Panamerican Crossing 2014: Αλάσκα – Βανκούβερ

5/9/2014

 "Το τέλος…"

Με την Αλάσκα να αποτελεί άλλο ένα "τρόπαιο" στη μεγάλη ταξιδιωτική συλλογή μου, επέστρεψα και πάλι στην κωμόπολη Dawson Creek, την αφετηρία του Alaska HWY. Το "Panamerican Crossing 2014" είχε ουσιαστικά ολοκληρωθεί, αφού η μαύρη ΚΤΜ –μετά τον επαναπροσδιορισμό του ταξιδιού στο Μεξικό– είχε καταφέρει να με ταξιδέψει από την μια άκρη της αμερικανικής ηπείρου στην άλλη: από την Αργεντινή της Εβίτα Περόν και του Μαραντόνα, στην Αλάσκα των γηγενών Ινουίτ (Εσκιμώων) και Αλουίτ.
Υπολείπονταν άλλα 4.800 χιλιόμετρα για να φτάσω στην Νέα Υόρκη, εκεί όπου είχα αρχικά προγραμματίσει να πέσουν οι τίτλοι τέλους του "Panamerican Crossing 2014". Όμως, στα εκτεταμένα όρια της αμερικανικής ηπείρου, ο χρόνος ήταν πλέον απελπιστικά λιγοστός για να οδηγήσω με άνεση και ασφάλεια μέχρι την μακρινή μητρόπολη των Η.Π.Α. Η λύση; Επαναπροσδιορισμός διαδρομής Νο 2 και αλλαγή τελικού προορισμού. Τι προέκυψε; Το κοντινό Βανκούβερ στις ακτές του Ειρηνικού επιλέχθηκε για να κυματίσει την καρό σημαία του τερματισμού στο παναμερικανικό οδοιπορικό μου.
Έτσι, μετά από περίπου 3 μήνες και καταγεγραμμένα 24.150 χιλιόμετρα, η δίτροχη περιπλάνησή μου στον Νέο Κόσμο, έφτασε αισίως στο τέλος της. Διατρέχοντας από άκρη σ’ άκρη την αμερικανική ήπειρο, κυνήγησα με πάθος το όνειρο της περιπέτειας και της εξερεύνησης με μια μοτοσυκλέτα, γεύτηκα "αχόρταγα" την κάθε συγκίνηση και εμπειρία που ξεπήδησε μέσα απ’ αυτό το διηπειρωτικό ταξίδι και γνώρισα την πρωτόγνωρη δυναμική που έκρυβε τούτος ο ανεξάντλητος τόπος στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού…

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟΥΣ ΧΟΡΗΓΟΥΣ
Χωρίς αυτούς, το "Panamerican Crossing 2014" θα ήταν απλώς μια άσκηση επί χάρτου:
1) Στην KTM S.E.E για την παραχώρηση της ΚΤΜ 1190 R Adventure, των αναγκαίων ανταλλακτικών και την τεχνική υποστήριξη.
2) Στο ταξιδιωτικό γραφείο "ΜΑΡΙΝΕ ΤOURS" για τα αεροπορικά εισιτήρια του αναβάτη.
3) Στο κατάστημα φωτογραφικών PHOTOAGORA GR. για την χορηγία του φωτογραφικού εξοπλισμού.
4) Στο ειδησεογραφικό site www.newsbeast.gr.
5) Στο μοτοσυκλετιστικό site www.bikeit.gr.
6) Στο ταξιδιωτικό portal www.xprgr.com (EXPERIENCE GREECE).
7) Στο μηνιαίο περιοδικό μοτοσυκλέτας ΜΟΤΟ.
8) Στο κατάστημα ελαστικών RIDER’S SHOP.
9) Στην "MOTOR IMPORT", την επίσημη αντιπροσωπεία της Arai στην Ελλάδα, για την χορηγία ενός κράνους Arai Tour -X3.
10) Στην "LeKare – Designs", και προσωπικά στον κ. Λευτέρη Καρέτσο, για τις υπέροχες αερογραφίες που ζωγράφισε στο κράνος.

Ο Valentino Rossi δηλώνει πως δεν θα οδηγήσει “ποτέ ξανά” MotoGP μοτοσυκλέτα [VIDEO]

Ο εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής εξηγεί γιατί δεν του λείπει καθόλου η εμπειρία μιας MotoGP μοτοσυκλέτας.
Rossi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Valentino Rossi αποκάλυψε ότι δεν σκοπεύει να οδηγήσει ποτέ ξανά μια MotoGP μοτοσυκλέτα, εξηγώντας πως μετά την αποχώρησή του από τους αγώνες δεν αισθάνεται καμία ανάγκη να επιστρέψει στο τιμόνι ενός κορυφαίου αγωνιστικού πρωτότυπου.

Ο Valentino Rossi μπορεί να αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους στην ιστορία του MotoGP, όμως ο ίδιος δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν σκοπεύει να οδηγήσει ξανά μια μοτοσυκλέτα της κορυφαίας κατηγορίας. Ο εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής αποσύρθηκε από τα Grand Prix στο τέλος της σεζόν του 2021, όταν πραγματοποίησε την 372η και τελευταία του συμμετοχή στην κορυφαία κατηγορία στη Valencia.

Σε αντίθεση με αρκετούς αντιπάλους του όπως οι Casey Stoner, Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa, που μετά το τέλος της αγωνιστικής τους καριέρας δοκίμασαν ρόλους δοκιμαστών, ο Rossi δεν έχει ανέβει σε μοτοσυκλέτα MotoGP από τη στιγμή που κρέμασε το κράνος του.

“Δεν μου λείπει καθόλου”
Σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε πρόσφατα από το δείπνο του Hall of Fame του MotoGP την περασμένη χρονιά, ο Dani Pedrosa τον ρώτησε πότε σκοπεύει να οδηγήσει ξανά μια μοτοσυκλέτα MotoGP. Η απάντηση του Ιταλού ήταν απολύτως ξεκάθαρη.

“Ποτέ,” είπε ο Rossi.
Ο ίδιος εξήγησε ότι πολλοί φίλοι των αγώνων τον ρωτούν αν θα ήθελε να κάνει δοκιμές με μια MotoGP μοτοσυκλέτα, όμως η δική του απάντηση παραμένει η ίδια.

“Πολύς κόσμος με ρωτά αν θέλω να δοκιμάσω μια MotoGP μοτοσυκλέτα. Αλλά, αν δεν αγωνίζεσαι, δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις. Ειλικρινά δεν μου λείπει. Δεν θέλω να οδηγήσω μία.”

Rossi

Συνεχίζει να οδηγεί -  Διαφορετικές μοτοσυκλέτες
Το γεγονός ότι δεν θέλει να ανέβει ξανά σε πρωτότυπο MotoGP δεν σημαίνει ότι έχει απομακρυνθεί από τη μοτοσυκλέτα. Ο Rossi παραμένει ιδιαίτερα ενεργός, προπονείται συχνά με τους αναβάτες της VR46 Academy και συνεχίζει να οδηγεί σε πίστα.

"Συνήθως οδηγώ μια Yamaha R1, μερικές φορές μια R6. Οδηγούμε επίσης μικρές μοτοσυκλέτες, όπως οι Ohvale. Προπονούμαι με τα παιδιά της Ακαδημίας, με τον Pecco [Bagnaia], τον αδερφό μου [Luca Marini], τον Bezzecchi, τον Franco [Morbidelli]…"

Ο ρόλος του μέντορα
Πλέον ο Rossi έχει περισσότερο ρόλο συμβούλου και μέντορα. Παρακολουθεί τους αναβάτες της VR46 Academy στην πίστα και προσπαθεί να τους βοηθήσει με τη διαχείριση ενός αγωνιστικού Σαββατοκύριακου, αλλά και με τις μάχες μέσα στον αγώνα.

“Πηγαίνω και τους παρακολουθώ στην πίστα, βλέπω τι κάνουν, αν είναι καλύτεροι ή χειρότεροι από τους άλλους. Προσπαθώ επίσης να τους βοηθήσω στο πώς να διαχειρίζονται ένα αγωνιστικό Σαββατοκύριακο και πώς να δίνουν μάχες.”

Όταν ο Jorge Lorenzo τον ρώτησε ποιος θεωρεί ότι είναι ο πιο δυνατός αναβάτης εκείνη τη στιγμή, ο Rossi απάντησε χωρίς δισταγμό ότι ο Marco Bezzecchi ήταν τότε ο πιο φορμαρισμένος.

Η εκτίμησή του αποδείχθηκε αρκετά εύστοχη καθώς ο Ιταλός αναβάτης ολοκλήρωσε τη σεζόν του 2025 στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος με την Aprilia, πετυχαίνοντας τρεις νίκες σε Grand Prix, ενώ ξεκίνησε δυναμικά και το 2026, από την pole position, ηγούμενος του αγώνα Sprint μέχρι την πτώση του και κερδίζοντας τον εναρκτήριο αγώνα της Κυριακής στην Ταϊλάνδη.

Για τον Rossi λοιπόν τα MotoGP παραμένουν κομμάτι της ζωής του, απλώς πλέον από διαφορετική θέση. Και, όπως φαίνεται, χωρίς καμία διάθεση να επιστρέψει ξανά στο τιμόνι μιας πρωτότυπης αγωνιστικής μοτοσυκλέτας MotoGP.

Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το πλήρες βίντεο με το γεύμα των Hall of Famers του MotoGP, Giacomo Agostini, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Casey Stoner, Freddie Spencer, Kevin Schwantz, Dani Pedrosa και τον πρόεδρο της διοργάνωσης Carmelo Ezpeleta όπου συζητάνε τις εποχές, τις μεγάλες στιγμές τους, τις προπονήσεις και τους τραυματισμούς τους χωρίς να λείπουν και τα πειράγματα.