Η Goodyear αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες ελαστικών στον κόσμο, απασχολώντας περισσότερους από 60.000 ανθρώπους στον κόσμο, ενώ έχει 48 εργοστάσια σε 22 χώρες παγκοσμίως. Η Dunlop που αποτελεί θυγατρική της σημείωσε μια εξαιρετική πορεία στους αγώνες μοτοσυκλετών και προχώρησε στην έκδοση του ακόλουθου δελτίου τύπου, όσον αφορά τις επιτυχίες των αναβατών που χρησιμοποιούσαν τα ελαστικά της.
Δελτίο Τύπου:
Κερδίζοντας «τη μάχη του ανταγωνισμού» των ελαστικών – Η ανασκόπηση της Dunlop για το 2018
Όσον αφορά τους αγώνες μοτοσυκλετών, τα ελαστικά της Dunlop χρησιμοποιούνταν αρκετά κατά τη διάρκεια της εβδομάδας του αγώνα Isle of Man TT, αλλά η επικράτηση του Peter Hickman στον αγώνα Senior TT ήταν αυτή που κέρδισε τη μεγαλύτερη προβολή. H Dunlop μπορεί πλέον να υποστηρίξει ότι διαθέτει το γρηγορότερο ελαστικό αγώνων στον κόσμο. Ο Hickman έκανε τον γρηγορότερο γύρο της διαδρομής πάνω στο βουνό που έχει καταγραφεί ποτέ με μέσο όρο 217 χλμ/ώρα, για να διασφαλίσει την 13η συνεχόμενη νίκη με ελαστικά της Dunlop στον αγώνα Senior TT.
Όσον αφορά τους αγώνες "Off Road", οι αναβάτες με ελαστικά της Dunlop συγκέντρωσαν νίκες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MXGP με τον Clement Desalle να κερδίζει στη Ρωσία και την Kiara Fontanesi να κερδίζει τον 5ο τίτλο στο πρωτάθλημα γυναικών. Αλλά ο μεγαλύτερος νικητής με ελαστικά της Dunlop ήταν ο Eli Tomac, ο οποίος κέρδισε το μπόνους του 1 εκατ. δολαρίων αφού κέρδισε τους τρεις μεγάλους αγώνες στο Monster Energy Cup Supercross του Las Vegas.
Ο Wim Van Achter, ο Υπεύθυνος του Αγωνιστικού Τμήματος της Dunlop, σχολίασε αναφορικά με τις επιτυχίες αυτές: «Πολλές από τις επιτυχίες μας στους αγώνες, έγιναν με ελαστικά της Dunlop τα οποία είναι διαθέσιμα από όλους τους αντιπροσώπους μας. Αυτό δείχνει, πως μπορούμε γρήγορα να φέρουμε καινούργια αγωνιστικά ελαστικά καθώς και ελαστικά για hypercars στην αγορά, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία από τις ομάδες R&D των συνεργατών μας».
Τα αγωνιστικά ελαστικά της Dunlop σχεδιάζονται και κατασκευάζονται από μια πολυεθνική ομάδα, τα μέλη της οποίας να βρίσκονται στο Μπέρμινγκχαμ, στην Μοντλουκόν της Γαλλίας, στο Χάναου της Γερμανίας και το Λουξεμβούργο.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.