Οι φετινές επιτυχίες της Dunlop!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/12/2018

Η Goodyear αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες ελαστικών στον κόσμο, απασχολώντας περισσότερους από 60.000 ανθρώπους στον κόσμο, ενώ έχει 48 εργοστάσια σε 22 χώρες παγκοσμίως. Η Dunlop που αποτελεί θυγατρική της σημείωσε μια εξαιρετική πορεία στους αγώνες μοτοσυκλετών και προχώρησε στην έκδοση του ακόλουθου δελτίου τύπου, όσον αφορά τις επιτυχίες των αναβατών που χρησιμοποιούσαν τα ελαστικά της.

Δελτίο Τύπου:

Κερδίζοντας «τη μάχη του ανταγωνισμού» των ελαστικών – Η ανασκόπηση της Dunlop για το 2018

Όσον αφορά τους αγώνες μοτοσυκλετών, τα ελαστικά της Dunlop χρησιμοποιούνταν αρκετά κατά τη διάρκεια της εβδομάδας του αγώνα Isle of Man TT, αλλά η επικράτηση του Peter Hickman στον αγώνα Senior TT ήταν αυτή που κέρδισε τη μεγαλύτερη προβολή. H Dunlop μπορεί πλέον να υποστηρίξει ότι διαθέτει το γρηγορότερο ελαστικό αγώνων στον κόσμο. Ο Hickman έκανε τον γρηγορότερο γύρο της διαδρομής πάνω στο βουνό που έχει καταγραφεί ποτέ με μέσο όρο 217 χλμ/ώρα, για να διασφαλίσει την 13^η συνεχόμενη νίκη με ελαστικά της Dunlop στον αγώνα Senior TT.

Όσον αφορά τους αγώνες "Off Road", οι αναβάτες με ελαστικά της Dunlop συγκέντρωσαν νίκες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MXGP με τον Clement Desalle να κερδίζει στη Ρωσία και την Kiara Fontanesi να κερδίζει τον 5^ο τίτλο στο πρωτάθλημα γυναικών. Αλλά ο μεγαλύτερος νικητής με ελαστικά της Dunlop ήταν ο Eli Tomac, ο οποίος κέρδισε το μπόνους του 1 εκατ. δολαρίων αφού κέρδισε τους τρεις μεγάλους αγώνες στο Monster Energy Cup Supercross του Las Vegas.

Ο Wim Van Achter, ο Υπεύθυνος του Αγωνιστικού Τμήματος της Dunlop, σχολίασε αναφορικά με τις επιτυχίες αυτές: «Πολλές από τις επιτυχίες μας στους αγώνες, έγιναν με ελαστικά της Dunlop τα οποία είναι διαθέσιμα από όλους τους αντιπροσώπους μας. Αυτό δείχνει, πως μπορούμε γρήγορα να φέρουμε καινούργια αγωνιστικά ελαστικά καθώς και ελαστικά για hypercars στην αγορά, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία από τις ομάδες R&D των συνεργατών μας».

Τα αγωνιστικά ελαστικά της Dunlop σχεδιάζονται και κατασκευάζονται από μια πολυεθνική ομάδα, τα μέλη της οποίας να βρίσκονται στο Μπέρμινγκχαμ, στην Μοντλουκόν της Γαλλίας, στο Χάναου της Γερμανίας και το Λουξεμβούργο.

https://bit.ly/MOTO_683

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.