Οι μοτοσυκλέτες που ξεχώρισαν στις ταξινομήσεις το 10μηνο του 2022

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και μετά την επεξεργασία του ΣΕΜΕ
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/11/2022

Οι μοτοσυκλέτες μπορεί να συνεχίζουν να είναι πολύ πίσω σε απόλυτα νούμερα στις ταξινομήσεις, αν τις συγκρίνεις με scooter και παπιά, όμως είναι πάντα πρώτες στην καρδιά μας, ενώ έχουν και μεγαλύτερη χρηματική αξία - αφήνοντας και μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους- ανά ταξινόμηση.

Το Honda CB500X συνεχίζει να γράφει ιστορία στην ελληνική αγορά μοτοσυκλέτας, καθώς μετά την κατάκτηση της πρώτης θέσης στις ταξινομήσεις του 2013 (χρονιά όπου έκανε το ντεμπούτο του) με 132 ταξινομήσεις, του 2018 με 273 ταξινομήσεις, του 2020 με 322 ταξινομήσεις, και του 2021 με 410 ταξινομήσεις, πηγαίνει ολοταχώς για την κατάκτηση της πρωτιάς και το 2022.

Κι αν αναρωτηθείτε τι έκανε τα ενδιάμεσα χρόνια το CB500X, το 2014 ήταν 3ο με 163 ταξινομήσεις, το 2015 ήταν και πάλι 3ο με 129 ταξινομήσεις, το 2016 ήταν 2ο με 170 ταξινομήσεις, το 2017 ήταν και πάλι 2ο με 160 ταξινομήσεις, και το 2019 ήταν 2ο με 344 ταξινομήσεις.

Δεν βγήκε ποτέ λοιπόν εκτός πρώτης τριάδας από όταν έκανε ποδαρικό στην παραγωγή το 2013, έχοντας κατακτήσει 3 φορές την 1η θέση (πάει για την 4η), 3 φορές τη 2η θέση, και 2 φορές την 3η.

Για το 2022 τώρα βρίσκεται τόσο στην 1η θέση του Οκτωβρίου με 31 ταξινομήσεις, όσο και στην 1η θέση του 10μηνου με 369 ταξινομήσεις (συνολικές 2.472 ταξινομήσεις στην Ελλάδα από το 2013 μέχρι σήμερα), έναντι 271 του δεύτερου Tracer 9 GT, και έχει σίγουρη την πρώτη θέση στην τελική κατάταξη.

 

Ας τα δούμε από την αρχή.

 

 

Η πρώτη πεντάδα μοτοσυκλετών για τον Οκτώβριο αποτελείται από On-Off μοντέλα, κάνοντας διάλειμμα μόνο στο γυμνό CB125R στην 6η θέση, για να συνεχίσουμε με 6 ακόμα On-Off μοντέλα! Καμία απορία για το ποια είναι η πιο δημοφιλής κατηγορία μοτοσυκλέτας στη χώρα μας. On-Off δαγκωτό, με μερικά γυμνά εδώ κι εκεί... για ξεκάρφωμα.

 
 

Στις ταξινομήσεις 10μηνου, μετά το Honda CB500X, έπονται τα Yamaha Tracer 9 GT (που οι αγοραστές το προτιμούν από τη βασική έκδοση Tracer 9), και Suzuki V-STROM 650.

Όσον αφορά στις εταιρείες, στην πρώτη δεκάδα έχουμε 5 (!) μοτοσυκλέτες της Yamaha, 3 της Honda, μία της Suzuki και μία (σε 2 εκδόσεις) της Benelli.

 

 

Επειδή υπήρχε εδώ και χρόνια απαίτηση να διαχωριστούν οι επιδόσεις των εταιρειών ανά τύπο οχήματος (μοτοσυκλέτα, scooter, παπί, atv/ssv), ο ΣΕΜΕ προχώρησε στο ανάλογο φιλτράρισμα.

Έτσι στον παραπάνω πίνακα μπορούμε να δούμε τις επιδόσεις των εταιρειών μόνο όσον αφορά στις ταξινομήσεις ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΩΝ τους.

Στο πρώτο δεκάμηνο, στην κορυφή του πίνακα βρίσκεται η Honda με 1.653 ταξινομήσεις μοτοσυκλετών και ποσοστό αγοράς 21,14%, ενώ δεύτερη είναι η Yamaha με 1.531 ταξινομήσεις και 19,58% -οι μόνες δύο μοτοσυκλέτες με τόσο υψηλό ποσοστό.

Η τρίτη Daytona έχει μικρότερο από το μισό ποσοστό της 2ης, με 719 ταξινομήσεις και 9,19%, η τέταρτη BMW 620 ταξινομήσεις και 7,93% και η πρώτη πεντάδα κλείνει με την CFMOTO με 410 ταξινομήσεις και 5,24%.

Εδώ δυστυχώς δεν έχουμε στοιχεία για να συγκρίνουμε με το περυσινό 10μηνο, καθώς η κίνηση του ΣΕΜΕ με τον παραπάνω πίνακα είναι πολύ φρέσκια.

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.