Panamerican Crossing 2014: Lima – Kito

21/7/2014

Στη Lima έμεινα δυο μέρες, για ξεκούραση και ανασυγκρότηση ενόψει των υπόλοιπων 1.450 χιλιομέτρων που είχα ακόμα να κάνω στα βόρεια του Περού, από την πρωτεύουσα Lima ως τα σύνορα του Ισημερινού (Εκουαδόρ). Το γεγονός όμως που σημάδεψε την παραμονή μου στην Lima ήταν η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής της φωτογραφικής μου μηχανής μέρα-μεσημέρι στο κέντρο της πόλης. Ευτυχώς, την γλίτωσα τελευταία στιγμή, χάρη στο γρήγορο τρέξιμό μου…
Για την πορεία μου στο βόρειο Περού, ο οδικός άξονας “Panamericana Norte” πρόσφερε το ασφάλτινο ίχνος του, ενώ οι πόλεις Trujillo, Punte και Tumbe ήταν εκείνες που είδαν την μαύρη ΚΤΜ να περνά μέσα από τους δρόμους τους. Κι όσον αφορά το τοπίο καθοδόν, το ίδιο και απαράλλαχτο μ’ εκείνο που μ’ είχε συντροφεύσει από την Nazca ως την Lima: έρημος και πάλι έρημος.


Με την παρουσία μου στο Εκουαδόρ, το σκηνικό άλλαξε άρδην. Μια πυκνή υποτροπική βλάστηση ανέλαβε να βάλει (πράσινο) χρώμα στην ζωή μου, ενώ τα αδιάβροχα που βγήκαν από τις αποσκευές ήταν η απόδειξη ότι βρισκόμουν πλέον στα γεωγραφικά όρια της τροπικής χώρας, που έχει να επιδείξει ένα κλίμα με ελάχιστες εποχιακές θερμοκρασιακές μεταβολές, αλλά με άφθονες βροχές, κυρίως στην υγρή περίοδο. Ειδικά το τελευταίο, το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που μπήκα στον Ισημερινό!
Η πρωτεύουσα Kito απείχε 540 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Ο στενός οδικός άξονας, "βαρυφορτωμένος" με φορτηγά και επιβατικά αυτοκίνητα, με κούρασε αρκετά, αλλά αποζημιώθηκα με την τιμή της βενζίνης: 0,30 ευρώ/λίτρο!
Στο Kito με φιλοξένησε ένα νεαρό ζευγάρι ντόπιων, ο Αλφόνσο και η Μαργαρίτα, που έτυχε να γνωρίσω την προηγούμενη μέρα στα σύνορα. Αποδείχτηκε η καλύτερη ευκαιρία να γνωρίσω τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά της πόλης, της οποίας το πανέμορφο ιστορικό κέντρο περιλαμβάνεται στην λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.
Και φυσικά, δεν παρέλειψα να επισκεφθώ το τεράστιο πέτρινο μνημείο "Mited Del Mundo", που βρισκόταν μόλις 30 χιλιόμετρα βόρεια του Kito. Έχει κτιστεί στο γεωγραφικό σημείο που περνά η νοητή γραμμή του Ισημερινού και θεωρητικά χωρίζεται το βόρειο από το νότιο ημισφαίριο της γης.

Προσωρινή μείωση 10 σεντς στη βενζίνη ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός – Ούτε κουβέντα για τους φόρους στα καύσιμα

Από το βήμα της Βουλής έγινε η ανακοίνωση ενόψει καλοκαιρινών διακοπών
motorcycle fuel pump
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/7/2026

“Μετά την κρίση στον κόλπο, καταστράφηκαν αρκετά διυλιστήρια στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό δημιούργησε νέες πιέσεις στις τιμές και της βενζίνης και του ντίζελ. Λόγω αφενός μειωμένης παραγωγής από την μία αλλά και εποχικής ζήτησης η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τα δύο ελληνικά διυλιστήρια απαντά σε αυτή την πρόκληση. Τα διυλιστήρια δεσμεύτηκαν να συμβάλλουν χρηματοδοτικά στη στήριξη της ελληνικής κοινωνίας για τους επόμενους μήνες και έτσι θα έχουμε μείωση 10 λεπτών/λίτρο στη βενζίνη και 5 λεπτών στο ντίζελ έως τέλος Αυγούστου. Λεπτομέρειες εφαρμογής θα ανακοινωθούν την επόμενη εβδομάδα,” ήταν η ακριβής δήλωση του πρωθυπουργού, που έγινε από βήματος της Βουλής σήμερα, Παρασκευή 10 Ιουλίου.

Προφανώς πρόκειται για ένα μέτρο σχεδιασμένο να ανακουφίσει ελαφρώς τους ταξιδιώτες ενόψει καλοκαιρινών διακοπών, ωστόσο προκύπτουν πολλές αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητά του.

Από τη μια φαίνεται να καταρρέει η εκεχειρία Ιράν-ΗΠΑ και τις τελευταίες μέρες έχουν ξαναρχίσει οι εχθροπραξίες κι από τις δύο πλευρές, γεγονός που εντείνει τους φόβους για νέο ράλι τιμών στα καύσιμα. Σε αυτό το σενάριο τα 10 σεντς δεν θα κάνουν την παραμικρή διαφορά.

Από την άλλη, δεν πρόλαβαν να περάσουν μερικές ώρες από την ανακοίνωση του πρωθυπουργού και ήδη κυκλοφορούν ειδήσεις για διαδοχικές αυξήσεις τιμών στα διυλιστήρια. Αν σκοπεύουν να ρεφάρουν από τώρα τα 10 σεντς, προφανώς στην αντλία δεν θα δούμε διαφορά.

Και βέβαια, το καροτάκι των 10 σεντς για Ιούλιο και Αύγουστο μπορεί να γράφει τίτλους – είναι δε βέβαιο πως στο γυαλί της τηλεόρασης θα γράψει ακόμα καλύτερα – αλλά επί της ουσίας δεν λύνει κανένα πρόβλημα, μοιάζει απλώς με ένα προσωρινό και αναποτελεσματικό πασάλειμμα.

Ο εξορθολογισμός της φορολόγησης των καυσίμων, που αναλογεί σε περισσότερο από το 60% της τιμής στο πρατήριο, θα μπορούσε να αποδώσει πολλά περισσότερα και θα λειτουργούσε πολύ πιο αποτελεσματικά ως έκτακτο (και ακόμη περισσότερο ως μόνιμο) μέτρο αν υπήρχε πραγματικά η βούληση να προστατευτεί η ελληνική κοινωνία και αγορά από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια των καυσίμων. Δυστυχώς για την ελληνική κυβέρνηση, με τέτοια ακριβώς μέτρα περιστολής της φορολογίας αντιμετώπισαν άλλες χώρες την ακρίβεια και είδαν απτά αποτελέσματα. Ακόμη πιο δυστυχώς, είναι εμφανές πως η μόνη βούληση που υπάρχει είναι επικοινωνιακής φύσης και όχι ουσίας.

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον να τα δούμε αυτά τα 10 σεντς στην αντλία, γιατί αν αρχίσουν από τώρα να ανεβάζουν τιμές τα διυλιστήρια πριν κάνουν τη μείωση και στο μεταξύ αναφλεγεί ξανά ο Περσικός Κόλπος, μόνο το ποδήλατο θα μας γλιτώσει.