Panamerican Crossing 2014: Lima – Kito

21/7/2014

Στη Lima έμεινα δυο μέρες, για ξεκούραση και ανασυγκρότηση ενόψει των υπόλοιπων 1.450 χιλιομέτρων που είχα ακόμα να κάνω στα βόρεια του Περού, από την πρωτεύουσα Lima ως τα σύνορα του Ισημερινού (Εκουαδόρ). Το γεγονός όμως που σημάδεψε την παραμονή μου στην Lima ήταν η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής της φωτογραφικής μου μηχανής μέρα-μεσημέρι στο κέντρο της πόλης. Ευτυχώς, την γλίτωσα τελευταία στιγμή, χάρη στο γρήγορο τρέξιμό μου…
Για την πορεία μου στο βόρειο Περού, ο οδικός άξονας “Panamericana Norte” πρόσφερε το ασφάλτινο ίχνος του, ενώ οι πόλεις Trujillo, Punte και Tumbe ήταν εκείνες που είδαν την μαύρη ΚΤΜ να περνά μέσα από τους δρόμους τους. Κι όσον αφορά το τοπίο καθοδόν, το ίδιο και απαράλλαχτο μ’ εκείνο που μ’ είχε συντροφεύσει από την Nazca ως την Lima: έρημος και πάλι έρημος.


Με την παρουσία μου στο Εκουαδόρ, το σκηνικό άλλαξε άρδην. Μια πυκνή υποτροπική βλάστηση ανέλαβε να βάλει (πράσινο) χρώμα στην ζωή μου, ενώ τα αδιάβροχα που βγήκαν από τις αποσκευές ήταν η απόδειξη ότι βρισκόμουν πλέον στα γεωγραφικά όρια της τροπικής χώρας, που έχει να επιδείξει ένα κλίμα με ελάχιστες εποχιακές θερμοκρασιακές μεταβολές, αλλά με άφθονες βροχές, κυρίως στην υγρή περίοδο. Ειδικά το τελευταίο, το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που μπήκα στον Ισημερινό!
Η πρωτεύουσα Kito απείχε 540 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Ο στενός οδικός άξονας, "βαρυφορτωμένος" με φορτηγά και επιβατικά αυτοκίνητα, με κούρασε αρκετά, αλλά αποζημιώθηκα με την τιμή της βενζίνης: 0,30 ευρώ/λίτρο!
Στο Kito με φιλοξένησε ένα νεαρό ζευγάρι ντόπιων, ο Αλφόνσο και η Μαργαρίτα, που έτυχε να γνωρίσω την προηγούμενη μέρα στα σύνορα. Αποδείχτηκε η καλύτερη ευκαιρία να γνωρίσω τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά της πόλης, της οποίας το πανέμορφο ιστορικό κέντρο περιλαμβάνεται στην λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.
Και φυσικά, δεν παρέλειψα να επισκεφθώ το τεράστιο πέτρινο μνημείο "Mited Del Mundo", που βρισκόταν μόλις 30 χιλιόμετρα βόρεια του Kito. Έχει κτιστεί στο γεωγραφικό σημείο που περνά η νοητή γραμμή του Ισημερινού και θεωρητικά χωρίζεται το βόρειο από το νότιο ημισφαίριο της γης.

Ιράν: Οι γυναίκες πλέον καβαλούν νόμιμα μοτοσυκλέτα

Aλλαγή του νόμου επιτρέπει πλέον στις γυναίκες να αποκτούν δίπλωμα οδήγησης δικύκλου
iran women motorcyclists
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

5/2/2026

Την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026 ο αντιπρόεδρος του Ιράν, Mohammad Reza Aref, υπέγραψε την τροποποίηση του ιρανικού ΚΟΚ για να “επιτρέψει πρακτική εκπαίδευση για γυναίκες υποψήφιες οδηγούς, να οργανώσει εξετάσεις υπό την άμεση εποπτεία της αστυνομίας και να εκδώσει άδειες οδήγησης μοτοσυκλετών σε γυναίκες ”.

Η απόφαση αυτή ήρθε μετά από ψηφοφορία στη βουλή της χώρας τον Ιανουάριο.

Ως τώρα οι γυναίκες μπορούσαν να έχουν δίπλωμα αυτοκινήτου, όχι όμως και δικύκλου. Το γιατί περιγράφεται εύγλωττα από σχετική δήλωση του συντηρητικού βουλευτή Mohammad Seraj: “Μια γυναίκα που κάθεται πάνω σε μοτοσυκλέτα δεν μπορεί να διατηρήσει τη σεμνή εμφάνιση που οφείλει, καθώς και τα δύο της χέρια είναι απασχολημένα με την οδήγηση του οχήματος και είναι εκτεθειμένη στον άνεμο.”

Μετά τον κοινωνικό αναβρασμό που προκλήθηκε από τον θάνατο της Mahsa Amini στα χέρια της θρησκευτικής αστυνομίας το 2022 – επειδή δεν φορούσε ‘σωστά’ τη μαντήλα της – η αυστηρή επιβολή των θρησκευτικών ενδυματολογικών κανόνων έχει χαλαρώσει ελαφρώς και, στο πλαίσιο αυτό, αρκετές γυναίκες άρχισαν να χρησιμοποιούν δίκυκλα για την καθημερινή τους μετακίνηση.

Διότι στο τέλος της ημέρας, πόλεις όπως η Τεχεράνη υποφέρουν από τα ίδια προβλήματα με τον υπόλοιπο κόσμο - κυκλοφοριακό, προβληματική στάθμευση, υψηλά κόστη διατήρησης αυτοκινήτου.

Παρότι οι μοτοσυκλετίστριες ήταν δεδομένα εξαρχής παράνομες καθώς δεν είχαν νόμιμο τρόπο να βγάλουν δίπλωμα, η αντιμετώπισή τους από την αστυνομία ήταν αρκετά ανεκτική.

Πλέον δεν χρειάζεται να κάνει κανείς τα στραβά μάτια πάντως, καθώς από τον Φεβρουάριο του 2026 οι γυναίκες μπορούν να εκδίδουν κανονικά άδεια οδήγησης και να κυκλοφορούν περήφανα και νομιμότατα.