Οι μοτοσυκλέτες που ξεχώρισαν στις ταξινομήσεις το 10μηνο του 2022

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και μετά την επεξεργασία του ΣΕΜΕ
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/11/2022

Οι μοτοσυκλέτες μπορεί να συνεχίζουν να είναι πολύ πίσω σε απόλυτα νούμερα στις ταξινομήσεις, αν τις συγκρίνεις με scooter και παπιά, όμως είναι πάντα πρώτες στην καρδιά μας, ενώ έχουν και μεγαλύτερη χρηματική αξία - αφήνοντας και μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους- ανά ταξινόμηση.

Το Honda CB500X συνεχίζει να γράφει ιστορία στην ελληνική αγορά μοτοσυκλέτας, καθώς μετά την κατάκτηση της πρώτης θέσης στις ταξινομήσεις του 2013 (χρονιά όπου έκανε το ντεμπούτο του) με 132 ταξινομήσεις, του 2018 με 273 ταξινομήσεις, του 2020 με 322 ταξινομήσεις, και του 2021 με 410 ταξινομήσεις, πηγαίνει ολοταχώς για την κατάκτηση της πρωτιάς και το 2022.

Κι αν αναρωτηθείτε τι έκανε τα ενδιάμεσα χρόνια το CB500X, το 2014 ήταν 3ο με 163 ταξινομήσεις, το 2015 ήταν και πάλι 3ο με 129 ταξινομήσεις, το 2016 ήταν 2ο με 170 ταξινομήσεις, το 2017 ήταν και πάλι 2ο με 160 ταξινομήσεις, και το 2019 ήταν 2ο με 344 ταξινομήσεις.

Δεν βγήκε ποτέ λοιπόν εκτός πρώτης τριάδας από όταν έκανε ποδαρικό στην παραγωγή το 2013, έχοντας κατακτήσει 3 φορές την 1η θέση (πάει για την 4η), 3 φορές τη 2η θέση, και 2 φορές την 3η.

Για το 2022 τώρα βρίσκεται τόσο στην 1η θέση του Οκτωβρίου με 31 ταξινομήσεις, όσο και στην 1η θέση του 10μηνου με 369 ταξινομήσεις (συνολικές 2.472 ταξινομήσεις στην Ελλάδα από το 2013 μέχρι σήμερα), έναντι 271 του δεύτερου Tracer 9 GT, και έχει σίγουρη την πρώτη θέση στην τελική κατάταξη.

 

Ας τα δούμε από την αρχή.

 

 

Η πρώτη πεντάδα μοτοσυκλετών για τον Οκτώβριο αποτελείται από On-Off μοντέλα, κάνοντας διάλειμμα μόνο στο γυμνό CB125R στην 6η θέση, για να συνεχίσουμε με 6 ακόμα On-Off μοντέλα! Καμία απορία για το ποια είναι η πιο δημοφιλής κατηγορία μοτοσυκλέτας στη χώρα μας. On-Off δαγκωτό, με μερικά γυμνά εδώ κι εκεί... για ξεκάρφωμα.

 
 

Στις ταξινομήσεις 10μηνου, μετά το Honda CB500X, έπονται τα Yamaha Tracer 9 GT (που οι αγοραστές το προτιμούν από τη βασική έκδοση Tracer 9), και Suzuki V-STROM 650.

Όσον αφορά στις εταιρείες, στην πρώτη δεκάδα έχουμε 5 (!) μοτοσυκλέτες της Yamaha, 3 της Honda, μία της Suzuki και μία (σε 2 εκδόσεις) της Benelli.

 

 

Επειδή υπήρχε εδώ και χρόνια απαίτηση να διαχωριστούν οι επιδόσεις των εταιρειών ανά τύπο οχήματος (μοτοσυκλέτα, scooter, παπί, atv/ssv), ο ΣΕΜΕ προχώρησε στο ανάλογο φιλτράρισμα.

Έτσι στον παραπάνω πίνακα μπορούμε να δούμε τις επιδόσεις των εταιρειών μόνο όσον αφορά στις ταξινομήσεις ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΩΝ τους.

Στο πρώτο δεκάμηνο, στην κορυφή του πίνακα βρίσκεται η Honda με 1.653 ταξινομήσεις μοτοσυκλετών και ποσοστό αγοράς 21,14%, ενώ δεύτερη είναι η Yamaha με 1.531 ταξινομήσεις και 19,58% -οι μόνες δύο μοτοσυκλέτες με τόσο υψηλό ποσοστό.

Η τρίτη Daytona έχει μικρότερο από το μισό ποσοστό της 2ης, με 719 ταξινομήσεις και 9,19%, η τέταρτη BMW 620 ταξινομήσεις και 7,93% και η πρώτη πεντάδα κλείνει με την CFMOTO με 410 ταξινομήσεις και 5,24%.

Εδώ δυστυχώς δεν έχουμε στοιχεία για να συγκρίνουμε με το περυσινό 10μηνο, καθώς η κίνηση του ΣΕΜΕ με τον παραπάνω πίνακα είναι πολύ φρέσκια.

 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες