Panamerican Crossing 2014: Buenos Ayres – New York

7/7/2014

Αφού κατάφερε να φτάσει μ’ ένα παπί μέχρι την Ινδία, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης βάλθηκε και πάλι να μας τρελάνει. Δεν πέρασαν ούτε δυο μήνες από την επιστροφή του από τις Ινδίες και βρίσκεται ήδη στην Αργεντινή, απ’ όπου ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει ένα άλλο ταξιδιωτικό τόλμημα. Με αφετηρία το Buenos Ayres της Αργεντινής (όπου έχει ήδη μεταβεί μαζί με την μοτοσυκλέτα) και διασχίζοντας απ’ άκρη σε άκρη την αμερικανική ήπειρο, ευελπιστεί μετά από περίπου δυόμιση μήνες και 20.000 χιλιόμετρα να φτάσει στην Νέα Υόρκη των Η.Π.Α.
Τρεις υποήπειροι (Νότια, Κεντρική και Βόρεια Αμερική) και συνολικά 13 χώρες (Αργεντινή, Βολιβία, Περού, Ισημερινός, Κολομβία, Παναμάς, Κόστα Ρίκα, Νικαράγουα, Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Μεξικό, Η.Π.Α., Καναδάς) θα προσφέρουν “γη και ύδωρ” στον Έλληνα ταξιδιώτη. Η μοτοσυκλέτα με την οποία ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα πραγματοποιήσει το “Panamerican Crossing 2014” είναι μια KTM 1190 R Adventure (προσφορά της ΚΤΜ S.E.E.
Εμείς δεν έχουμε παρά να του ευχηθούμε καλό ταξίδι, ενώ το “Panamerican Crossing 2014” θα έχετε την δυνατότητα να το παρακολουθείτε από την ιστοσελίδα μας με ανταποκρίσεις που θα στέλνει ο ίδιος από διάφορα σημεία του ταξιδιού.

Αργεντινή - Βολιβία
“Αποχαιρετώντας το Μπουένος Άιρες, το ξεκίνημα του Panamerican Crossing 2014 ήταν πλέον γεγονός. Σε πρώτη φάση είχα να οδηγήσω περίπου 1940 χιλιόμετρα διασχίζοντας όλη την Βόρεια Αργεντινή, μέχρι τα σύνορα με την Βολιβία. Οι πόλεις Rosario, Cordoba, San Miguel de Tucuman, Salta και San Salvador de Jujuy αποτέλεσαν τον ομφάλιο λώρο ανάμεσα στην αργεντίνικη πρωτεύουσα και στα σύνορα, ενώ ο πολύ καλός οδικός άξονας με βοήθησε να ολοκληρώσω την οδική αποστολή μου μέσα στην Αργεντινή σε τρεις μέρες.
Μέχρι την πόλη San Miguel de Tucuman, για συντροφιά μου είχα τις πάμπες, τις επίπεδες εκτάσεις που προσφέρονται για την εκτροφή βοοειδών, ενώ μετά την πόλη San Salvador de Jujuy ένα επιβλητικό ορεινό τοπίο έκανε την εμφάνισή του. Ο οδικός άξονας άρχισε σταδιακά κι αυτός να σκαρφαλώνει, με αποτέλεσμα, όταν έφτασα στα σύνορα της Βολιβίας, να βρίσκομαι πλέον στα 3650 μέτρα υψόμετρο.
Η διαδρομή μου στην Βολιβία, την δεύτερη χώρα του αμερικανικού διηπειρωτικού ταξιδιού, είχε μήκος περίπου 970 χιλιόμετρα. Όλη η πορεία μου, από τα σύνορα μέχρι την πρωτεύουσα Λα Παζ, έγινε πάνω στην άγονη οροσειρά των Άνδεων, που αυλακώνει κατά μήκος όλη την χώρα. Κι όσον αφορά το υψόμετρο, κινήθηκα από τα 3.650 μέτρα ως τα 4.070 μέτρα, περνώντας από τις πόλεις Potosi, Challapata και Oruro.
Από τις δυνατότερες αναμνήσεις στην Βολιβία στάθηκε η επίσκεψη στην αλμυρή λίμνη Uyuni, την ψηλότερη αλμυρή λίμνη του κόσμου (3.850 μ.), όπου έφτασα οδηγώντας 240 χιλιόμετρα σε χωματόδρομους -άξιζε όμως τον κόπο. Αντίθετα, από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετώπισα στην Βολιβία ήταν ο ανεφοδιασμός μου σε καύσιμα, γιατί υπήρχε πρόβλημα με την παροχή βενζίνης στους ξένους ταξιδιώτες. Σε δυο περιπτώσεις πλήρωσα σε τριπλάσια τιμή την βενζίνη, μια και δεν είχα τα ειδικά κουπόνια που διαθέτουν μόνο οι ντόπιοι. Και φυσικά δεν μιλάμε για κρύο, αφού το πρωί ξεκινούσε με θερμοκρασίες πολύ κοντά στο μηδέν (ο χειμώνας του νοτίου ημισφαιρίου).
Φτάνοντας στην Λα Παζ, το πρώτο σκέλος της νοτιοαμερικανικής διαδρομής μου (Μπουένος Άιρες - Λα Παζ) είχε ολοκληρωθεί σε μόλις 7 ημέρες. Επόμενος σταθμός της KTM 1190 R Adventure είναι το Περού, όπου θα φτάσω εκεί οδηγώντας πάντα πάνω στο άγονο κορμί των Άνδεων.”

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Κώστα Γκαζή

15/1/2026

Σκληρή απάντηση δίνει η Ομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Ενώσεων Μοτοσυκλέτας FEMA στον ισχυρισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πως οι περιοδικοί έλεγχοι σε ΚΤΕΟ έχουν πλεονεκτήματα για την οδική ασφάλεια. “Ψευδής δήλωση” αναφέρει η FEMA (σσ. που μας βρίσκει 100% σύμφωνους σε σχέση με τον τρόπο που “ελέγχονται” οι μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα) και συνεχίζει παραθέτοντας και τεκμηριώνοντας την άποψή της με στοιχεία που δείχνουν πως τα όποια τεχνικά προβλήματα αποτελούν ένα εξαιρετικά μικρό ποσοστό στις αιτίες πρόκλησης ατυχημάτων.

Η FEMA αναφέρει τα εξής: "Ο εισηγητής Jens Gieseke προχωρά σε ακόμα πιο ακραίες θέσεις μετά την εσφαλμένη δήλωση που αναπαράγεται στο προσχέδιο της πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για υποχρεωτικούς ελέγχους μοτοσυκλετών άνω των 126 κ.εκ. σε ΚΤΕΟ για όλα τα κράτη της Ε.Ε., υποστηρίζοντας πως τα ΚΤΕΟ πρέπει να είναι υποχρεωτικά για όλες τις μοτοσυκλέτες από 50 κ.εκ. και πάνω!

Τους τελευταίους μήνες, οι ομάδες υπεράσπισης των Ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών έχουν υποβάλει επίσημα έγγραφα θέσης και τεχνικές εκθέσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τα έγγραφα αυτά υπογραμμίζουν ένα συνεπές εύρημα σε μελέτες της ΕΕ και σε εθνικές μελέτες: τα τεχνικά ελαττώματα προκαλούν μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες.

Μελέτες μεγάλης κλίμακας για τα αίτια των ατυχημάτων διαπιστώνουν με συνέπεια ότι οι μηχανικές βλάβες (που είναι πιθανό να εντοπιστούν μέσω των ΚΤΕΟ) ευθύνονται μόνο για ένα μικρό ποσοστό των ατυχημάτων με μοτοσικλέτες. Η μελέτη MAIDS απέδωσε την κύρια αιτία σε τεχνικές βλάβες μόνο στο 0,7% των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες. Ομοίως, η βάση δεδομένων GIDAS εντόπισε τέτοιες βλάβες στο 3% των περιπτώσεων, και τα στοιχεία της NTSB/MCCS από τις ΗΠΑ υποστηρίζουν αυτή την τάση. Ακόμη και όταν υπάρχουν τεχνικά προβλήματα, αυτά συχνά εντοπίζονται μετά το ατύχημα και δεν αποτελούν αποδεδειγμένους αιτιολογικούς παράγοντες. Αντίθετα, ανθρώπινοι παράγοντες όπως η συμπεριφορά του αναβάτη, η αδυναμία των άλλων χρηστών του δρόμου να εντοπίσουν τις μοτοσυκλέτες και τα προβλήματα ορατότητας ευθύνονται για έως και το 87% των ατυχημάτων που αφορούν μηχανοκίνητα δίκυκλα.

Αναλύοντας τα στατιστικά στοιχεία, το πρώτο διάγραμμα (πάνω) απεικονίζει τους θανάτους από τροχαία ατυχήματα με μοτοσυκλέτες στην ΕΕ ανά κράτος μέλος, με την κατάσταση σχετικά με τα ΚΤΕΟ να αναγράφεται για κάθε κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν ΚΤΕΟ για μοτοσυκλέτες επισημαίνονται με πορτοκαλί χρώμα. Από αυτό, μπορεί να διαπιστωθεί σαφώς ότι το ΚΤΕΟ έχει ελάχιστη έως μηδενική επίδραση στους συνολικούς θανάτους. Δύο από τις τρεις χώρες με τους λιγότερους θανάτους δεν διαθέτουν υποχρεωτικό ΚΤΕΟ.

Το δεύτερο διάγραμμα παρουσιάζει τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, καθώς και τη Σερβία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νορβηγία και την Ελβετία.

Αντί να αντιτίθενται στις προσπάθειες για την ασφάλεια, η FEMA και η FIM συνεχίζουν να προωθούν στοχευμένα, τεκμηριωμένα μέτρα που πραγματικά σώζουν ζωές, όπως εστιασμένες επιθεωρήσεις μόνο σε περιοχές όπου τα εθνικά στοιχεία δείχνουν κίνδυνο, βελτιωμένη εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση για όλους τους χρήστες του οδικού δικτύου, καθώς και σχεδιασμό και συντήρηση υποδομών που λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες των μοτοσυκλετιστών.

Τονίζουμε ότι παραμένουμε προσηλωμένοι στον εποικοδομητικό διάλογο με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Υποστηρίζουμε αποτελεσματικές πολιτικές οδικής ασφάλειας, αλλά η Ευρώπη πρέπει να αποφύγει συμβολικά μέτρα που επιβαρύνουν τους μοτοσυκλετιστές χωρίς να βελτιώνουν τα αποτελέσματα στην ασφάλεια.

Οι ισχύοντες κανόνες της ΕΕ επιτρέπουν ήδη αποτελεσματικές εθνικές εναλλακτικές λύσεις αντί των υποχρεωτικών επιθεωρήσεων, τις οποίες έχουν εφαρμόσει με επιτυχία πολλά κράτη μέλη. Μια υποχρεωτική προσέγγιση σε επίπεδο ΕΕ καταργεί την ευελιξία χωρίς να προσφέρει αποδεδειγμένη προστιθέμενη αξία στην οδική ασφάλεια.

Η υποχρεωτική ΚΤΕΟ σε επίπεδο ΕΕ για τις μοτοσυκλέτες θα επιβάρυνε με κόστος χωρίς αποδεδειγμένα οφέλη και θα υπονόμευε την επικουρικότητα.

Η αρχή της επικουρικότητας ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στόχος της είναι να εξασφαλίζει ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται στο εγγύτερο δυνατό επίπεδο προς τον πολίτη, και ότι διενεργούνται διαρκείς έλεγχοι ώστε να εξακριβώνεται ότι η δράση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) είναι δικαιολογημένη δεδομένων των διαθέσιμων δυνατοτήτων σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο.

Πιο συγκεκριμένα, είναι η αρχή δυνάμει της οποίας η ΕΕ δεν αναλαμβάνει δράση (εκτός από τους τομείς που εμπίπτουν στην αποκλειστική της αρμοδιότητα), παρά μόνο εφόσον η δράση αυτή είναι πιο αποτελεσματική από την αντίστοιχη δράση σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο.

Όλα τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα πρέπει να υποστηρίξουν μια ευέλικτη, τεκμηριωμένη προσέγγιση που θα επιτρέπει στα κράτη μέλη να αποφασίζουν τον καλύτερο τρόπο βελτίωσης της ασφάλειας των μοτοσικλετών.”