Οι χαμηλές πτήσεις του Ducati DesertX σκοτώνουν το MV Agusta Lucky Explorer!

«Κανείς δεν χρειάζεται μία ακριβή μοτοσυκλέτα για το χώμα»
mv agusta lucky explorer 9.5 eicma
Από το

motomag

11/4/2023

Η MV Agusta δεν πρόκειται να βγάλει το μικρό Lucky Explorer 5.5 που είδαμε την EICMA από κοντά και που θα το έκανε σε συνεργασία με την Benelli και θα το κατασκεύαζε η QJ.

Ο Stefan Pierer στην αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε στον συνεργάτη του MOTO, Alan Cathcart ξεκαθάρισε πως το 5.5 δεν έχει θέση ούτε στην αγορά και κυρίως δεν έχει θέση ούτε και στην γκάμα της MV Agusta.

Ωστόσο επίσης ξεκαθάρισε πως το Lucky Explorer 9.5 θα μπει στον πάγο γιατί η αγορά δεν χρειάζεται αυτή την στιγμή ακριβές Adventure που επικεντρώνονται στο χώμα. Κυρίως όμως δεν το χρειάζεται η MV Agusta στην γκάμα της, αν αυτή η γκάμα δεν επεκταθεί πρώτα καλύπτοντας τους παραδοσιακούς τομείς ενασχόλησης της MV Agusta ξεκινώντας και από ένα νέο σχεδιαστικό κέντρο αποκλειστικά με Ιταλούς σχεδιαστές, μέσα στο εργοστάσιο στο Varese.

Μάταια ο Alan Cathcart ο μόνος μέχρι στιγμής εκτός εργοστασίου που έχει οδηγήσει το Lucky Explorer 9.5 τόσο όσο χρειάζεται για να έχει άποψη για το πώς δουλεύει – και το παρουσιάσαμε στο ΜΟΤΟ- επέμενε πως υπάρχει θέση στην αγορά. Κάτι σαν την δίτροχη εκδοχή του Range Rover, έστω και για λίγους. Ο Pierer όμως θεωρεί πως δεν πρέπει η MV Agusta να μπει στην πιο ανταγωνιστική κατηγορία που υπάρχει αυτή την στιγμή. Επίσης ξεκαθάρισε πως όχι μόνο δεν εισέρχεται ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός νέων αναβατών στην μεγάλη κατηγορία των Adventure, με τον ρυθμό που αυτό συνέβαινε έως τώρα, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει η τάση για τους υπάρχοντες ιδιοκτήτες που μεγαλώνουν σε ηλικία να κατεβαίνουν πολλά σκαλιά σε κυβισμό, επιστρέφοντας στην μικρο-μεσαία κατηγορία! Όπως είπε χαρακτηριστικά, έχει γνωρίσει πολλούς ιδιοκτήτες που από το 1290 Super Adventure πηγαίνουν στο 390 Adventure!

mv agusta lucky explorer 9.5 eicma
φωτογραφία από την δοκιμή στο MOTO, της Lucky Explorer 9.5 προ-παραγωγής

Γενικώς όμως δεν τον φοβίζει ο ανταγωνισμός αν δει πως υπάρχει περιθώριο στην συγκεκριμένη κατηγορία, για αυτό και σε άλλο σημείο της συνέντευξης, στο τέλος, καλωσορίζει την Triumph και την Ducati που η πρώτη σίγουρα και η δεύτερη ίσως, μπουν στην αγορά των Motocross απέναντι σε KTM και GASGAS. Όπως είπε χαρακτηριστικά, υπάρχει και μειονέκτημα για μία εταιρεία που διαπραγματεύεται την μετοχή της δημόσια καθώς τα αποτελέσματα δεν κρύβονται και ο ανταγωνισμός έχει ξεκάθαρη εικόνα της επιτυχίας. Μόνο στις ΗΠΑ που ο Pierer πραγματοποιεί μία από τις μεγαλύτερες επενδύσεις με νέο κέντρο διανομής και γραφείων, πουλούν 100.000 μονάδες όταν αντίστοιχα η Ducati έκλεισε οριακά κάτω από τις 10.000! Όσο μεγάλη και αν είναι η διαφορά τιμών πώλησης, η ψαλίδα σε αριθμό μονάδων είναι τεράστια και η επιτυχία αυτή, λέει ο Pierer, φέρνει ακολούθους. Θεωρεί όμως πως στο τέλος θα είναι για καλό καθώς η είσοδος νέων εταιρειών θα φέρει περεταίρω επέκταση της αγοράς στις off road μοτοσυκλέτες. Για τις ακριβές παντός δρόμου όμως, όπως το Lucky Explorer 9.5, τα νέα δεν είναι καλά όσο κι αν απέσπασε τα θετικότερα σχόλια στην EICMA. Τα θετικά σχόλια με την πραγματική πρόθεση αγοράς και τέλος με την πραγματική αγορά, διαφέρουν κατά πολύ.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.