Οι ταξινομήσεις μοτοσυκλετών στην Ευρώπη

Μείωση το πρώτο τρίμηνο του 2018
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/5/2018

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο ACEM, ο σύνδεσμος των Ευρωπαίων κατασκευαστών μοτοσυκλετών, οι συνολικές ταξινομήσεις μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων έφτασαν τις 240.924 κατά το πρώτο τρίμηνο του 2018, που μεταφράζεται σε μια μείωση της τάξης του 6,1% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο.
Παρόλα αυτά, υπήρξαν αυξήσεις στις ταξινομήσεις ορισμένων μεγάλων αγορών, όπως στην Ισπανία (32.170 μονάδες, +11,5%) και στην Βρετανία (24.609 μονάδες, +5,6%), ενώ παρέμειναν ουσιαστικά σταθερές στην Ιταλία με μια οριακή μείωση της τάξης του 0,6%. Σημαντικές μειώσεις είχαν η αγορά της Γαλλίας (47.081 μονάδες, -8%) και της Γερμανίας (36.788 μονάδες, -13,5%), οι οποίες επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό την ευρωπαϊκή αγορά στο σύνολό της.
Είναι όμως σημαντικό να σημειώσουμε ότι αυτή η συνολική μείωση οφείλεται στην μεγάλη πτώση των πωλήσεων των μοτοποδηλάτων, καθώς τα νούμερα των μοτοσυκλετών αυξήθηκαν σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι ταξινομήθηκαν 203.853 μοτοσυκλέτες τους τρεις πρώτους μήνες της χρονιάς σημειώνοντας αύξηση 4,7% σε σχέση με πέρσι. Η Ιταλία με 46.126 μονάδες (+1,4%) παραμένει η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αγορά για μοτοσυκλέτες και ακολουθούν η Γαλλία με 36.979 μονάδες (+9,1%), η Γερμανία με 36.058 μοτοσυκλέτες (+1,9%), η Ισπανία με 29.063 ταξινομήσεις (+16,7%) και η Μ. Βρετανία με 23.485 μοτοσυκλέτες (+7,4%).
Αντιθέτως, το μερίδιο της αγοράς των μοτοσποδηλάτων έφτασε μέχρι τις 37.071 μονάδες που μεταφράζεται σε μείωση της τάξης του 40,2%, συμπαρασύροντας έτσι το γενικό σύνολο σε ένα αρνητικό πρόσημο. Για την Ιστορία να σημειώσουμε ότι η μεγαλύτερη αγορά μοτοποδηλάτων είναι η Γαλλία με 10.102 ταξινομημένα μοτοποδήλατα (41,5% λιγότερα από πέρσι).
Εξετάζοντας όμως καλύτερα τους πίνακες με τις ταξινομήσεις στην Ευρώπη, παρατηρούμε ότι από τα στοιχεία λείπει η αγορά της Ελλάδας, ενώ βρίσκονται μέσα αγορές όπως της Ρουμανίας, της Λιθουνίας, της Εσθονίας του Λουξεμβούργου, της Σλοβακίας και της Λευκορωσίας, που αποτελούν δραματικά μικρότερα μεγέθη από την αγορά της χώρας μας. Πρόκειται για χώρες που ταξινομήθηκαν –συνολικά μοτοποδήλατα και μοτοσυκλέτες- από 87 μέχρι 627 μονάδες, την στιγμή που στην χώρα μας οι ταξινομήσεις στην αντίστοιχη χρονική περίοδο έφτασαν τις 5.431 μονάδες χωρίς να υπολογίζονται τα μοτοποδήλατα κάτω των 50 κυβικών! Αν μέσα στον σχετικό πίνακα συμπεριλαμβάνονταν η Ελλάδα, θα κατείχε την δέκατη θέση ανάμεσα σε 21 ευρωπαϊκές αγορές, ενώ θα είχε το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης σε σχέση με πέρσι.
Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι οι ταξινομήσεις των ηλεκτρικών, που έφτασαν τις 8.281 μονάδες. Αυτό σημαίνει μια αύξηση 51,2%, με την μεγαλύτερη αγορά ηλεκτρικών στην Ευρώπη να παραμένει η Γαλλία με 2.150 μονάδες. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των ταξινομήσεων ανήκει στα ηλεκτρικά μοτοποδήλατα (5.824 μονάδες +50,8%), ενώ ταξινομήθηκαν 1.726 ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες με μια εντυπωσιακή άνοδο στα ποσοστά της τάξης του 118,5%! Τα ηλεκτρικά δείχνουν μια έντονη αυξητική τάση με όλο και περισσότερα εργοστάσια να επενδύουν στις νέες τεχνολογίες, αλλά και στις υποδομές που απαιτεί η κίνηση των ηλεκτρικών οχημάτων σε πολλές χώρες της Ευρώπης.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες