Panamerican Crossing 2014: Καναδάς - Αλάσκα

3/9/2014

Να λοιπόν που είχα πια φτάσει στον Καναδά, την μεγαλύτερη χώρα της αμερικανικής ηπείρου. Η διαδρομή μου μέσα στο καναδέζικο έδαφος θα είχε σταθερά βορειοδυτική πορεία, αφού τελικός προορισμός μου ήταν πλέον η Αλάσκα.
Μετά τα σύνορα, στην ρότα της ΚΤΜ βρέθηκαν οι πόλεις Calgary και Edmonton, τις οποίες όμως και προσπέρασα τάχιστα. Προτιμούσα να διανυκτερεύω σε μικρές επαρχιακές κωμοπόλεις με απλούς ανθρώπους και νωχελικούς ρυθμούς καθημερινότητας, παρά σε μοντέρνα απρόσωπα αστικά κέντρα.
Μετά από δυο μέρες πορείας μέσα σε απέραντες επίπεδες εκτάσεις, προσέγγισα την κωμόπολη Dawson Creek, εκεί όπου η τεράστια πινακίδα με την επιγραφή "YOU ARE NOW ENTERING THE WORLD FAMOUS ALASKA HIGHWAY" σηματοδοτούσε την αρχή του Alaska Highway, ενός οδικού άξονα μήκους 1.300 μιλίων, που θα με οδηγούσε κατευθείαν στην Αλάσκα. Ο δρόμος Alaska Highway κατασκευάστηκε στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, με την στρατιωτική συνεργασία Η.Π.Α. και Καναδά. Οι εργασίες κατασκευής του ξεκίνησαν στις 9/3/1942 και ολοκληρώθηκε ύστερα από 8 μήνες και 12 μέρες. Η αρχική διαδρομή ήταν χωμάτινη και για την ολοκλήρωσής της εργάστηκαν περίπου 20.000 Αμερικανοί και Καναδοί στρατιώτες.

Μέσα στις επόμενες 4 μέρες, οι δασώδεις, καταπράσινες πολιτείες της British Columbia και της Yukon είχαν την τιμητική τους στην προς βορρά πορεία μου. Πυκνά, βαθυπράσινα κωνοφόρα δάση, γοητευτικές λίμνες, πάμπολλα ποτάμια και ψηλές χιονισμένες βουνοκορφές συνέθεταν ένα καθαρά σκανδιναβικό περιβάλλον, σχεδόν απαλλαγμένο από την ανθρώπινη παρουσία και επέμβαση. Μικροί οικισμοί και οργανωμένες κωμοπόλεις (Fort Nelson, Watson Lake, Whitehorse) με φιλοξένησαν μέχρι την Αλάσκα, ενώ μέσα από τη τεράστια ποικιλία και αυθεντικότητα της καναδικής φύσης ευτύχισα να βιώσω στιγμές πραγματικής ελευθερίας και προσωπικής αναγέννησης.
Όμως, η πτώση μου από τα σκαλιά ενός μοτέλ στην κωμόπολη Whitehorse στάθηκε η αιτία ενός επώδυνου τραυματισμού στην ωμοπλάτη, που άρχισε να με ταλαιπωρεί αρκετά στην οδήγηση. Με δυνατούς πόνους στην περιοχή της ωμοπλάτης κατάφερα τελικά να φτάσω στα σύνορα της Αλάσκας και να βάλω "ρόδα" στην 52η πολιτεία των Η.Π.Α.
Στον μικρό οικισμό Tok έμεινα δυο μέρες σ’ ένα ξύλινο μπανγκαλόου μέσα στην καταπράσινη φύση της Αλάσκας για να ξεκουραστώ και να ετοιμαστώ για την επιστροφή μου (με πλοηγό ξανά τον Alaska Highway) στον Καναδά. Και μετά, πορεία για Νέα Υόρκη. Το "Panamerican Crossing 2014" έμπαινε πλέον στην τελική του φάση…

https://bit.ly/MOTO_681

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/8/2026

Ανταποκρινόμενη σε καταγγελία για μοτοσυκλετιστή που κυκλοφορούσε στο κέντρο του Λος Άντζελες κραδαίνοντας όπλο, η αστυνομία γρήγορα βρήκε τον ύποπτο να καβαλά μια Yamaha YZ με τα χαρακτηριστικά του καλυμμένα με μπαλακλάβα και προσπάθησε να τον σταματήσει.

Αυτό που ακολούθησε ήταν μια πολύ προσεκτική καταδίωξη στην αμερικανική μεγαλούπολη που διήρκεσε σχεδόν 40 λεπτά, στη διάρκεια των οποίων τον έχασαν μερικές φορές, ενώ τον εντόπισαν να έχει μπει για ανεφοδιασμό σε βενζινάδικο από το οποίο έφυγε τρέχοντας μαζί με τη μάνικα της αντλίας μόλις είδε αστυνομία να πλησιάζει!

Στη συνέχεια ο μοτοσυκλετιστής θεάθηκε να επικοινωνεί στο τηλέφωνο ενόσω οδηγούσε και αργότερα έγινε γνωστό πως είχε μιλήσει με φίλο του προκειμένου να του φέρει βενζίνη. Αυτό όντως έγινε, καθώς κάποιος του άφησε ένα μπιτόνι βενζίνη σε πάρκο, ωστόσο ούτε αυτή τη φορά κατάφερε να ανεφοδιαστεί αφού ενόσω αναζητούσε το καύσιμο βρέθηκε σχεδόν περικυκλωμένος από την αστυνομία και αναγκάστηκε να φύγει γρήγορα.

Η καταδίωξη έληξε όταν ο καταζητούμενος έμεινε από βενζίνη, εγκατέλειψε τη μοτοσυκλέτα και απομακρύνθηκε πεζός, για να βρεθεί λίγο αργότερα να κρύβεται μέσα σε κάδο σκουπιδιών και να συλληφθεί.

Ευτυχώς γι’ αυτόν ήταν σε ένα μέρος που η αστυνομία δεν κινήθηκε επιθετικά εναντίον του, καθώς σε κάποιες άλλες χώρες όπως λ.χ. η Φινλανδία, η καταδίωξη μπορεί να είχε τελειώσει πολύ νωρίτερα και μάλλον πολύ πιο επώδυνα.