Ολοκληρώθηκε η μεταφορά του 80% της Peugeot Motorcycles στην επενδυτική εταιρεία Mutares

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/2/2023

Τον Νοέμβριο του 2022 η Mahindra που ελέγχει το 100% της Peugeot Motorcycles, είχε ανακοινώσει πως θα πουλήσει το 50% των μετοχών της σε μία γερμανικών συμφερόντων επενδυτική εταιρεία, την Mutares. Παράλληλα όμως θα μετέφερε το 80% μεριδίου ελέγχου με τις διαδικασίες να χρειάζονται τουλάχιστον τρεις μήνες για να ολοκληρωθούν.

Η είδηση είναι πως όλες οι διαδικασίες ολοκληρώθηκαν εντός χρονοδιαγράμματος και ακριβώς στα πλαίσια που διαβάζετε εδώ.

Η Mutares απασχολεί 4.500 εργαζομένους διακινώντας κεφάλαιο 2,5 δισ. και η απόκτηση ελέγχου της Peugeot Motorcycles ήταν η 13^η αγορά για το 2022. Στόχος της Mutares είναι η Peugeot Motorcycles να μεγαλώσει γρήγορα και να κάνει μεγάλες πωλήσεις ώστε να την πουλήσει με σημαντικό κέρδος. Αυτό σημαίνει πως έχει διαγνώσει την δυναμική που έχει η Peugeot Motorcycles, γνωρίζει τα μοντέλα που θα βγάλει στην αγορά και το που θα στέκονται έναντι του ανταγωνισμού, διαφορετικά δεν θα έμπαινε στην διαδικασία να το κάνει.

Θυμίζουμε εδώ την ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ πληροφορία πως στην Ελλάδα η Peugeot Motorcycles έχει περάσει στον έλεγχο του Ομίλου Σαρακάκη, κάτι που ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα και αναμένεται να γίνει το αμέσως επόμενο διάστημα. Ήδη στελεχώνεται τμήμα που θα αναλάβει αυτές τις διαδικασίες.

Το Mahidra Group από την άλλη πλευρά, που απασχολεί 260.000 υπαλλήλους σε 100 χώρες, έχει μία κεφαλοποίηση δεκάδες φορές μεγαλύτερη από την Mutares και δεν θα είχε κανένα λόγο να δώσει τον έλεγχο στην επενδυτική εταιρεία αν δεν ήταν σίγουροι πως με αυτό τον τρόπο η άνοδος της Peugeot θα γίνει πολύ πιο γρήγορα.

Η χρονική συγκυρία λοιπόν που σταθεροποιείται και η κατάσταση της ελληνικής αντιπροσωπείας είναι εξαιρετική. Η Peugeot Motorcycles που μέσω της TEOMOTO ανήκε στο Group Θεοχαράκη, πέρασε από διάφορα κύματα τα τελευταία χρόνια και στο τέλος υπήρξαν αρκετοί που ήθελαν να την αποκτήσουν πριν τελικά αποφασίσουν οι Γάλλοι να προχωρήσουν με τον Όμιλο Σαρακάκη. Τα κεντρικά της Peugeot Motorcycles παραμένουν στην Mandeure της Γαλλίας και αυτό δεν αναμένεται να αλλάξει με το πλάνο της Mutares να στοχεύει αρχικά στην ενδυνάμωση των πωλήσεων χωρίς να επεμβαίνει στη γραμμή παραγωγής και στην γκάμα που θεωρείται πως έχει ήδη προετοιμαστεί στρατηγικά για την ευρωπαϊκή αγορά.

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/1/2026

Μία από τις πιο εμβληματικές τετρακύλινδρες μοτοσυκλέτες δρόμου της δεκαετίας του ’70 επιστρέφει στο προσκήνιο, σε κατάσταση που δύσκολα συναντάται.

Η MV Agusta 750S του 1972 που παρουσιάζεται στη δημοπρασία Motorcycles Online του οίκου Bohnams στις 13 με 23 Φεβρουαρίου 2026. Αποτελεί ένα πραγματικό κόσμημα για συλλέκτες. Πρόκειται για μοτοσυκλέτα που ανήκε στον Michel Noël Mavrogordato και παραδόθηκε καινούργια από την αντιπροσωπία του επίσης ιστορικού αγωνιζόμενου, Gus Kuhn, τον άνθρωπο που ταύτισε το όνομα του με την MV Agusta στη Μεγάλη Βρετανία.

Το κοντέρ δείχνει μόλις 477 μίλια, ένδειξη που από μόνη της την κατατάσσει σε σπάνια κατηγορία. Η 750S ήταν η “πολιτική” απόγονος των αγωνιστικών τετρακύλινδρων της MV, με εγκάρσιο τετρακύλινδρο κινητήρα, διπλούς εκκεντροφόρους και πλατίνες, με χαρακτηριστικό ήχο που πέρασε στην ιστορία. Ήταν η μοτοσυκλέτα που έφερε τον αέρα των GP στον δρόμο, σε μια εποχή που η ιταλική εταιρεία κυριαρχούσε στα Grand Prix, συνυφαίνοντας τον θρύλο της με τον, κατά πολλούς σπουδαιότερο αναβάτη αγώνων μοτοσυκλέτας, Giacomo Agostini.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα φέρει αριθμό πλαισίου MV4C752140266 και αριθμό κινητήρα 214-0221*, ενώ συνοδεύεται από όλα τα απαραίτητα έγγραφα βρετανικής ταξινόμησης. Η συνολική του εικόνα παραπέμπει σε μοτοσυκλέτα που διατηρήθηκε περισσότερο ως συλλεκτικό αντικείμενο παρά ως μέσο μετακίνησης, κάτι που εξηγεί και τα ελάχιστα μίλια στο οδόμετρο.

Η εκτίμηση τιμής κυμαίνεται από 30.000 έως 50.000 λίρες (περίπου 35.000 – 58.000 ευρώ), ποσό που αντικατοπτρίζει όχι μόνο τη σπανιότητα της 750S, αλλά και την ιστορικότητα και γενική κατάσταση της μοτοσυκλέτας. Για τους λάτρεις της κλασικής ιταλικής σχολής, πρόκειται για μια “ευκαιρία” που δεν βλέπει κανείς συχνά διαθέσιμη.