Panamerican Crossing 2014: La Paz – Lima

15/7/2014

"Μετά την διήμερη παραμονή μου στην πρωτεύουσα La Paz, και αφού πρώτα την περιπλανήθηκα όσο μπορούσα, αναχώρησα με προορισμό τα σύνορα του Περού (110 χιλιόμετρα βορειοανατολικά). Πριν όμως περάσω τα σύνορα, ήθελα να κάνω μια στάση στην αρχαία πόλη Tiwanaku. Πρόκειται για ένα λατρευτικό κέντρο της προκολομβιανής περιόδου, με αξιόλογες αρχαιολογικές μαρτυρίες, οι οποίες αποτελούν σημεία αναφοράς για όλη τη Νότια Αμερική. Άξιζε τελικά η στάση…
Η πρώτη διανυκτέρευση στο Περού έγινε στην πόλη Puno, δίπλα στις όχθες της λίμνης Titikaka, της ψηλότερης πλεύσιμης λίμνης στο κόσμο (3.812 μ.). Την επομένη, το ΚΤΜ με οδήγησε μετά από 390 χιλιόμετρα πορείας στην πόλη Κούσκο, την ιερή πρωτεύουσα των Ίνκας. Το Kusko σήμερα είναι η τουριστικότερη πόλη του Περού και αυτό οφείλεται, τόσο στην πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά της πόλης, όσο και στην γειτνίασή της με το θρυλικό Machu Picchu, την μυστηριώδη ινκαϊκή πολιτεία των Άνδεων. Εξυπακούεται ότι επισκέφθηκα και το Machu Picchu, έστω κι αν χρειάστηκε να μπω σ’ ένα τουριστικό γκρουπ για μια ολόκληρη μέρα…


Καλές οι Άνδεις και το Kusko, έπρεπε όμως να κατέβω στην παραλία, και συγκεκριμένα στις ακτές του Ειρηνικού, κοντά στην πόλη Nazca-μόλις 650 χιλιόμετρα με χώριζαν για να φωνάξω “Θάλαττα, Θάλαττα”. Και ξεκίνησε η κατάβαση… Για 14 ώρες, η λέξη “ευθεία” ήταν μια άγνωστη έννοια, τα ρουλεμάν του τιμονιού πήραν φωτιά, τα φρένα δούλευαν ασταμάτητα και εγώ έδινα συνεχώς κουράγιο στο ταλαιπωρημένο μου κορμί. Τελικά τα κατάφερα, έφτασα στο επίπεδο της θάλασσας.
Η Nazca φημίζεται για τους διάσημους διαδρόμους της, που είναι χαραγμένοι πάνω στην άγονη πεδιάδα της (έργο του 900 – 600 π. Χ.). Διάφοροι ερευνητές υποστηρίζουν ότι πρόκειται για κοσμοδρόμια που κατασκεύασαν στο παρελθόν άγνωστοι επισκέπτες από το διάστημα, ενώ άλλοι μιλούν για την χρησιμότητα των συγκεκριμένων διαδρομών σε περιόδους λειψυδρίας ή για αστρολογικές μελέτες.
Από την Nazca, το ΚΤΜ με οδήγησε εύκολα και γρήγορα κατόπιν στην πρωτεύουσα Lima, όπου και ολοκληρώθηκε την 14η μέρα του “Panamerican Crossing 2014” το δεύτερο νοτιοαμερικανικό ετάπ, από την La Paz στην Lima."

 

Δήμος Σουλίου: Καινοτομεί επενδύοντας στον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Ήρθε η ώρα να αποκτήσουμε και στην Ελλάδα ορεινά πάσα
souli moto tourism
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/5/2026

O Δήμος Σουλίου ανακοίνωσε μια δράση που επικεντρώνει στην ανάπτυξη του μοτο-τουρισμού, με προφανή στόχο να αναπτύξει το τουριστικό προϊόν της περιοχής εκμεταλλευόμενος το μοναδικό του φυσικό τοπίο και το έντονο γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής.

Η δημιουργία τριών προτεινόμενων μοτοσυκλετιστικών διαδρομών πατά πάνω στο υφιστάμενο οδικό δίκτυο του Δήμου και στην ουσία πρόκειται για τρία ορεινά περάσματα (pass) της Πίνδου:

  • Πάσο Πλακωτής (Plakoti Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Πολύδροσο – Βροσίνα, επί της Παλαιάς Εθνικής Οδού Ηγουμενίτσας – Ιωαννίνων,
  • Πάσο Παραμυθιάς (Paramythia Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Παραμυθιά – Γλυκή, επί της Εθνικής Οδού 19,
  • Πάσο Σουλίου (Souli Pass): Διαδρομή Γλυκή – Σούλι (Κάστρο Κιάφας), επί της Επαρχιακής Οδού.
souli moto tourism

Η πρωτοβουλία υλοποιείται σε συνεργασία με τη Μοτοσυκλετιστική Λέσχη Θεσπρωτίας (ΜΟ.ΛΕ.ΘΕ.) και την Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών Ελλάδας (ΜΟΤ.Ο.Ε.), στα πλαίσια της οποίας θα γίνουν μια σειρά παρεμβάσεων στις προτεινόμενες διαδρομές προς διευκόλυνση και εξυπηρέτηση των επισκεπτών:

  • Τοποθέτηση πινακίδων αρχής και τέλους κάθε διαδρομής, καθώς και ενημερωτικών πινακίδων με στοιχεία για το πάσο και τα σημεία ενδιαφέροντος,
  • Δημιουργία περιπτέρου (κιόσκι) θέασης, ενημέρωσης και ανάπαυσης, από ένα σε κάθε διαδρομή,
  • Ανάπτυξη εφαρμογής για κινητά τηλέφωνα και εγκατάσταση μικρών πομπών Bluetooth σε σημεία στάσης και μνημεία, για την αυτόματη ενεργοποίηση ψηφιακού περιεχομένου (βίντεο, κείμενα, αφηγήσεις),
  • Διοργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων και στοχευμένη προβολή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
souli moto tourism

Το γεγονός πως ο Δήμος Σουλίου είναι ο πρώτος που ασχολείται θεσμικά και οργανωμένα με τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό στη χώρα μας εν έτει 2026 είναι μεν σπουδαίο νέο, είναι όμως και ενδεικτικό του πόσο πίσω βρισκόμαστε στο θέμα της εγχώριας τουριστικής ανάπτυξης, η οποία ακόμη πασχίζει να απογαλακτιστεί από στερεότυπα δεκαετιών – συρτάκι, κίονες και παραλίες – και να προσελκύσει εναλλακτικές μορφές τουρισμού, όπως είναι η μοτοσυκλέτα, εκμεταλλευόμενη τα φυσικά προσόντα που χαρακτηρίζουν κάθε γωνιά της χώρας μας και όχι μόνο τα παραθαλάσσια.

Τα τελευταία χρόνια εξειδικευμένες εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες μοτοσυκλετιστικού τουρισμού στη χώρα μας – κυρίως σε εκτός δρόμου διαδρομές που στην Ελλάδα είναι εν πολλοίς ελεύθερες σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη – γνωρίζουν μεγάλη άνοδο. Η εμπλοκή επίσημων φορέων όπως ένας Δήμος μόνο καλό μπορεί να κάνει, προσθέτοντας οργάνωση σε ένα ευρύτερο πλαίσιο υπηρεσιών και γιατί όχι, μελλοντικές βελτιώσεις σε ζητήματα υποδομών, όπως η ποιότητα των δρόμων.

Μπορούμε πάντα να ονειρευόμαστε όταν κάποιοι, έστω και λίγοι, στην Ελλάδα βλέπουν λίγο πιο πέρα από τα τετριμμένα αναζητώντας πώς θα αναπτύξουν το τουριστικό προϊόν, αντί απλώς να το αρμέξουν.

Ετικέτες