Πανευρωπαϊκή έρευνα για οδήγηση μοτοσυκλετών με δίπλωμα αυτοκινήτου

Πρωτοβουλία της FEMA για εξορθολογησμό της νομοθεσίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/1/2020

Η κατάσταση είναι πολύ μπερδεμένη σχετικά με τη νομοθεσία κάθε χώρας της Ε.Ε. για τη δυνατότητα οδήγησης δικύκλων. Παρά το γεγονός πως οι κατηγορίες διπλωμάτων είναι ίδιες σε όλες τις χώρες (AM έως 50cc, A1, A2 και A) εν τούτοις οι προϋποθέσεις για να αποκτήσεις δίπλωμα οδήγησης διαφέρουν πολύ από χώρα σε χώρα. Όχι μόνο στα ηλικιακά όρια, αλλά και για εκείνους που έχουν δίπλωμα αυτοκινήτου, όπου σε μερικές χώρες μπορούν να οδηγήσουν δίκυκλα της κατηγορίας AM ή Α1, χωρίς να χρειάζεται να δώσουν εξετάσεις για την απόκτηση του αντίστοιχου διπλώματος. Η FEMA (Federation of European Motorcyclists' Association) πιστεύει πως η δυνατότητα να οδηγούν μοτοσυκλέτες όσοι έχουν δίπλωμα αυτοκινήτου, ίσως αποτελέσει μια ρεαλιστική λύση στα κυκλοφοριακά προβλήματα των μεγαλουπόλεων. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν μπορούν να καλύψουν όλες τις περιοχές και τα ποδήλατα και τα μοτοποδήλατα (έως 50cc) εξυπηρετούν μόνο όσους κάνουν μικρές αποστάσεις. Πολλές από τις μέσων αποστάσεων μετακινήσεις που γίνονται σήμερα με αυτοκίνητο, θα μπορούσαν να γίνουν από δίκυκλα μικρομεσαίου κυβισμού, καθώς είναι αποδειγμένο πως μόνο ένα στα πέντε αυτοκίνητα που κυκλοφορούν στους δρόμους καθημερινά έχει μέσα περισσότερους από δύο επιβάτες. Η FEMA θεωρεί πως πολλοί από τους οδηγούς αυτοκινήτων, θα προτιμούσαν να κάνουν τις περισσότερες καθημερινές μετακινήσεις τους με δίκυκλο, αν η πρόσβασή τους στον κόσμο των δύο τροχών ήταν ευκολότερη από νομικής πλευράς.

Από την άλλη μεριά όμως θα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι στοιχειώδεις κανόνες για τη δυνατότητα οδήγησης δικύκλων από όσους έχουν μόνο δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου. Γι΄αυτό η FEMA σκέφτηκε να κάνει πρώτα μια ανοιχτή πανευρωπαϊκή έρευνα ανάμεσα σε μας τους μοτοσυκλετιστές και πάνω στα αποτελέσματά της να στήσει τις προτάσεις της προς την Ε.Ε. για μια ενιαία πολιτική επί του θέματος. Πατώντας ΕΔΩ θα βρείτε τη σελίδα όπου μπορείτε να συμπληρώσετε τις δικές σας απόψεις σχετικά με το αν και με ποιες προϋποθέσεις θα μπορεί κάποιος με δίπλωμα αυτοκινήτου να οδηγεί και μοτοσυκλέτες. Πριν πάρετε φόρα και αρχίσετε να κάνετε κλικ στον πίνακα, θα σας προτείναμε να διαβάσετε προσεκτικά όλο το κείμενο της FEMA και ιδιαίτερα αυτό που βρίσκεται κάτω από την φόρμα της έρευνας. Εκεί θα βρείτε στοιχεία σχετικά με την υπάρχουσα νομοθεσία που ήδη ισχύει στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δείτε τις αντιθέσεις σχετικά με τα όρια ηλικίας για την απόκτηση διπλώματος Α1, όπως και τις προϋποθέσεις που ήδη ισχύουν για την οδήγηση δικύκλων μόνο με δίπλωμα αυτοκινήτου σε κάποιες χώρες. Από μόνο του το γεγονός πως τα όρια ηλικίας και οι προϋποθέσεις για την οδήγηση δικύκλων (και κυρίως μοτοσυκλετών) διαφέρουν τόσο πολύ από χώρα σε χώρα, δείχνει πως υπάρχει περιθώριο για δημιουργία μιας κοινής νομοθεσίας, που να βασίζεται πρωτίστως στις ανάγκες της κοινωνίας και όχι μόνο σε πολιτικές αποφάσεις ή ιδεοληψίες ή συντεχνιακά συμφέροντα. Να γίνει λοιπόν η οδήγηση μοτοσυκλέτας εύκολα προσβάσιμη σε περισσότερο κόσμο; Κι αν ναι, με ποιες προϋποθέσεις. Η γνώμη σου μετράει. Η δική μας άποψη παραμένει ίδια εδώ και χρόνια. Η ουσιαστική εκπαίδευση είναι απαραίτητη, πρωτίστως για την ασφάλεια των ίδιων των αναβατών, αλλά φυσικά και των υπόλοιπων ανθρώπων που μοιράζονται μαζί μας τους δρόμους. Η ικανότητα χειρισμού του οχήματος που οδηγάς είναι απαραίτητη και δεν αρκεί μόνο η γνώση του Κ.Ο.Κ. Το δίπλωμα οδήγησης από μόνο του είναι απλώς ένα χαρτί χωρίς καμία αξία και απόδειξη γι΄αυτό που λέμε είναι όλα όσα βλέπουμε στους δρόμους καθημερινά από τους Έλληνες οδηγούς – όλοι τους έχουν δίπλωμα! Οπότε λέμε ναι στην οδήγηση μοτοσυκλετών από οδηγούς αυτοκινήτων, αρκεί να κάνουν υποχρεωτικά μια σειρά από μαθήματα χειρισμού κι όχι απλώς να έχουν για αρκετά χρόνια το δίπλωμα αυτοκινήτου. Η διαδικασία εξετάσεων (ειδικά όπως γίνεται εδώ στην Ελλάδα) είναι χωρίς ουσία. Επίσης δεν πιστεύουμε πως ο Ιταλός είναι πιο σοβαρός και έξυπνος για να παίρνει δίπλωμα Α1 στα 16, από τον Έλληνα, τον Δανό, τον Βέλγο και τον Ολλανδό που πρέπει να πάνε στα 18. Στα αυτοκίνητα γιατί δεν έχουμε κλιμακωτά διπλώματα, αν όντως το πρόβλημα είναι η σχέση ηλικίας και ιπποδύναμης του οχήματος; 

        

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.