Panamerican Crossing 2014: Mexico – Η.Π.Α.

19/8/2014

Στις τέσσερεις μέρες που έμεινα στην μεξικάνικη πρωτεύουσα έτρεχα σαν τρελός να τα προλάβω όλα. Σέρβις στην μαύρη ΚΤΜ, ξενάγηση στα ιστορικά αξιοθέατα της πόλης (καθεδρικό ναό, προεδρικό μέγαρο, πλατεία Plaza Garibaldi, Εθνικό-Ιστορικό Μουσείο, πυραμίδες Teotihuacan, κ.τ.λ.), να συντάξω την ανταπόκριση στο ΜΟΤΟ και να επανασχεδιάσω τη μετέπειτα διαδρομή μου.
Ναι, είχα αποφασίσει μετά το Μεξικό να αλλάξω την ρότα του "Panamerican Crossing". Κανονικά, με την είσοδό μου στις Η.Π.Α. θα κατευθυνόμουν ανατολικά στην Νέα Υόρκη. Όμως, στο αρρωστημένο μου μυαλό είχε σφηνωθεί μια τρελή ιδέα: να πάω στην Νέα Υόρκη μέσω… Αλάσκας! Και αυτό τελικά ξεκίνησα να κάνω. Μέχρι εδώ είχα κάνει 13.000 χιλιόμετρα και τώρα θα έπρεπε να κάνω ακόμα 13.700! Η απόλυτη χιλιομετρική διαστροφή…
Στις Η.Π.Α, έξι πολιτείες (Texas, New Mexico, Arizona, Utah, Wyoming, Montana) με καλωσόρισαν στα εδάφη τους, ενώ καθοριστικό ρόλο στην σχεδίαση της διαδρομής έπαιξε ο αυτοκινητόδρομος Route 66 (ή αλλιώς "Mother Road"), ο πιο διάσημος ίσως δρόμος του κόσμου. Ήθελα οπωσδήποτε να κυλήσω τους τροχούς της μοτοσυκλέτας μου πάνω στον θρυλικό δρόμο της Αμερικής και να ζήσω λίγο από την μαγεία της διαδρομής και να νιώσω την αξεπέραστη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η απεραντοσύνη του αμερικανικού τοπίου και οι ατέρμονες ασφάλτινες ευθείες του "Route 66".


Τον ιστορικό δρόμο των Η.Π.Α. τον συνάντησα στην πόλη Amarillo του Texas και ταξιδέψαμε μαζί για περίπου 950 χιλιόμετρα δυτικά. Η διαδρομή ήταν αρκετά τουριστική, δεν παρουσίαζε ιδιαίτερες οδικές δυσκολίες και σε όλο το μήκος της υπήρχαν ικανοποιητικές υποδομές για ύπνο και φαγητό.
Για να απαθανατίσω τα γνωστότερα αξιοθέατα της διαδρομής του Route 66, επιβεβλημένες ήταν οι στάσεις στις πόλεις Amarillo (επίσκεψη στο φημισμένο Steakhouse "The Big Texan Steak Ranch" και στο αγρόκτημα με τις "φυτεμένες" Κάντιλακ “Cadillac Ranch”), όπως και στις κωμοπόλεις Williams, Ash Fork, Selligman, Hackberry και Kingman της πολιτείας Arizona.
Σκοπός μου όμως δεν ήταν να διατρέξω όλον τον Route 66, αλλά να πάω στην Αλάσκα. Έτσι, στην Αριζόνα αποχαιρέτησα τον Route 66 και στράφηκα βόρεια προς τα καναδέζικα σύνορα. Στη πορεία μου προς τον Καναδά, δεν μπορούσα φυσικά να μην σταματήσω στην πόλη-συνώνυμο του τζόγου και της χλιδής, το αξεπέραστο Λας Βέγκας.
Τελευταία στάση στην πόλη Salt Lake City, την πρωτεύουσα της πολιτείας Utah. Και με το κοντέρ της ΚΤΜ να έχει καταγράψει περίπου 3.250 χιλιόμετρα στο έδαφος των Η.Π.Α., βρέθηκα μπροστά στην συνοριακή πόρτα του Καναδά, την χώρα-διάδρομο για την μυθική Αλάσκα…

Τέλος εποχής για KTM RC 390: Οι Ινδοί αποφάσισαν να πωλείται μόνο στην Ινδία

Ισχνές παγκόσμιες πωλήσεις - Συνεχίζει μόνο στην Ινδία
KTM RC 390
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

23/12/2025

Η KTM επιβεβαίωσε επίσημα ότι η RC 390 αποσύρεται από όλες τις αγορές πλην της Ινδίας, βάζοντας τίτλους τέλους σε μια πορεία πάνω από μιας δεκαετίας για την μικρή sport μοτοσυκλέτα της.

Η KTM αποφάσισε να διακόψει την παγκόσμια διάθεση της RC 390, καθώς η ζήτηση τα τελευταία χρόνια δεν ήταν επαρκής για να δικαιολογήσει τη συνέχιση της εξαγωγής στις περισσότερες αγορές

Ως αποτέλεσμα, η RC 390 θα εξαφανιστεί από τις ευρωπαϊκές και λοιπές διεθνείς αγορές, με τα υπάρχοντα αποθέματα των αντιπροσώπων να αναμένεται να διατεθούν εντός του 2026. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει μία σημαντική εξαίρεση, η Ινδία. Εκεί, η KTM θα συνεχίσει την παραγωγή και διάθεση του μοντέλου, καθώς η ζήτηση παραμένει αρκετά ισχυρή ώστε να δικαιολογεί τη συνέχιση της ζωής του.

RC 390

Δεν είναι τυχαίο ότι η Ινδία αποτελεί σήμερα τη μοναδική αγορά με επαρκή εμπορική δυναμική για την RC 390, ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι εκεί εδρεύει και η Bajaj, που είναι πλέον η μητρική εταιρεία της KTM. Η συγκεκριμένη αγορά φαίνεται να στηρίζει ακόμη τις μικρού κυβισμού sport μοτοσυκλέτες, σε αντίθεση με την Ευρώπη, όπου το ενδιαφέρον έχει στραφεί περισσότερο σε adventure, naked και crossover μοντέλα.

RC 390

Η KTM RC 390 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2014, βασισμένη στην πλατφόρμα της Duke 390, και δέχθηκε αρκετές αναβαθμίσεις κατά τη διάρκεια της πορείας της. Η τελευταία σημαντική ανανέωση ήρθε το 2022, με την προσθήκη έγχρωμης TFT οθόνης, εξελιγμένων ηλεκτρονικών με cornering λειτουργίες και αναβαθμισμένο σύστημα ψύξης.

Είναι η πρώτη αλλαγή που βλέπουμε στην γκάμα της KTM να έχει αποφασιστεί από την νέα διοίκηση και όπως ήταν αναμενόμενο, γίνεται με ξεκάθαρη τοποθέτηση ως προς το κόστος και μόνο. Ελπίζουμε πως αυτή η πρακτική δεν θα έχει αντίκτυπο στις μεγαλύτερες κατηγορίες

RC 390

Η απόφαση αυτή έρχεται μάλιστα σε μια περίοδο που η KTM έχει επενδύσει σημαντικά στην οικογένεια των 390. Το 2024 παρουσίασε τον νέο κινητήρα των 399 cc στη Duke 390, ενώ ακολούθησαν τα 390 Enduro R, 390 SMC R και τα νέα 390 Adventure R και Adventure X, δείχνοντας ξεκάθαρα τη στρατηγική στροφή της προς άλλες κατηγορίες.

Αν και η απώλεια μιας sport μοτοσυκλέτας από τη γκάμα είναι πάντα στενάχωρη για τους φίλους της κατηγορίας, η κίνηση της KTM δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη, ειδικά υπό το πρίσμα των πρόσφατων οικονομικών δυσκολιών και των αλλαγών στη διοίκηση με την αυξημένη εμπλοκή της Bajaj. Το γεγονός ότι η RC 390 παραμένει ζωντανή στην Ινδία υπογραμμίζει, πάντως, τη σημασία των αναδυόμενων αγορών αναψυχής για το μέλλον της παγκόσμιας μοτοσυκλέτας.

Ετικέτες