Panamerican Crossing 2014: Lima – Kito

21/7/2014

Στη Lima έμεινα δυο μέρες, για ξεκούραση και ανασυγκρότηση ενόψει των υπόλοιπων 1.450 χιλιομέτρων που είχα ακόμα να κάνω στα βόρεια του Περού, από την πρωτεύουσα Lima ως τα σύνορα του Ισημερινού (Εκουαδόρ). Το γεγονός όμως που σημάδεψε την παραμονή μου στην Lima ήταν η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής της φωτογραφικής μου μηχανής μέρα-μεσημέρι στο κέντρο της πόλης. Ευτυχώς, την γλίτωσα τελευταία στιγμή, χάρη στο γρήγορο τρέξιμό μου…
Για την πορεία μου στο βόρειο Περού, ο οδικός άξονας “Panamericana Norte” πρόσφερε το ασφάλτινο ίχνος του, ενώ οι πόλεις Trujillo, Punte και Tumbe ήταν εκείνες που είδαν την μαύρη ΚΤΜ να περνά μέσα από τους δρόμους τους. Κι όσον αφορά το τοπίο καθοδόν, το ίδιο και απαράλλαχτο μ’ εκείνο που μ’ είχε συντροφεύσει από την Nazca ως την Lima: έρημος και πάλι έρημος.

Με την παρουσία μου στο Εκουαδόρ, το σκηνικό άλλαξε άρδην. Μια πυκνή υποτροπική βλάστηση ανέλαβε να βάλει (πράσινο) χρώμα στην ζωή μου, ενώ τα αδιάβροχα που βγήκαν από τις αποσκευές ήταν η απόδειξη ότι βρισκόμουν πλέον στα γεωγραφικά όρια της τροπικής χώρας, που έχει να επιδείξει ένα κλίμα με ελάχιστες εποχιακές θερμοκρασιακές μεταβολές, αλλά με άφθονες βροχές, κυρίως στην υγρή περίοδο. Ειδικά το τελευταίο, το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που μπήκα στον Ισημερινό!
Η πρωτεύουσα Kito απείχε 540 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Ο στενός οδικός άξονας, "βαρυφορτωμένος" με φορτηγά και επιβατικά αυτοκίνητα, με κούρασε αρκετά, αλλά αποζημιώθηκα με την τιμή της βενζίνης: 0,30 ευρώ/λίτρο!
Στο Kito με φιλοξένησε ένα νεαρό ζευγάρι ντόπιων, ο Αλφόνσο και η Μαργαρίτα, που έτυχε να γνωρίσω την προηγούμενη μέρα στα σύνορα. Αποδείχτηκε η καλύτερη ευκαιρία να γνωρίσω τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά της πόλης, της οποίας το πανέμορφο ιστορικό κέντρο περιλαμβάνεται στην λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.
Και φυσικά, δεν παρέλειψα να επισκεφθώ το τεράστιο πέτρινο μνημείο "Mited Del Mundo", που βρισκόταν μόλις 30 χιλιόμετρα βόρεια του Kito. Έχει κτιστεί στο γεωγραφικό σημείο που περνά η νοητή γραμμή του Ισημερινού και θεωρητικά χωρίζεται το βόρειο από το νότιο ημισφαίριο της γης.

https://bit.ly/MOTO_681

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/8/2026

Η επιτροπή βράβευσε τη σχεδιαστική προσέγγιση της Monster, η οποία παρότι σύγχρονη διατηρεί τα χαρακτηριστικά και την πεμπτουσία του μοντέλου που το καθιέρωσαν από το 1992

Η Ducati Monster είναι η νικήτρια του Red Dot Design Award - Product Design 2026, ενός από τους πιο αναγνωρισμένους θεσμούς παγκοσμίως στον σχεδιασμό προϊόντων. Ο θεσμός, που ιδρύθηκε το 1955, απονέμεται κάθε χρόνο από ανεξάρτητη επιτροπή ειδικών, η οποία αξιολογεί προϊόντα με βάση τον σχεδιασμό, την καινοτομία, τη λειτουργικότητα και την αισθητική τους.

Η διάκριση αφορά τη νέα, πέμπτη γενιά της Monster, η οποία παρουσιάστηκε το 2025 και αποτελεί τη σύγχρονη εξέλιξη ενός από τα πιο αναγνωρίσιμα μοντέλα στην ιστορία της Ducati.

Η ιταλική εταιρεία, προσπάθησε να διατηρήσει στην νέα Monster τη βασική φιλοσοφία που καθιέρωσε το μοντέλο από την πρώτη του εμφάνιση το 1992, συνδυάζοντας λιτό σχεδιασμό, χαμηλό βάρος και σπορ χαρακτήρα. Παράλληλα, υιοθετεί νέα σχεδιαστική γλώσσα και σύγχρονη τεχνολογία, παραμένοντας πιστή σε χαρακτηριστικά στοιχεία όπως το ρεζερβουάρ με τους έντονους "ώμους", τον στρογγυλό προβολέα, την ενιαία σέλα και το κοντό πίσω τμήμα.

Η βράβευση της Monster συνεχίζει την παράδοση της Ducati στις διακρίσεις του θεσμού Red Dot, καθώς στο παρελθόν έχουν επίσης διακριθεί οι, 1199 Panigale (2013), XDiavel S (2016), Diavel 1260 (2019) και Diavel V4 (2024)

Το νέο βραβείο επιβεβαιώνει τη διαχρονική παρουσία της Ducati ανάμεσα στους κατασκευαστές που δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα όχι μόνο στις επιδόσεις και την τεχνολογία, αλλά και στον βιομηχανικό σχεδιασμό των μοντέλων τους.