Panamerican Crossing 2014: Καναδάς - Αλάσκα

3/9/2014

Να λοιπόν που είχα πια φτάσει στον Καναδά, την μεγαλύτερη χώρα της αμερικανικής ηπείρου. Η διαδρομή μου μέσα στο καναδέζικο έδαφος θα είχε σταθερά βορειοδυτική πορεία, αφού τελικός προορισμός μου ήταν πλέον η Αλάσκα.
Μετά τα σύνορα, στην ρότα της ΚΤΜ βρέθηκαν οι πόλεις Calgary και Edmonton, τις οποίες όμως και προσπέρασα τάχιστα. Προτιμούσα να διανυκτερεύω σε μικρές επαρχιακές κωμοπόλεις με απλούς ανθρώπους και νωχελικούς ρυθμούς καθημερινότητας, παρά σε μοντέρνα απρόσωπα αστικά κέντρα.
Μετά από δυο μέρες πορείας μέσα σε απέραντες επίπεδες εκτάσεις, προσέγγισα την κωμόπολη Dawson Creek, εκεί όπου η τεράστια πινακίδα με την επιγραφή "YOU ARE NOW ENTERING THE WORLD FAMOUS ALASKA HIGHWAY" σηματοδοτούσε την αρχή του Alaska Highway, ενός οδικού άξονα μήκους 1.300 μιλίων, που θα με οδηγούσε κατευθείαν στην Αλάσκα. Ο δρόμος Alaska Highway κατασκευάστηκε στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, με την στρατιωτική συνεργασία Η.Π.Α. και Καναδά. Οι εργασίες κατασκευής του ξεκίνησαν στις 9/3/1942 και ολοκληρώθηκε ύστερα από 8 μήνες και 12 μέρες. Η αρχική διαδρομή ήταν χωμάτινη και για την ολοκλήρωσής της εργάστηκαν περίπου 20.000 Αμερικανοί και Καναδοί στρατιώτες.

Μέσα στις επόμενες 4 μέρες, οι δασώδεις, καταπράσινες πολιτείες της British Columbia και της Yukon είχαν την τιμητική τους στην προς βορρά πορεία μου. Πυκνά, βαθυπράσινα κωνοφόρα δάση, γοητευτικές λίμνες, πάμπολλα ποτάμια και ψηλές χιονισμένες βουνοκορφές συνέθεταν ένα καθαρά σκανδιναβικό περιβάλλον, σχεδόν απαλλαγμένο από την ανθρώπινη παρουσία και επέμβαση. Μικροί οικισμοί και οργανωμένες κωμοπόλεις (Fort Nelson, Watson Lake, Whitehorse) με φιλοξένησαν μέχρι την Αλάσκα, ενώ μέσα από τη τεράστια ποικιλία και αυθεντικότητα της καναδικής φύσης ευτύχισα να βιώσω στιγμές πραγματικής ελευθερίας και προσωπικής αναγέννησης.
Όμως, η πτώση μου από τα σκαλιά ενός μοτέλ στην κωμόπολη Whitehorse στάθηκε η αιτία ενός επώδυνου τραυματισμού στην ωμοπλάτη, που άρχισε να με ταλαιπωρεί αρκετά στην οδήγηση. Με δυνατούς πόνους στην περιοχή της ωμοπλάτης κατάφερα τελικά να φτάσω στα σύνορα της Αλάσκας και να βάλω "ρόδα" στην 52η πολιτεία των Η.Π.Α.
Στον μικρό οικισμό Tok έμεινα δυο μέρες σ’ ένα ξύλινο μπανγκαλόου μέσα στην καταπράσινη φύση της Αλάσκας για να ξεκουραστώ και να ετοιμαστώ για την επιστροφή μου (με πλοηγό ξανά τον Alaska Highway) στον Καναδά. Και μετά, πορεία για Νέα Υόρκη. Το "Panamerican Crossing 2014" έμπαινε πλέον στην τελική του φάση…

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Attilio Petrogalli: Απεβίωσε σε τραγικό ατύχημα ο Ιταλός πρωταθλητής Enduro που βάφτισε το SWM Silver Vase

Ήταν μέλος των Silver Boys, της τετράδας αναβατών που κατέκτησαν το μεγάλο έπαθλο Silver Vase στο ISDE του 1975

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/8/2026

Ένας σπουδαίος πρωταθλητής Ιταλίας στο Enduro έφυγε από τη ζωή απροσδόκητα μετά από ένα απίστευτο ατύχημα. Ο 73χρονος Attilio Petrogalli είχε μεταβεί σε έναν παλιό μύλο φίλων του στην περιοχή Clusone της βόρειας Ιταλίας (κοντά στο Bergamo) για να καθαρίσει μια σφηκοφωλιά, όταν ξέσπασε φωτιά στην οποία παγιδεύτηκε και έχασε τη ζωή του από ασφυξία.

Silver Boys — Οι τέσσερις θριαμβευτές του ISDE το 1975, με τον Petrogalli δεύτερο από δεξία

Οι αρχές εκτιμούν πως η φωτιά ξεκίνησε κατά λάθος από τον ίδιο, ξέφυγε από τον έλεγχό του και του έκλεισε την έξοδο παγιδεύοντάς τον μέσα στο κτίσμα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου μάλιστα, ο Petrogalli φορούσε πλήρη δερμάτινη μοτοσυκλετιστική στολή και κράνος full-face, πιθανότατα για να προστατευτεί από ενδεχόμενα τσιμπήματα των σφηκών, με το κράνος να λειτουργεί μοιραία εις βάρος του όταν ο χώρος γέμισε καπνό.

Ο Petrogalli ήταν μέλος της ιστορικής ομάδας της Ιταλίας που στο International Six Days of Enduro (ISDE) του 1975 στο Isle of Man είχε φτάσει ως την κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου Silver Vase (Ασημένιο Βάζο).

Τόσο ο ίδιος όσο και οι συναθλητές του Pierluigi Rottigni, Gualtiero Brissoni και Piero Gagni καβαλούσαν μοτοσυκλέτες της SWM, γεγονός που ώθησε την ιταλική εταιρεία να παρουσιάσει την ίδια χρονιά το πρώτο μοντέλο με το όνομα Silver Vase τιμώντας τη μεγάλη επιτυχία – ονομασία που επαναλήφθηκε το 2015 από την αναγεννημένη SWM στη ρετρό scrambler Silver Vase 440, ενώ από το 2025 έχει επιστρέψει στην τρέχουσα γκάμα της ως Silver Vase 650.