Panamerican Crossing 2014: Buenos Ayres – New York

7/7/2014

Αφού κατάφερε να φτάσει μ’ ένα παπί μέχρι την Ινδία, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης βάλθηκε και πάλι να μας τρελάνει. Δεν πέρασαν ούτε δυο μήνες από την επιστροφή του από τις Ινδίες και βρίσκεται ήδη στην Αργεντινή, απ’ όπου ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει ένα άλλο ταξιδιωτικό τόλμημα. Με αφετηρία το Buenos Ayres της Αργεντινής (όπου έχει ήδη μεταβεί μαζί με την μοτοσυκλέτα) και διασχίζοντας απ’ άκρη σε άκρη την αμερικανική ήπειρο, ευελπιστεί μετά από περίπου δυόμιση μήνες και 20.000 χιλιόμετρα να φτάσει στην Νέα Υόρκη των Η.Π.Α.
Τρεις υποήπειροι (Νότια, Κεντρική και Βόρεια Αμερική) και συνολικά 13 χώρες (Αργεντινή, Βολιβία, Περού, Ισημερινός, Κολομβία, Παναμάς, Κόστα Ρίκα, Νικαράγουα, Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Μεξικό, Η.Π.Α., Καναδάς) θα προσφέρουν “γη και ύδωρ” στον Έλληνα ταξιδιώτη. Η μοτοσυκλέτα με την οποία ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα πραγματοποιήσει το “Panamerican Crossing 2014” είναι μια KTM 1190 R Adventure (προσφορά της ΚΤΜ S.E.E.
Εμείς δεν έχουμε παρά να του ευχηθούμε καλό ταξίδι, ενώ το “Panamerican Crossing 2014” θα έχετε την δυνατότητα να το παρακολουθείτε από την ιστοσελίδα μας με ανταποκρίσεις που θα στέλνει ο ίδιος από διάφορα σημεία του ταξιδιού.

Αργεντινή - Βολιβία
“Αποχαιρετώντας το Μπουένος Άιρες, το ξεκίνημα του Panamerican Crossing 2014 ήταν πλέον γεγονός. Σε πρώτη φάση είχα να οδηγήσω περίπου 1940 χιλιόμετρα διασχίζοντας όλη την Βόρεια Αργεντινή, μέχρι τα σύνορα με την Βολιβία. Οι πόλεις Rosario, Cordoba, San Miguel de Tucuman, Salta και San Salvador de Jujuy αποτέλεσαν τον ομφάλιο λώρο ανάμεσα στην αργεντίνικη πρωτεύουσα και στα σύνορα, ενώ ο πολύ καλός οδικός άξονας με βοήθησε να ολοκληρώσω την οδική αποστολή μου μέσα στην Αργεντινή σε τρεις μέρες.
Μέχρι την πόλη San Miguel de Tucuman, για συντροφιά μου είχα τις πάμπες, τις επίπεδες εκτάσεις που προσφέρονται για την εκτροφή βοοειδών, ενώ μετά την πόλη San Salvador de Jujuy ένα επιβλητικό ορεινό τοπίο έκανε την εμφάνισή του. Ο οδικός άξονας άρχισε σταδιακά κι αυτός να σκαρφαλώνει, με αποτέλεσμα, όταν έφτασα στα σύνορα της Βολιβίας, να βρίσκομαι πλέον στα 3650 μέτρα υψόμετρο.
Η διαδρομή μου στην Βολιβία, την δεύτερη χώρα του αμερικανικού διηπειρωτικού ταξιδιού, είχε μήκος περίπου 970 χιλιόμετρα. Όλη η πορεία μου, από τα σύνορα μέχρι την πρωτεύουσα Λα Παζ, έγινε πάνω στην άγονη οροσειρά των Άνδεων, που αυλακώνει κατά μήκος όλη την χώρα. Κι όσον αφορά το υψόμετρο, κινήθηκα από τα 3.650 μέτρα ως τα 4.070 μέτρα, περνώντας από τις πόλεις Potosi, Challapata και Oruro.
Από τις δυνατότερες αναμνήσεις στην Βολιβία στάθηκε η επίσκεψη στην αλμυρή λίμνη Uyuni, την ψηλότερη αλμυρή λίμνη του κόσμου (3.850 μ.), όπου έφτασα οδηγώντας 240 χιλιόμετρα σε χωματόδρομους -άξιζε όμως τον κόπο. Αντίθετα, από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετώπισα στην Βολιβία ήταν ο ανεφοδιασμός μου σε καύσιμα, γιατί υπήρχε πρόβλημα με την παροχή βενζίνης στους ξένους ταξιδιώτες. Σε δυο περιπτώσεις πλήρωσα σε τριπλάσια τιμή την βενζίνη, μια και δεν είχα τα ειδικά κουπόνια που διαθέτουν μόνο οι ντόπιοι. Και φυσικά δεν μιλάμε για κρύο, αφού το πρωί ξεκινούσε με θερμοκρασίες πολύ κοντά στο μηδέν (ο χειμώνας του νοτίου ημισφαιρίου).
Φτάνοντας στην Λα Παζ, το πρώτο σκέλος της νοτιοαμερικανικής διαδρομής μου (Μπουένος Άιρες - Λα Παζ) είχε ολοκληρωθεί σε μόλις 7 ημέρες. Επόμενος σταθμός της KTM 1190 R Adventure είναι το Περού, όπου θα φτάσω εκεί οδηγώντας πάντα πάνω στο άγονο κορμί των Άνδεων.”

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

Η Aprilia εξετάζει πλευρικά φτερά για μοτοσυκλέτες δρόμου

Η σχετική πατέντα φέρνει στο προσκήνιο τεχνολογία από την RS-GP που έχει ήδη φορεθεί στη συλλεκτική RSV4 X-GP

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/2/2026

Η πιο πρόσφατη κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων της Aprilia αφορά ένα νέο αεροδυναμικό πακέτο που περιλαμβάνει πλευρικά φτερά στην ουρά για σπορ μοτοσυκλέτες δρόμου. Τα φτερά αυτά έχουν εξελιχθεί στην αγωνιστική R-GP του MotoGP και πέρυσι κόσμησαν την εκλεκτή αγωνιστική ρέπλικα RSV4 X-GP που κυκλοφόρησε σε πολύ περιορισμένη παραγωγή – και εξαφανίστηκε σε μόλις 14 μέρες.

Τα συγκεκριμένα φτερά βρίσκονται πίσω από τα πόδια του αναβάτη και στα σχέδια των Ιταλών τοποθετούνται πάνω στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη. Σύμφωνα με την περιγραφή, η λειτουργία τους καθίσταται εμφανής όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλαγιασμένη και ο αναβάτης έχει βγάλει γόνατο προς την εσωτερική.

Τότε το εσωτερικό πόδι δημιουργεί ένα κενό από το οποίο διέρχεται ροή αέρα και κατευθύνεται προς τη μέσα πλευρά του φτερού δημιουργώντας δύναμη προς τα κάτω. Από την άλλη πλευρά της μοτοσυκλέτας, το πόδι του αναβάτη παραμένει σε επαφή με το φέρινγκ, έτσι δεν δημιουργείται ροή προς το φτερό.

Η επίδρασή τους στη μοτοσυκλέτα όταν κινείται στην ευθεία είναι μικρότερη, έχουν όμως θετικό αντίκτυπο καθώς ομαλοποιούν τη ροπή του αέρα που περνά γύρω από το σώμα του αναβάτη και κατά συνέπεια, έστω και για λίγο, συμβάλλουν σε καλύτερη αεροδυναμική απόδοση.

Όπως ισχύει πάντα με τις πατέντες, πρωταρχικός τους σκοπός είναι η κατοχύρωση μιας τεχνολογίας που δεν έχουν οι άλλοι, ωστόσο τίποτε δεν εγγυάται πως αύριο θα βρίσκεται στις μοτοσυκλέτες της εταιρείας.

Στην ουσία αυτή η τεχνολογία έχει ως προφανέστατο προορισμό την πίστα. Καθώς εδώ η Aprilia μιλά για μοτοσυκλέτες δρόμου, η προφανής δεξαμενή των μοντέλων που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει με ρεαλιστικό όφελος αυτά τα φτερά είναι μικρή και έχει ένα κοινό γνώρισμα, το RS στο όνομα. Η δε τοποθέτησή τους στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη επικεντρώνει ακόμη περισσότερο την ευχρηστία τους σε πολύ εξειδικευμένες χρήσεις.