Οι μοτοσυκλέτες που ξεχώρισαν στις ταξινομήσεις το 10μηνο του 2022

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και μετά την επεξεργασία του ΣΕΜΕ
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/11/2022

Οι μοτοσυκλέτες μπορεί να συνεχίζουν να είναι πολύ πίσω σε απόλυτα νούμερα στις ταξινομήσεις, αν τις συγκρίνεις με scooter και παπιά, όμως είναι πάντα πρώτες στην καρδιά μας, ενώ έχουν και μεγαλύτερη χρηματική αξία - αφήνοντας και μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους- ανά ταξινόμηση.

Το Honda CB500X συνεχίζει να γράφει ιστορία στην ελληνική αγορά μοτοσυκλέτας, καθώς μετά την κατάκτηση της πρώτης θέσης στις ταξινομήσεις του 2013 (χρονιά όπου έκανε το ντεμπούτο του) με 132 ταξινομήσεις, του 2018 με 273 ταξινομήσεις, του 2020 με 322 ταξινομήσεις, και του 2021 με 410 ταξινομήσεις, πηγαίνει ολοταχώς για την κατάκτηση της πρωτιάς και το 2022.

Κι αν αναρωτηθείτε τι έκανε τα ενδιάμεσα χρόνια το CB500X, το 2014 ήταν 3ο με 163 ταξινομήσεις, το 2015 ήταν και πάλι 3ο με 129 ταξινομήσεις, το 2016 ήταν 2ο με 170 ταξινομήσεις, το 2017 ήταν και πάλι 2ο με 160 ταξινομήσεις, και το 2019 ήταν 2ο με 344 ταξινομήσεις.

Δεν βγήκε ποτέ λοιπόν εκτός πρώτης τριάδας από όταν έκανε ποδαρικό στην παραγωγή το 2013, έχοντας κατακτήσει 3 φορές την 1η θέση (πάει για την 4η), 3 φορές τη 2η θέση, και 2 φορές την 3η.

Για το 2022 τώρα βρίσκεται τόσο στην 1η θέση του Οκτωβρίου με 31 ταξινομήσεις, όσο και στην 1η θέση του 10μηνου με 369 ταξινομήσεις (συνολικές 2.472 ταξινομήσεις στην Ελλάδα από το 2013 μέχρι σήμερα), έναντι 271 του δεύτερου Tracer 9 GT, και έχει σίγουρη την πρώτη θέση στην τελική κατάταξη.

 

Ας τα δούμε από την αρχή.

 

 

Η πρώτη πεντάδα μοτοσυκλετών για τον Οκτώβριο αποτελείται από On-Off μοντέλα, κάνοντας διάλειμμα μόνο στο γυμνό CB125R στην 6η θέση, για να συνεχίσουμε με 6 ακόμα On-Off μοντέλα! Καμία απορία για το ποια είναι η πιο δημοφιλής κατηγορία μοτοσυκλέτας στη χώρα μας. On-Off δαγκωτό, με μερικά γυμνά εδώ κι εκεί... για ξεκάρφωμα.

 
 

Στις ταξινομήσεις 10μηνου, μετά το Honda CB500X, έπονται τα Yamaha Tracer 9 GT (που οι αγοραστές το προτιμούν από τη βασική έκδοση Tracer 9), και Suzuki V-STROM 650.

Όσον αφορά στις εταιρείες, στην πρώτη δεκάδα έχουμε 5 (!) μοτοσυκλέτες της Yamaha, 3 της Honda, μία της Suzuki και μία (σε 2 εκδόσεις) της Benelli.

 

 

Επειδή υπήρχε εδώ και χρόνια απαίτηση να διαχωριστούν οι επιδόσεις των εταιρειών ανά τύπο οχήματος (μοτοσυκλέτα, scooter, παπί, atv/ssv), ο ΣΕΜΕ προχώρησε στο ανάλογο φιλτράρισμα.

Έτσι στον παραπάνω πίνακα μπορούμε να δούμε τις επιδόσεις των εταιρειών μόνο όσον αφορά στις ταξινομήσεις ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΩΝ τους.

Στο πρώτο δεκάμηνο, στην κορυφή του πίνακα βρίσκεται η Honda με 1.653 ταξινομήσεις μοτοσυκλετών και ποσοστό αγοράς 21,14%, ενώ δεύτερη είναι η Yamaha με 1.531 ταξινομήσεις και 19,58% -οι μόνες δύο μοτοσυκλέτες με τόσο υψηλό ποσοστό.

Η τρίτη Daytona έχει μικρότερο από το μισό ποσοστό της 2ης, με 719 ταξινομήσεις και 9,19%, η τέταρτη BMW 620 ταξινομήσεις και 7,93% και η πρώτη πεντάδα κλείνει με την CFMOTO με 410 ταξινομήσεις και 5,24%.

Εδώ δυστυχώς δεν έχουμε στοιχεία για να συγκρίνουμε με το περυσινό 10μηνο, καθώς η κίνηση του ΣΕΜΕ με τον παραπάνω πίνακα είναι πολύ φρέσκια.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.