Οι ταξινομήσεις μοτοσυκλετών στην Ευρώπη

Μείωση το πρώτο τρίμηνο του 2018
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/5/2018

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο ACEM, ο σύνδεσμος των Ευρωπαίων κατασκευαστών μοτοσυκλετών, οι συνολικές ταξινομήσεις μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων έφτασαν τις 240.924 κατά το πρώτο τρίμηνο του 2018, που μεταφράζεται σε μια μείωση της τάξης του 6,1% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο.
Παρόλα αυτά, υπήρξαν αυξήσεις στις ταξινομήσεις ορισμένων μεγάλων αγορών, όπως στην Ισπανία (32.170 μονάδες, +11,5%) και στην Βρετανία (24.609 μονάδες, +5,6%), ενώ παρέμειναν ουσιαστικά σταθερές στην Ιταλία με μια οριακή μείωση της τάξης του 0,6%. Σημαντικές μειώσεις είχαν η αγορά της Γαλλίας (47.081 μονάδες, -8%) και της Γερμανίας (36.788 μονάδες, -13,5%), οι οποίες επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό την ευρωπαϊκή αγορά στο σύνολό της.
Είναι όμως σημαντικό να σημειώσουμε ότι αυτή η συνολική μείωση οφείλεται στην μεγάλη πτώση των πωλήσεων των μοτοποδηλάτων, καθώς τα νούμερα των μοτοσυκλετών αυξήθηκαν σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι ταξινομήθηκαν 203.853 μοτοσυκλέτες τους τρεις πρώτους μήνες της χρονιάς σημειώνοντας αύξηση 4,7% σε σχέση με πέρσι. Η Ιταλία με 46.126 μονάδες (+1,4%) παραμένει η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αγορά για μοτοσυκλέτες και ακολουθούν η Γαλλία με 36.979 μονάδες (+9,1%), η Γερμανία με 36.058 μοτοσυκλέτες (+1,9%), η Ισπανία με 29.063 ταξινομήσεις (+16,7%) και η Μ. Βρετανία με 23.485 μοτοσυκλέτες (+7,4%).
Αντιθέτως, το μερίδιο της αγοράς των μοτοσποδηλάτων έφτασε μέχρι τις 37.071 μονάδες που μεταφράζεται σε μείωση της τάξης του 40,2%, συμπαρασύροντας έτσι το γενικό σύνολο σε ένα αρνητικό πρόσημο. Για την Ιστορία να σημειώσουμε ότι η μεγαλύτερη αγορά μοτοποδηλάτων είναι η Γαλλία με 10.102 ταξινομημένα μοτοποδήλατα (41,5% λιγότερα από πέρσι).
Εξετάζοντας όμως καλύτερα τους πίνακες με τις ταξινομήσεις στην Ευρώπη, παρατηρούμε ότι από τα στοιχεία λείπει η αγορά της Ελλάδας, ενώ βρίσκονται μέσα αγορές όπως της Ρουμανίας, της Λιθουνίας, της Εσθονίας του Λουξεμβούργου, της Σλοβακίας και της Λευκορωσίας, που αποτελούν δραματικά μικρότερα μεγέθη από την αγορά της χώρας μας. Πρόκειται για χώρες που ταξινομήθηκαν –συνολικά μοτοποδήλατα και μοτοσυκλέτες- από 87 μέχρι 627 μονάδες, την στιγμή που στην χώρα μας οι ταξινομήσεις στην αντίστοιχη χρονική περίοδο έφτασαν τις 5.431 μονάδες χωρίς να υπολογίζονται τα μοτοποδήλατα κάτω των 50 κυβικών! Αν μέσα στον σχετικό πίνακα συμπεριλαμβάνονταν η Ελλάδα, θα κατείχε την δέκατη θέση ανάμεσα σε 21 ευρωπαϊκές αγορές, ενώ θα είχε το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης σε σχέση με πέρσι.
Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι οι ταξινομήσεις των ηλεκτρικών, που έφτασαν τις 8.281 μονάδες. Αυτό σημαίνει μια αύξηση 51,2%, με την μεγαλύτερη αγορά ηλεκτρικών στην Ευρώπη να παραμένει η Γαλλία με 2.150 μονάδες. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των ταξινομήσεων ανήκει στα ηλεκτρικά μοτοποδήλατα (5.824 μονάδες +50,8%), ενώ ταξινομήθηκαν 1.726 ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες με μια εντυπωσιακή άνοδο στα ποσοστά της τάξης του 118,5%! Τα ηλεκτρικά δείχνουν μια έντονη αυξητική τάση με όλο και περισσότερα εργοστάσια να επενδύουν στις νέες τεχνολογίες, αλλά και στις υποδομές που απαιτεί η κίνηση των ηλεκτρικών οχημάτων σε πολλές χώρες της Ευρώπης.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες