τα πυρά της αντιπολίτευσης ως “προεκλογική παροχή”, η οποία παράλληλα μιλά και για μια τρύπα στα κρατικά έσοδα που υπολογίζεται μεταξύ 6 και 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Oι επόμενες βουλευτικές εκλογές στην Ιταλία θα γίνουν μέσα στο 2027, πιθανότερα από το Φθινόπωρο και μετά.

Ο δεύτερος στην ιεραρχία της κυβέρνησης, Antonio Tajani, υπερασπίστηκε την απόφαση ως ένα λαϊκό μέτρο, δηλώνοντας πως, "σήμερα καταργούμε έναν άδικο και δυσβάσταχτο φόρο, ξεκινώντας από τα αυτοκίνητα και τα σκούτερ με τα οποία μετακινούνται κάθε μέρα οι οικογένειες."

H ουσία είναι πως το μέτρο δεν έχει προσωρινό χαρακτήρα αλλά μόνιμο, ανατρέποντας αυτό που στην Ιταλία θεσπίστηκε το 1953 ως “φόρος κυκλοφορίας” και από τη δεκαετία του 1980 μετασχηματίστηκε λογιστικά ως φόρος στην περιουσία.

Η κατάργηση των τελών αυτών εκτιμάται πως θα ευεργετήσει περίπου 13 εκατομμύρια ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και 7 εκατομμύρια ιδιοκτήτες δικύκλων στην Ιταλία.

Για τα δίκυκλα ο φόρος αυτός – αποκαλούμενος bollo moto – υπολογίζεται βάσει διαφόρων παραμέτρων. Η βασική του χρέωση ξεκινά από την περιβαλλοντική κατάταξη του οχήματος ανάλογα με τις Euro προδιαγραφές που ικανοποιεί, με μικρότερο κόστος για τα πιο σύγχρονα και μεγαλύτερο για τα παλιότερα.

Στη συνέχεια προστίθεται ένας κλιμακούμενος φόρος που προκύπτει από μια πάγια χρέωση ανά kW πάνω από τα 11 kW, δηλαδή την ονομαστική απόδοση ενός α1 δικύκλου, ενώ η τιμή αυτή είναι διαφορετική ανάλογα με τις προδιαγραφές Euro του οχήματος, ξεκινώντας από 0,88 ευρώ ανά kW (από Euro 3 και μετά) και φτάνει ως 1,70 ευρώ ανά kW για τα μοντέλα Euro 0 (έτος 2000) και πίσω. Έτσι τα ακριβότερα τέλη για μια μοτοσυκλέτα θα είναι σε μοντέλα με μεγάλη ισχύ και ηλικία. Εκείνο που δεν έχει διευκρινιστεί, είναι το πώς θα πληρώνει τέλη κυκλοφορίας κάποιος με περισσότερα από ένα δίκυκλα στο όνομά του. Βάση του τρόπου που εξηγούμε παραπάνω, αν έχει ένα σκούτερ και μία μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα, πράγμα πολύ συνηθισμένο στην Ιταλία, συμφέρει να απαγκιστρωθεί από το δεύτερο αντί για το πρώτο. Κι αυτό είναι το θέμα συζήτησης αυτή την στιγμή μεταξύ των Ιταλών συναδέλφων. Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά είναι πολύ μακρινά με το τι συμβαίνει εδώ πέρα.