Panamerican Crossing 2014: Lima – Kito

21/7/2014

Στη Lima έμεινα δυο μέρες, για ξεκούραση και ανασυγκρότηση ενόψει των υπόλοιπων 1.450 χιλιομέτρων που είχα ακόμα να κάνω στα βόρεια του Περού, από την πρωτεύουσα Lima ως τα σύνορα του Ισημερινού (Εκουαδόρ). Το γεγονός όμως που σημάδεψε την παραμονή μου στην Lima ήταν η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής της φωτογραφικής μου μηχανής μέρα-μεσημέρι στο κέντρο της πόλης. Ευτυχώς, την γλίτωσα τελευταία στιγμή, χάρη στο γρήγορο τρέξιμό μου…
Για την πορεία μου στο βόρειο Περού, ο οδικός άξονας “Panamericana Norte” πρόσφερε το ασφάλτινο ίχνος του, ενώ οι πόλεις Trujillo, Punte και Tumbe ήταν εκείνες που είδαν την μαύρη ΚΤΜ να περνά μέσα από τους δρόμους τους. Κι όσον αφορά το τοπίο καθοδόν, το ίδιο και απαράλλαχτο μ’ εκείνο που μ’ είχε συντροφεύσει από την Nazca ως την Lima: έρημος και πάλι έρημος.

Με την παρουσία μου στο Εκουαδόρ, το σκηνικό άλλαξε άρδην. Μια πυκνή υποτροπική βλάστηση ανέλαβε να βάλει (πράσινο) χρώμα στην ζωή μου, ενώ τα αδιάβροχα που βγήκαν από τις αποσκευές ήταν η απόδειξη ότι βρισκόμουν πλέον στα γεωγραφικά όρια της τροπικής χώρας, που έχει να επιδείξει ένα κλίμα με ελάχιστες εποχιακές θερμοκρασιακές μεταβολές, αλλά με άφθονες βροχές, κυρίως στην υγρή περίοδο. Ειδικά το τελευταίο, το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που μπήκα στον Ισημερινό!
Η πρωτεύουσα Kito απείχε 540 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Ο στενός οδικός άξονας, "βαρυφορτωμένος" με φορτηγά και επιβατικά αυτοκίνητα, με κούρασε αρκετά, αλλά αποζημιώθηκα με την τιμή της βενζίνης: 0,30 ευρώ/λίτρο!
Στο Kito με φιλοξένησε ένα νεαρό ζευγάρι ντόπιων, ο Αλφόνσο και η Μαργαρίτα, που έτυχε να γνωρίσω την προηγούμενη μέρα στα σύνορα. Αποδείχτηκε η καλύτερη ευκαιρία να γνωρίσω τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά της πόλης, της οποίας το πανέμορφο ιστορικό κέντρο περιλαμβάνεται στην λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.
Και φυσικά, δεν παρέλειψα να επισκεφθώ το τεράστιο πέτρινο μνημείο "Mited Del Mundo", που βρισκόταν μόλις 30 χιλιόμετρα βόρεια του Kito. Έχει κτιστεί στο γεωγραφικό σημείο που περνά η νοητή γραμμή του Ισημερινού και θεωρητικά χωρίζεται το βόρειο από το νότιο ημισφαίριο της γης.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Η Aprilia εξετάζει πλευρικά φτερά για μοτοσυκλέτες δρόμου

Η σχετική πατέντα φέρνει στο προσκήνιο τεχνολογία από την RS-GP που έχει ήδη φορεθεί στη συλλεκτική RSV4 X-GP

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/2/2026

Η πιο πρόσφατη κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων της Aprilia αφορά ένα νέο αεροδυναμικό πακέτο που περιλαμβάνει πλευρικά φτερά στην ουρά για σπορ μοτοσυκλέτες δρόμου. Τα φτερά αυτά έχουν εξελιχθεί στην αγωνιστική R-GP του MotoGP και πέρυσι κόσμησαν την εκλεκτή αγωνιστική ρέπλικα RSV4 X-GP που κυκλοφόρησε σε πολύ περιορισμένη παραγωγή – και εξαφανίστηκε σε μόλις 14 μέρες.

Τα συγκεκριμένα φτερά βρίσκονται πίσω από τα πόδια του αναβάτη και στα σχέδια των Ιταλών τοποθετούνται πάνω στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη. Σύμφωνα με την περιγραφή, η λειτουργία τους καθίσταται εμφανής όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλαγιασμένη και ο αναβάτης έχει βγάλει γόνατο προς την εσωτερική.

Τότε το εσωτερικό πόδι δημιουργεί ένα κενό από το οποίο διέρχεται ροή αέρα και κατευθύνεται προς τη μέσα πλευρά του φτερού δημιουργώντας δύναμη προς τα κάτω. Από την άλλη πλευρά της μοτοσυκλέτας, το πόδι του αναβάτη παραμένει σε επαφή με το φέρινγκ, έτσι δεν δημιουργείται ροή προς το φτερό.

Η επίδρασή τους στη μοτοσυκλέτα όταν κινείται στην ευθεία είναι μικρότερη, έχουν όμως θετικό αντίκτυπο καθώς ομαλοποιούν τη ροπή του αέρα που περνά γύρω από το σώμα του αναβάτη και κατά συνέπεια, έστω και για λίγο, συμβάλλουν σε καλύτερη αεροδυναμική απόδοση.

Όπως ισχύει πάντα με τις πατέντες, πρωταρχικός τους σκοπός είναι η κατοχύρωση μιας τεχνολογίας που δεν έχουν οι άλλοι, ωστόσο τίποτε δεν εγγυάται πως αύριο θα βρίσκεται στις μοτοσυκλέτες της εταιρείας.

Στην ουσία αυτή η τεχνολογία έχει ως προφανέστατο προορισμό την πίστα. Καθώς εδώ η Aprilia μιλά για μοτοσυκλέτες δρόμου, η προφανής δεξαμενή των μοντέλων που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει με ρεαλιστικό όφελος αυτά τα φτερά είναι μικρή και έχει ένα κοινό γνώρισμα, το RS στο όνομα. Η δε τοποθέτησή τους στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη επικεντρώνει ακόμη περισσότερο την ευχρηστία τους σε πολύ εξειδικευμένες χρήσεις.