Οι Έλληνες του ADAC Junior Cup KTM

Μια αξιέπαινη προσπάθεια
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/7/2017

Ο Βασίλης Κορωνάκης κι ο Κυριάκος Λιούτας είναι δύο νέα παιδιά που αγαπούν τους αγώνες μοτοσυκλέτας και προσπαθούν να πραγματοποιήσουν τα μεγαλύτερά τους όνειρα. Πριν καν κλείσουν την δεύτερη δεκαετία της ζωής τους έχουν ήδη "στην πλάτη" τους ένα πλούσιο αγωνιστικό βιογραφικό. Έχοντας συμμετάσχει σε διάφορους θεσμούς, κύπελλα και πρωταθληματικούς, άρπαξαν την ευκαιρία να κάνουν το επόμενο βήμα. Δεν είναι οι πρώτοι, ούτε θα είναι οι τελευταίοι που θα δοκιμάσουν την τύχη τους σε αγώνες του εξωτερικού, αλλά διαθέτουν αυτό που μέχρι στιγμής σπανίζει σε ανάλογες περιπτώσεις: την ταπεινότητα.

Αυτό ίσως έχει να κάνει γιατί αυτή τους η προσπάθεια γίνεται υπό την καθοδήγηση του γνωστού Έλληνα πρωταθλητή, Σάκη Σκούρτα. Για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι, ο Σάκης ήταν ένας αγωνιζόμενος που πέρα από τις αγωνιστικές του διακρίσεις ξεχώριζε για το ήθος του και το χαμηλό προφίλ. Ένας άνθρωπος προσιτός που δεν ξεχνούσε ποτέ να προσθέτει το απαραίτητο συστατικό στο ταλέντο του, για να φτάσει στην επιτυχία: την πολλή δουλειά. Αυτή την φιλοσοφία την έχει μεταδώσει και στους δύο αναβάτες που ανήκουν στην ομάδα ΚΤΜ Skourtas Racing Center, στον Βασίλη και τον Κυριάκο, κι είναι κάτι που το διαπιστώσαμε κι εμείς από πρώτο χέρι.

Διαθέτουν αυτό που μέχρι στιγμής σπανίζει σε ανάλογες περιπτώσεις: την ταπεινότητα

Τα έξοδα για δύο συμμετοχές σε αγώνες στο εξωτερικό δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, ειδικά στο οικονομικό περιβάλλον που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, γι' αυτό και πολύ σωστά έχει γίνει ένα προσεκτικός προγραμματισμός και μια αυστηρή επιλογή για το πού θα συμμετέχουν τα δύο παιδιά, με την υποστήριξη πάντα της ΚΤΜ South East Europe S.A. Ο θεσμός του ADAC Junior Cup KTM, που διεξάγεται πάνω στη βάση των ενιαίων πρωταθλημάτων με ΚΤΜ RC 390, ήταν ό,τι καλύτερο για την συγκομιδή εμπειριών και ένας από τους αγώνες που επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν ήταν αυτός του Sachsenring που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του GP της Γερμανίας. Εμείς βρεθήκαμε στην πίστα της Σαξονίας καλεσμένοι της Motul για να παρακολουθήσουμε τον αγώνα και βρεθήκαμε δίπλα στο ελληνικό team ζώντας από κοντά την προσπάθειά τους.

Η πρώτη συνάντηση έγινε το μεσημέρι του Σαββάτου, λίγες ώρες πριν της διεξαγωγή του αγώνα τους αμέσως μετά από τα δοκιμαστικά των GP. Η βροχή είχε πλημμυρίσει τα paddock και οι μοτοσυκλέτες έμοιαζαν να επιπλέουν κάτω από τις τέντες. Ήταν λογικό να υπάρχει αυξημένο άγχος αλλά το χαμόγελο ήταν καλά στερεωμένο στα χείλη των δύο παιδιών. Την προηγούμενη μέρα, ο Κορωνάκης είχε κάνει τον όγδοο χρόνο στα δοκιμαστικά και ο Λιούτας τον 29ο. Όπως μας είπε ο Σκούρτας στην συνέντευξη πριν τον αγώνα, η διαφορά αυτή οφείλεται στο ότι ο Λιούτας είχε μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης και προπονήσεων για σχεδόν τέσσερις μήνες, γιατί όλο αυτό το διάστημα –ως ο μικρότερος της παρέας- προετοιμαζόταν για να δώσει πανελλήνιες εξετάσεις! Αν μη τι άλλο, ένα μεγάλο μπράβο είναι το λιγότερο που αξίζει σε ένα νεαρό παιδί τόσο ώριμο που ξέρει να βάζει προτεραιότητες και να αναγνωρίζει ότι η παιδεία και η μόρφωση δεν γίνεται να παραγκωνιστούν. Οι οδηγίες του Σάκη Σκούρτα ήταν στη σωστή κατεύθυνση όπως είναι αναμενόμενο, αλλά το σημαντικό είναι αλλού: Ο τρόπος που μίλαγε στα παιδιά και η ηρεμία που τους μετέδιδε ήταν σπουδαιότερα κι από τις ίδιες τις οδηγίες. Άλλωστε, όπως είπε κι ο Κορωνάκης στην κουβέντα μας, "ο Σάκης είναι ο πατέρας μας μέσα στην πίστα".

Δείτε εδώ το βίντεο με την συνέντευξη του Σαββάτου

Αργότερα την ίδια μέρα, οι δύο Έλληνες αναβάτες έκαναν δύο αναγνωριστικούς γύρους πριν στηθούν στην σχάρα της εκκίνησης. Ο Βασίλης πρόλαβε να πει στον πατέρα του που τον συνόδευσε στην Γερμανία, ότι παρά τη βροχή και το νερό πάνω στην άσφαλτο "η πίστα κράταγε σαν τσίχλα". Αμέσως μετά την εκκίνηση ο Βασίλης έστριψε δεύτερος (!) και λίγους γύρους μετά πέρασε μπροστά. Από την άλλη, η μοτοσυκλέτα του Κυριάκου αντιμετώπιζε προβλήματα, καθώς είχαν περάσει νερά στον κινητήρα και δεν δούλευε σωστά. Λίγο πριν το τέλος, ο Βασίλης πέρασε στην δεύτερη θέση όπου και τερμάτισε, σημειώνοντας μια τεράστια επιτυχία, την ίδια ώρα που ο Κυριάκος παλεύοντας με τα προβλήματα κατάφερε να τερματίσει στην 31η θέση. Την επόμενη μέρα νωρίς το πρωί, όταν και ξανασυναντηθήκαμε, ο Βασίλης μου έλεγε ότι αν είχε σκεφτεί πιο ψύχραιμα και δεν είχε περάσει τον αντίπαλό του αλλά τον άφηνε μπροστά για να κάνει την επίθεσή του στο τέλος, ίσως να ήταν αυτός που θα έβλεπε πρώτος την καρό σημαία. Άλλη μια καταφανής απόδειξη ωριμότητας και σωστού τρόπου σκέψης από ένα τόσο νέο αναβάτη και αγωνιζόμενο, που δεν μπορεί να μην πιστωθεί στον μέντορά του, Σάκη Σκούρτα, ο οποίος μάλιστα μου εκμυστηρεύθηκε πως όση ώρα παρακολουθούσε τον αγώνα κι έβλεπε τον Βασίλη να παλεύει στην κορυφή, είχε περισσότερο άγχος κι απ' όταν έτρεχε ο ίδιος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα…

Το βίντεο με την συνέντευξη του Σάκη Σκούρτα και των δύο αναβατών την επόμενη μέρα του αγώνα

Ο στόχος επετεύχθη. Οι εμπειρίες που συνέλλεξαν πολύτιμες και το κίνητρο για την συνέχεια ακόμη μεγαλύτερο. Επόμενο σταθμός η πίστα, κατά πάσα πιθανότητα, η πίστα του Brno, με τις ευχές όλων μας για μια ανάλογη και καλύτερη συνέχεια στα δύο παιδιά!

Ετικέτες

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”