Panamerican Crossing 2014: Mexico – Η.Π.Α.

19/8/2014

Στις τέσσερεις μέρες που έμεινα στην μεξικάνικη πρωτεύουσα έτρεχα σαν τρελός να τα προλάβω όλα. Σέρβις στην μαύρη ΚΤΜ, ξενάγηση στα ιστορικά αξιοθέατα της πόλης (καθεδρικό ναό, προεδρικό μέγαρο, πλατεία Plaza Garibaldi, Εθνικό-Ιστορικό Μουσείο, πυραμίδες Teotihuacan, κ.τ.λ.), να συντάξω την ανταπόκριση στο ΜΟΤΟ και να επανασχεδιάσω τη μετέπειτα διαδρομή μου.
Ναι, είχα αποφασίσει μετά το Μεξικό να αλλάξω την ρότα του "Panamerican Crossing". Κανονικά, με την είσοδό μου στις Η.Π.Α. θα κατευθυνόμουν ανατολικά στην Νέα Υόρκη. Όμως, στο αρρωστημένο μου μυαλό είχε σφηνωθεί μια τρελή ιδέα: να πάω στην Νέα Υόρκη μέσω… Αλάσκας! Και αυτό τελικά ξεκίνησα να κάνω. Μέχρι εδώ είχα κάνει 13.000 χιλιόμετρα και τώρα θα έπρεπε να κάνω ακόμα 13.700! Η απόλυτη χιλιομετρική διαστροφή…
Στις Η.Π.Α, έξι πολιτείες (Texas, New Mexico, Arizona, Utah, Wyoming, Montana) με καλωσόρισαν στα εδάφη τους, ενώ καθοριστικό ρόλο στην σχεδίαση της διαδρομής έπαιξε ο αυτοκινητόδρομος Route 66 (ή αλλιώς "Mother Road"), ο πιο διάσημος ίσως δρόμος του κόσμου. Ήθελα οπωσδήποτε να κυλήσω τους τροχούς της μοτοσυκλέτας μου πάνω στον θρυλικό δρόμο της Αμερικής και να ζήσω λίγο από την μαγεία της διαδρομής και να νιώσω την αξεπέραστη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η απεραντοσύνη του αμερικανικού τοπίου και οι ατέρμονες ασφάλτινες ευθείες του "Route 66".


Τον ιστορικό δρόμο των Η.Π.Α. τον συνάντησα στην πόλη Amarillo του Texas και ταξιδέψαμε μαζί για περίπου 950 χιλιόμετρα δυτικά. Η διαδρομή ήταν αρκετά τουριστική, δεν παρουσίαζε ιδιαίτερες οδικές δυσκολίες και σε όλο το μήκος της υπήρχαν ικανοποιητικές υποδομές για ύπνο και φαγητό.
Για να απαθανατίσω τα γνωστότερα αξιοθέατα της διαδρομής του Route 66, επιβεβλημένες ήταν οι στάσεις στις πόλεις Amarillo (επίσκεψη στο φημισμένο Steakhouse "The Big Texan Steak Ranch" και στο αγρόκτημα με τις "φυτεμένες" Κάντιλακ “Cadillac Ranch”), όπως και στις κωμοπόλεις Williams, Ash Fork, Selligman, Hackberry και Kingman της πολιτείας Arizona.
Σκοπός μου όμως δεν ήταν να διατρέξω όλον τον Route 66, αλλά να πάω στην Αλάσκα. Έτσι, στην Αριζόνα αποχαιρέτησα τον Route 66 και στράφηκα βόρεια προς τα καναδέζικα σύνορα. Στη πορεία μου προς τον Καναδά, δεν μπορούσα φυσικά να μην σταματήσω στην πόλη-συνώνυμο του τζόγου και της χλιδής, το αξεπέραστο Λας Βέγκας.
Τελευταία στάση στην πόλη Salt Lake City, την πρωτεύουσα της πολιτείας Utah. Και με το κοντέρ της ΚΤΜ να έχει καταγράψει περίπου 3.250 χιλιόμετρα στο έδαφος των Η.Π.Α., βρέθηκα μπροστά στην συνοριακή πόρτα του Καναδά, την χώρα-διάδρομο για την μυθική Αλάσκα…

Νίκη για τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Ανακλήθηκε η αδικαιολόγητη απόφαση που τους τοποθετούσε σε ζεύγη

Οι υπεύθυνοι άκουσαν επιτέλους τους εργαζόμενους
ekab
Από τον

Παύλο Καρατζά

6/2/2026

Είχαμε γράψει λίγες ημέρες πριν για την ξαφνική απόφαση που πήρε η διοίκηση και ζητούσε από τους μοτοσυκλετιστές-διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην πόλη της Αθήνας, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς να έχει γίνει προηγουμένως συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι εργαζόμενοι όπως είναι λογικό αντέδρασαν και εμείς στο MOTO προβάλαμε το θέμα, παραθέτοντας και τις συνέπειες που έφερνε μία απόφαση σαν κι αυτή. Εδώ ακριβώς τίθεται και το θέμα της μάχιμης και αντικειμενικής δημοσιογραφίας που γίνεται με γνώμονα το κοινό καλό και με βάση την κοινή λογική, που πολύ συχνά ξεχνάμε στην χώρα μας.

ekab

Έτσι, μετά την ανάδειξη του θέματος και κυρίως την αντίδραση των μοτοσυκλετιστών-διασωστών του ΕΚΑΒ, η απόφαση αυτή ανακλήθηκε! Αυτό αποτελεί μία μεγάλη νίκη των ίδιων των εργαζομένων, αλλά και μία αντίστοιχη για τους πολίτες. Μπαίνει ταυτόχρονα ένα τέλος στους πειραματισμούς της διοίκησης, ενώ καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Σωματείου Εργαζομένων του ΕΚΑΒ, καθώς και του προϊσταμένου του Τμήματος Μοτοσυκλετών που συνέβαλαν στο να γίνει αντιληπτό το πρακτικό κομμάτι της εργασίας στο δρόμο.

Είναι κοινή λογική η διοίκηση ενός οργανισμού να συζητά με τους εργαζόμενους θέματα που τους αφορούν άμεσα, σε κάθε τομέα και πόσο μάλλον εδώ που οι εργαζόμενοι δίνουν και την ζωή τους γι’ αυτό το επάγγελμα-λειτούργημα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Δημήτρη Μητρόπουλο, που τραυματίστηκε θανάσιμα εν ώρα εργασίας. Ίσως μας φαίνεται περίεργο και ουτοπικό, αλλά αυτό είναι το λογικό και αυτό ακριβώς γίνεται στις εξευγενισμένες ευρωπαϊκές χώρες.

Ας δώσουμε τον “λόγο” όμως στους εργαζομένους και να δούμε την δική τους άποψη που δημοσίευσαν στα κοινωνικά δίκτυα:

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ «Επιστρέφουν»

Οριστική λύση από τη Διοίκηση του ΕΚΑΒ: επανέρχεται η αυτόνομη και ευέλικτη λειτουργία των μοτοσυκλετών άμεσης επέμβασης.

Μια σημαντική και αναγκαία στροφή προς την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα σημειώθηκε στο Τμήμα Μοτοσυκλετών Άμεσης Επέμβασης του ΕΚΑΒ. Η προηγούμενη απόφαση που όριζε οι μηχανές να κινούνται υποχρεωτικά σε ζεύγη - μια κίνηση που απειλούσε να περιορίσει δραστικά τη δυναμική του τμήματος - ανακλήθηκε, επαναφέροντας το καθεστώς της αυτόνομης κίνησης των διασωστών.

Η Ταχύτητα της Διοίκησης και η Συμβολή των Υπευθύνων

Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό είναι ότι η Διοίκηση του ΕΚΑΒ, ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο, επέδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά. Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τις ιδιαιτερότητες του τμήματος στο πεδίο και τις ανάγκες των πολιτών, προχώρησαν στην οριστική διευθέτηση του ζητήματος.

Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Σωματείου Εργαζομένων του ΕΚΑΒ, καθώς και του προϊσταμένου του Τμήματος Μοτοσυκλετών, ο οποίος, με την εμπειρία και τη γνώση του, συνέβαλε στο να γίνει αντιληπτό το πρακτικό κομμάτι της εργασίας στο δρόμο. Η στενή συνεργασία της Διοίκησης με την ηγεσία του τμήματος οδήγησε σε μια απόφαση που διασφαλίζει ότι οι μηχανές δεν θα χάσουν την ταυτότητά τους.

Γιατί η Αυτονομία είναι Ζωτικής Σημασίας

Το Τμήμα Μοτοσυκλετών θεωρείται παγκοσμίως η "ελίτ" της προνοσοκομειακής φροντίδας, χάρη στη μοναδική του ικανότητα να φτάνει γρήγορα εκεί που τα άλλα μέσα αδυνατούν. Η επιστροφή στην αρχική λειτουργία εξασφαλίζει:

 • Μέγιστη Γεωγραφική Κάλυψη: Οι διασώστες που επιχειρούν αυτόνομα διατηρούν πλήρεις τομείς κάλυψης, χωρίς να μένουν ακάλυπτες περιοχές.

 • Ταχύτητα Ανταπόκρισης: Η ευελιξία ενός δίκυκλου μέσα στην κυκλοφορία της πόλης παραμένει το ισχυρότερο όπλο στη μάχη με τον χρόνο.

 • Ασφάλεια Διασώστη: Αποφεύγονται οι κίνδυνοι που δημιουργούσε η κίνηση δύο οχημάτων μαζί, σε ένα περιβάλλον κυκλοφορίας που συχνά δεν αντιλαμβάνεται το δεύτερο όχημα.

Μια Τελεσίδικη Δέσμευση για το Μέλλον

Σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση είναι τελεσίδικη, βάζοντας οριστικό τέλος σε πειραματισμούς που θα μπορούσαν να δυσχεράνουν το έργο των διασωστών. Οι μηχανές του ΕΚΑΒ θωρακίζονται πλέον θεσμικά, ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν απρόσκοπτα ως η αιχμή του δόρατος του συστήματος υγείας.

Πρόκειται για μια νίκη για τον πολίτη. Η εικόνα του διασώστη-μοτοσυκλετιστή που φτάνει πρώτος στο περιστατικό, εξοπλισμένος και έτοιμος να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες στα κρίσιμα λεπτά, παραμένει η εγγύηση του ΕΚΑΒ για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Η "Αιχμή του Δόρατος" επιστρέφει στην επιτυχημένη λειτουργία της.