Panamerican Crossing 2014: Kito - Mexico

18/8/2014

Από την πρωτεύουσα Kito, τα σύνορα της Κολομβίας απείχαν μόλις 180 χλμ. βόρεια. Οδηγώντας κάτω από ένα εκνευριστικό ψιλόβροχο, ευτύχισα να αντικρίσω την συνοριακή μπάρα μετά από περίπου 2,5 ώρες. Διαβατήριο, άδεια κυκλοφορίας και οδήγησης, σφραγίδες, έντυπα και έτοιμος να εισβάλω στην πέμπτη και τελευταία νοτιοαμερικανική χώρα του Panamerican Crossing 2014. Μετά την Κολομβία ο Παναμάς, η Κεντρική Αμερική προ των πυλών…
Η διαδρομή μου στην Κολομβία άγγιζε τα 1.350 χιλιόμετρα, ενώ η κόκκινη γραμμή του χάρτη περνούσε από τις πόλεις Pasto, Cali, Medellin και Cartagena de Indias. Στην παράκτια Cartagena de Indias θα έπαιρνα ένα πλοίο για να αποβιβαστώ στον Παναμά, αφού ο οδικός άξονας "Panamericana Route" στο ύψος της πόλης Medellin, διακόπτεται προσωρινά, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει οδική σύνδεση Κολομβίας - Παναμά.
Για τις τρεις επόμενες μέρες ανεβοκατέβαινα με την μαύρη ΚΤΜ στις καταπράσινες πλαγιές των Άνδεων, με την ασφάλτινη λωρίδα να μεταμορφώνεται σε μια συνεχόμενη στριφογυριστή κορδέλα. Η τοπική φύση αντίθετα, με αφόπλισε με τις ποικιλόμορφες προτάσεις της, καθώς απόκρημνα φαράγγια, πυκνοφυτεμένα δάση, μικρές κοιλάδες και καταπράσινες βουνοπλαγιές αποτελούσαν τις ψηφίδες ενός ανυπέρβλητου "φυσικού" μωσαϊκού.
Όμως, η κυριότερη έννοια μου δεν ήταν οι ιδιαιτερότητες ή οι δυσκολίες της διαδρομής, αλλά η επικινδυνότητα που έκρυβε ένα οδικό πέρασμα από την Κολομβία λόγω της αυξημένης ναρκο-εγκληματικότητας, αλλά και του εμφυλίου πολέμου που διεξάγεται τα τελευταία 40 χρόνια σε τούτη τη νοτιοαμερικανική χώρα μεταξύ των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κολομβίας (FARC) και των κυβερνητικών στρατευμάτων. Έπρεπε να φυλάγομαι δηλαδή από δυο πλευρές. Ευτυχώς, κανένας και τίποτα δεν με πείραξε…
Στην πόλη Medellin, που αποτέλεσε όλη την δεκαετία του 1980 την παγκόσμια πρωτεύουσα των ναρκωτικών, επισκέφθηκα το σπίτι όπου σκοτώθηκε το 1993 ο διαβόητος βασιλιάς της κοκαΐνης Pablo Escobar, μια από τις μεγαλύτερες εγκληματικές φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα.
Στις ακτές της Καραϊβικής με περίμενε η απαστράπτουσα Cartagena de Indias, η πιο αυθεντική πολιτεία ισπανικής αποικιακής αρχιτεκτονικής στην ευρύτερη περιοχή. Εδώ, μετά από 26 ήμερες ταξιδιού και 8.670 χιλιόμετρα, γράφτηκε ο επίλογος του νοτιοαμερικανικού σκέλους του "Panamerican Crossing 2014".

Για να βάλω ρόδα στην Κεντρική Αμερική, και συγκεκριμένα στον Παναμά, θα έπρεπε να πάρω από το λιμάνι της Cartagena ένα από τα πλοία που εκτελούν το δρομολόγιο Κολομβία - Παναμά. Προς μεγάλη μου όμως έκπληξη, όλα τα καράβια που πήγαιναν στον Παναμά δεν ήταν επιβατικά, αλλά πλοιάρια που μετέφεραν τουρίστες για μια μικρή κρουαζιέρα στα νερά της Καραϊβικής. Μην έχοντας άλλη επιλογή, δήλωσα λοιπόν συμμετοχή για μια τετραήμερη κρουαζιέρα στα τροπικά νησιά San Blas του Παναμά. Η μοτοσυκλέτα χρειάστηκε όμως να φορτωθεί (αλλά και να ξεφορτωθεί) από το πλοίο με αρκετά παράδοξο τρόπο, λες και επρόκειτο για ένα τσουβάλι με πατάτες.
Επτά μικρά σε έκταση κράτη συνθέτουν τον χάρτη της Κεντρικής Αμερικής. Ο Παναμάς, η Κόστα Ρίκα, η Νικαράγουα, η Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ και η Γουατεμάλα ήταν οι έξι κεντροαμερικανικές χώρες που καρτερούσαν εμένα και την μαύρη ΚΤΜ να με ξεναγήσουν στους δρόμους τους τις αμέσως επόμενες ημέρες. Μέχρι τα σύνορα του Μεξικού, την πόρτα της Βόρειας Αμερικής, είχα να διανύσω περίπου 2.500 χιλιόμετρα.
Στην Πόλη του Παναμά παρέμεινα για δυο μέρες. Η χλιδάτη πρωτεύουσα του Παναμά με εντυπωσίασε με την μοντέρνα προσωπικότητά της, ενώ με την επίσκεψή μου στην Διώρυγα του Παναμά (απ’ όπου διέρχονται τα πλοία) ολοκληρώθηκε η γνωριμία μου με την πιο κοσμοπολίτικη πόλη της Κεντρικής Αμερικής.
Μετά τον Παναμά, κι αφού οδήγησα για περίπου 490 χιλιόμετρα, με περίμενε ο τροπικός παράδεισος της Κόστα Ρίκα. Όλη η διαδρομή μέσα στην χώρα (550 χλμ.) είχε ένα και μόνο χρώμα: πράσινο! Είναι γνωστό ότι η Κόστα Ρίκα αποτελεί έναν διεθνή οικολογικό προορισμό, ιδανικό για οικοτουρισμό, αφού τουλάχιστον το 30% της χώρας είναι ενταγμένο στο σύστημα των εθνικών πάρκων.
Τρίτος σταθμός στο κεντροαμερικανικό σκέλος του "Panamerican Crossing 2014" η Νικαράγουα. Περίπου 290 χιλιόμετρα είχα να διατρέξω μέσα στην χώρα, ενώ για την μια και μοναδική διανυκτέρευσή μου κατέλυσα στην Leon, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Νικαράγουα. Καμάρι της Leon αποτελεί ο καθεδρικός ναός της πόλης, ο μεγαλύτερος της Κεντρικής Αμερικής.
Με την άφιξη μου στην Ονδούρα, είχα φτάσει στην μέση περίπου της κεντροαμερικανικής διαδρομής του "Panamerican Crossing 2014". Εκτός από την Ονδούρα, σειρά είχαν κατόπιν το Ελ Σαλβαδόρ και η Γουατεμάλα να υποδεχτούν την μαύρη ΚΤΜ. Λίγα τα χιλιόμετρα στο έδαφος της κάθε χώρας, λίγες φυσικά και οι ημέρες που ξόδεψα για να τις διασχίσω.
Στην Ονδούρα, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κύλησαν μόνο για 135 χιλιόμετρα (πάντα πάνω στην τροχιά του οδικού άξονα Panamericana Routa), στο γειτονικό Ελ Σαλβαδόρ βρέθηκα να οδηγώ για 350 χλμ. (εδώ τουλάχιστον διανυκτέρευσα κιόλας), ενώ σαφώς περισσότερα χιλιόμετρα και χρόνο ξόδεψα στην Γουατεμάλα. Στην συγκεκριμένη κεντροαμερικανική χώρα, που αποτέλεσε μαζί με το Νότιο Μεξικό την εστία ανάπτυξης του λαμπρού πολιτισμού των Μάγια, έμεινα για δυο ημέρες στην Antigua, την πιο τουριστική και γραφική πόλη της Γουατεμάλα.

Η Antigua, που την περίοδο της Ισπανικής αποικιοκρατίας εκτελούσε χρέη πρωτεύουσας της Ισπανικής Αντιβασιλείας της Γουατεμάλα, ήταν μια καλοδιατηρημένη πολιτεία εποχής που με γοήτευσε αφάνταστα. Αποικιακά σπίτια, λιθόστρωτα σοκάκια, εκκλησίες, αρχοντικά και δημόσια κτίρια με ταξίδεψαν τουλάχιστον τρεις αιώνες πίσω στον χρόνο.
Αντίθετα, στην μεγάλη υπαίθρια αγορά της πόλης, οι πάγκοι με τα πολύχρωμα, εξωτικά φρούτα, το πλήθος των ετερόκλιτων εμπορευμάτων, οι πλανόδιοι μικροπωλητές, οι ζητιάνοι, οι γραφικές γυναικείες φιγούρες και τα υπαίθρια εστιατόρια συνιστούσαν μια καθαρά λατινοαμερικάνικη εμπορική φιέστα που με καθήλωσε με τους ζωντανούς ρυθμούς και τον έντονο δυναμισμό της.
Το Μεξικό ήταν η πύλη εισόδου μου στην Βόρεια Αμερική. Περίπου 1.950 χιλιόμετρα είχα να διατρέξω στην πατρίδα του Emilio Zapata, ενώ κυριότερος σταθμός μου στο Μεξικό ήταν η Πόλη του Μεξικού, μια χαώδη μεγαλούπολη 18.000.000 κατοίκων.
Στην μεξικάνικη megacity έμεινα 4 μέρες, αφού, εκτός από τα πάμπολλα και ενδιαφέροντα αξιοθέατα της πόλης, είχα να κάνω και σέρβις στην μοτοσυκλέτα, η οποία είχε συμπληρώσει από την αρχή του ταξιδιού 13.000 χλμ. Έπρεπε κι αυτή να λάβει το δωράκι της για τον κόπο που είχε κάνει με φέρει ως εδώ…

https://bit.ly/MOTO_681

Νέα Μοντέλα

Επικαιρότητα

KTM 990 RC R TRACK - Ψωμί της τα Track days κι οι αγώνες [VIDEO]

Ελαφρύτερη, δυνατότερη, καλύτερα εξοπλισμένη από τη βασική έκδοση, αποκλειστικά για χρήση πίστας

Από τον

Κώστα Γκαζή

25/2/2026

Το TRACK δίπλα στο 990 RC R γνέφει αντίο στη χρήση δρόμου, σε ένα μοντέλο από το Mattighofen αποκλειστικά για χρήση σε ασφάλτινες πίστες. Ελαφρύτερο, καλύτερα εξοπλισμένο για το κυνήγι χρόνων, και με τον ιδιοκτήτη να έχει τη δυνατότητα συμμετοχής στο νεότευκτο KTM 990 RC R CUP των 6 γύρων σε ευρωπαϊκά εδάφη.

Στο πρόσφατο παρελθόν έχετε γνωρίσει τη νέα KTM 990 RC R μέσα από το site και αναλυτικότερα μέσα από τις σελίδες του ΜΟΤΟ, τη νέα sport ασφάλτινη μοτοσυκλέτα του εργοστασίου, που πατάει πάνω στις γραμμές του δάσκαλου Markus Kramer, πρώην εργαζόμενου της ΚΤΜ, που πειραματίστηκε βάζοντας κινητήρα από 690 Duke σε πλαίσιο από RC8. Κάπως έτσι ξεκίνησε η Kramer Motorcycles, με τις ευλογίες και του Hubert Trunkenpoltz, τότε CFO της ΚΤΜ. Η συνέχεια ήρθε από τους Αυστριακούς, που “πάτησαν” πάνω στις μοτοσυκλέτες της Kramer για να δημιουργήσουν τα νέα RC R τους, με την 990 RC R να βγάζει πινακίδα και να κινείται καθημερινά και στον δρόμο, και με την 990 RC R TRACK να αφορά αποκλειστικά στην πίστα.

Έξι βασικές διαφορές μεταξύ KTM 990 RC R και 990 RC R TRACK

Εξειδικευμένο πακέτο ηλεκτρονικών για πίστα
Περισσότερη ισχύς και ροπή
Μικρότερη οθόνη με μόνο τις απαραίτητες ενδείξεις
Ειδικό injection fairing kit αγωνιστικών προδιαγραφών
Πιο πολλές ρυθμίσεις γεωμετρίας (μαρσπιέ και σταμπιλιζατέρ)
Αγωνιστικά ελαστικά Michelin Power Slick 2

Η απουσία έγκρισης δρόμου σημαίνει ότι αφαιρούνται φώτα (στον στάνταρ εξοπλισμό περιλαμβάνεται πίσω φως για βρόχινες μέρες στην πίστα), καθρέφτες, ελαστικά δρόμου και πλαϊνό σταντ (αντικαθίσταται από paddock stand). Επίσης αφαιρούνται το ABS, το Connectivity Unit και η μεγάλη TFT οθόνη (αντικαθίσταται από νέα και πιο μαζεμένη οθόνη 4,2 ιντσών).

Προστέθηκαν:

Προστατευτικό μανέτας φρένου
Τάπα ρεζερβουάρ μισής στροφής
Carbon προστατευτικό γραναζιού
Αγωνιστική αλυσίδα υψηλής αντοχής
Βάσεις αγωνιστικού σταντ στο ψαλίδι

Το φαίρινγκ, με αεροδυναμική εμπνευσμένη από MotoGP για αυξημένο downforce (φτεράκια γαρ) και σταθερότητα, έχει βελτιωθεί για καλύτερη εφαρμογή και εύκολη αντικατάσταση. Η ζελατίνα έχει αναπτυχθεί περαιτέρω σε αεροδυναμική σήραγγα και είναι κατά 2,5 εκ. ψηλότερη για καλύτερη προστασία και λιγότερη κόπωση.

Διαφορές στον κινητήρα

Ο 947 κ.εκ. δικύλινδρος εν σειρά DOHC LC8c κινητήρας (EU5+) αποδίδει τώρα:
135 PS (133,15 hp) / 99,3 kW (αντί 130 PS / 128,22 hp)
105 Nm (10,7 kgm) ροπής στις 7.000 σ.α.λ.
Με εξάτμιση Akrapovič Evolution Line από ανοξείδωτο ατσάλι, που μειώνει το βάρος κατά 3+ κιλά και συμβάλλει στη βελτιστοποίηση της απόδοσης.
Το Quickshifter+ έχει αγωνιστικές σχέσεις (μακρύτερη 1η, κοντύτερη 6η). Το dB killer επιτρέπει λειτουργία σχεδόν σε κάθε πίστα, με στατικό όριο θορύβου 98,2 dB.

Πλαίσιο & Αναρτήσεις

Η TRACK χρησιμοποιεί τα ίδια πλαίσιο, υποπλαίσιο και ψαλίδι με τη βασική έκδοση, με μικρές τροποποιήσεις στη γεωμετρία (offset 33 mm, γωνία κάστερ 25°).
Ρυθμιζόμενο steering damper (+/- 3 mm).
Αναρτήσεις WP APEX (48 mm USD μπροστά και linear shock πίσω), με πιο σκληρά ελατήρια (8,5 N/mm). Πλήρως ρυθμιζόμενες σε συμπίεση, επαναφορά και προφόρτιση.

Εργονομία

Ύψος σέλας: 857 mm (ψηλότερη και πιο επίπεδη)
Clip-ons 10 mm χαμηλότερα και 3° πιο κάτω
Ρυθμιζόμενες μανέτες (+/- 6°)
Μαρσπιέ GILLES: +25 mm πίσω, +17 mm ψηλότερα
Απόσταση από έδαφος: 163 mm
Μεταξόνιο: 1.481 mm
14 κιλά ελαφρύτερη πλήρως γεμάτη
Φρένα Brembo HyPure (2x 320 mm μπροστά, 240 mm πίσω), χωρίς ABS modulator για πιο άμεση αίσθηση.

Ηλεκτρονικά & Ride Modes

Δεν υπάρχει ABS ή Cruise Control, ενώ η 6D IMU διαχειρίζεται:

Αισθητήρα κλίσης
Motorcycle Traction Control (ειδικά ρυθμισμένο για πίστα)
3 πλήρως παραμετροποιήσιμα TRACK Modes με ρυθμίσεις για:
Throttle Response (Smooth / Linear / Aggressive)
MTC Slip (0–9)
Anti-Wheelie (6 επίπεδα ή Off)
Launch Control
Engine Braking (6 επίπεδα)
Νέα TFT 4,2” με anti-glare, anti-fingerprint, 65.000 χρώματα.
Pit limiter (60 km/h), lap timer, slip adjuster, compact switchcube.

Αξίζει να σημειωθεί πως με βάση τον νέο κανονισμό “Next Generation” του Παγκόσμιου Supersport (δικύλινδρα έως 955 cc), η KTM 990 RC R TRACK αποτελεί δυνατή επιλογή για συμμετοχή σε αγώνες.

Τέλος θυμίζουμε πως από το 2026, ξεκινά το KTM 990 RC R CUP, ένα ευρωπαϊκό κύπελο έξι γύρων, ειδικά για τη σειρά 990 RC R -με συμμετοχές τόσο με τη βασική έκδοση όσο και με την TRACK.