Όμιλος Kawasaki: Ανεξάρτητες πλέον οι μοτοσυκλέτες

Χωρίζουν οι δρόμοι με τη μητρική εταιρεία
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/11/2020

Η είδηση πως η KHI (Kawasaki Heavy Industries) αποφάσισε να “σπάσει” σε μικρότερα κομμάτια τις εταιρείες του ομίλου, ανεξαρτητοποιώντας τις μοτοσυκλέτες, έχει πολλές αναγνώσεις και μπορούμε να κάνουμε πολλές υποθέσεις. Τεχνικά η διαδικασία αποκαλείται (spin-off) και στην πράξη δεν είναι τίποτα περισσότερο από την “αποκοπή” μιας εταιρείας ή μιας δραστηριότητας ενός ομίλου εταιρειών σε επίπεδο μετοχικής σύνθεσης και όχι απλά σε επίπεδο διοίκησης.

Οι λόγοι που οδηγούν σε μια τέτοια απόφαση, μπορεί να είναι πάρα πολλοί, όμως ο πιο συνηθισμένος είναι η επίτευξη υψηλότερης τιμής σε μια διαδικασία πώλησης. Έτσι, οι κουβέντες πως η μητρική KHI αποφάσισε να πουλήσει τον κλάδο μοτοσυκλετών έχουν αρχίσει να φουντώνουν μετά την επίσημη ανακοίνωση πως την 1η Οκτώβρη του 2021, το τμήμα μοτοσυκλετών και κινητήρων θα αποτελεί ξεχωριστή εταιρεία.

Αυτό ανάγκασε τον πρόεδρο της Kawasaki USA να στείλει επιστολή στον Τύπο των ΗΠΑ, λέγοντας πως η κίνηση αυτή στοχεύει στην μεγαλύτερη ευελιξία του τμήματος μοτοσυκλετών και είναι απλώς μέρος της αναδιάρθρωσης του ομίλου. Πράγματι σε κάποιες περιπτώσεις, το γεγονός πως μια εταιρεία είναι υπό την κηδεμονία ενός μεγάλου ομίλου, δημιουργεί προβλήματα, τα οποία δεν θα είχε αν ήταν ανεξάρτητη. Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται κυρίως όταν μια εταιρεία-δραστηριότητα έχει “ωριμάσει” και δεν υπάρχουν περιθώρια ανάπτυξης στο άμεσο μέλλον αν διατηρήσει την παρούσα μορφή και το υπάρχον επιχειρηματικό πλάνο. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με την υπόθεση πώλησης Ducati.

Στην δική μας περίπτωση, είναι σαφές πως ο κλάδος της βιομηχανίας οχημάτων θα αλλάξει ριζικά μέσα στην επόμενη δεκαετία. Αυτό μπορεί να αποτελέσει χρυσή ευκαιρία για ανάπτυξη ή για την απόλυτη… καταστροφή, διότι κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια την κατεύθυνση που θα πάρουν τα πράγματα. Είναι βέβαιο πως θα χρειαστεί να παρθούν πολλές αποφάσεις σε μικρό χρονικό διάστημα για να προσαρμοστεί η εταιρεία στα νέα δεδομένα και οι μεγάλοι όμιλοι δεν φημίζονται για την ταχύτητα και την τόλμη στη λήψη αποφάσεων. Υπό αυτή την έννοια, η ανεξαρτητοποίηση του κλάδου των μοτοσυκλετών είναι καλό νέο.

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.