Οι καλύτερες γιγαντιαίες on-off για… κοντούς!

Ποιες να πάρεις και ποιες να αποφύγεις αν είσαι κοντός

Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/1/2019

Τα μεγάλα on-off όχι μόνο είναι της μόδας τα τελευταία χρόνια, αλλά για τις ιδιαιτερότητες των ελληνικών συνθηκών έχουν αποδείξει πως αποτελούν μια από τις πιο πρακτικές και ολοκληρωμένες αγορές. Συνδυάζουν την όρθια θέσης οδήγησης με πολύ καλή προστασία από τον αέρα και χάρη στους δυνατούς κινητήρες των 1000+ κυβικών τους, έχουν καλές επιδόσεις και ενσωματώνουν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας στον τομέα των ηλεκτρονικών και του εξοπλισμού άνεσης. Όμως όλα αυτά προσθέτουν βάρος και όγκο, κάτι που μπορεί να προβληματίσει τους αναβάτες με μικρό ύψος. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν μερικές από αυτές που είναι πιο εύκολες για τους κοντούς αναβάτες. Οπότε εδώ σας έχουμε την λίστα με τις on-off που έχουμε δοκιμάσει και είναι φιλικές με τους κοντούς αναβάτες, αλλά και εκείνες που θα σου κάνουν τη ζωή δύσκολη αν είσαι κάτω από 1,80μ. Μιλώντας εκ πείρας και όχι θεωρητικά, μιας και στην ομάδα του περιοδικού έχουμε από όλα τα ύψη...

Οι καλύτερες

Ducati Multistrada 1200

Αυτή είναι η πιο εύκολη mega on-off άνω των 1000cc για τους κοντούς. Όχι μόνο πατάς εύκολα τα πόδια σου στο έδαφος, αλλά έχει επιπλέον πολύ ελαφριά αίσθηση στις χαμηλές ταχύτητες της πόλης και όταν κάνεις δύσκολους ελιγμούς. Προσοχή! Η Multistrada 950 έχει αρκετά πιο ψηλή σέλα και δεν πατάς τόσο εύκολα στο έδαφος όσο με την 1200, ενώ έχει και λίγο πιο βαριά αίσθηση στην οδήγησης λόγω πιο αργής γεωμετρίας και κέντρου βάρους.

Honda CRF1000L Africa Twin (manual)

Η βασική έκδοση του Africa Twin με το συμβατικό κιβώτιο ταχυτήτων είναι πραγματικά παιχνίδι στην οδήγηση. Σε αντίθεση με την έκδοση Big Tank που έχει πολύ πιο ψηλή σέλα, αλλά και την έκδοση με το κιβώτιο DCT που έχει περισσότερο βάρος, η βασική έκδοση του Africa Twin είναι μια καλοζυγισμένη μοτοσυκλέτα, που προσφέρει πολύ καλό έλεγχο στις χαμηλές ταχύτητες και τις μανούβρες

BMW R 1200 GS / Adventure (800mm/780mm)

Ναι είναι παράξενο, αλλά τα μεγάλα boxer GS είναι μέσα στη λίστα μας με τις ευκολότερες mega on-off για κοντούς και ταυτόχρονα στις χειρότερες μοτοσυκλέτες για κοντούς!!! Ο λόγος είναι απλός και οφείλεται στη δυνατότητα που παρέχει η BMW για ύψος σέλας 800mm για το GS και μόλις 780mm για το Adventure. Δυστυχώς θα πρέπει να κάνεις ειδική παραγγελία και να περιμένεις μερικούς μήνες διότι πέρα από την πιο χαμηλή σέλα, οι μοτοσυκλέτες αυτές έχουν και μικρότερες διαδρομές ανάρτησης, όμως σίγουρα αξίζει τον κόπο η αναμονή αν θέλεις να αγοράσεις το γιγαντιαίο Adventure και έχεις ύψος κάτω από 1,80μ

ΚΤΜ 1090 Adventure

Όχι τόσο εύκολο όσο το Multristrada 1200 ή το Africa Twin, αλλά αν θέλεις KTM και είσαι κοντός, αυτή είναι μόνη επιλογή που έχεις προς το παρόν. Φανταζόμαστε πως το νέο 790 Adventure θα είναι ακόμα πιο εύκολο, αλλά μέχρι να το οδηγήσουμε δεν μπορούμε να εκφέρουμε γνώμη.

Triumph Tiger 800 XR

Για κάποιους είναι Mega οn-off λόγω επιδόσεων και για κάποιους άλλους ανήκει στην μεσαία κατηγορία λόγω κυβισμού. Για να μην χαλάσουμε χατίρι σε κανέναν και κυρίως σε όσους ενδιαφέρονται να το αγοράσουν, η έκδοση XR του Tiger 800 είναι η πιο κατάλληλη για τους κοντούς, σε αντίθεση με την XC που θα σας αναγκάσει να πατάτε με τις μύτες των ποδιών.

…και τώρα οι χειρότερες!

Honda Cross Tourer 1200 DCT

Αυτή η μοτοσυκλέτα είναι πραγματικός εφιάλτης για τους κοντούς. Τα 270+ κιλά της βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από το έδαφος και ακόμα πιο ψηλά είναι η σέλα της. Μαζί με την απουσία συμπλέκτη λόγω DCT, οι επιτόπιες μανούβρες είναι… έργο ζωής!

BMW R 1250 GS Adventure (ίσια σέλα)

Αν υπάρχει μια μοτοσυκλέτα που μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα στους κοντούς από το Cross Tourer 1200 DCT, τότε σίγουρα αυτή είναι η R 1200 GS Adventure με την ίσια μονοκόμματη σέλα. Ακόμα και να την κατεβάσεις από το διπλό σταντ είναι άθλος! Σκέψου τώρα να πρέπει να την σηκώσεις με γεμάτο το ρεζερβουάρ…

Ducati Multistrada 1200 Enduro

Σχεδόν 40 κιλά πιο βαριά από την απλή έκδοση λόγω 30 λίτρων ρεζερβουάρ και με σαφώς πιο ψηλή σέλα, η Multistrada 1200 Enduro είναι πραγματικά μια ΜΕΓΑΛΗ και ΟΓΚΩΔΗΣ μοτοσυκλέτας, ακόμα και με τα κριτήρια των on-off

Triumph Tiger 1200

Πιθανόν καλύτερη μοτοσυκλέτα από το Cross Tourer 1200 αλλά για τους κοντούς το ίδιο βαριά, ογκώδης και δύσκολη στην καθημερινή χρήση

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.