Paolo Magri: Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό της Ιταλίας

Στόχος να διασφαλιστεί το οικονομικό μέλλον της Ιταλίας

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/4/2020

Η πορεία της Ιταλίας σε ό,τι αφορά τον κορωνοϊό αποτελεί σημείο αναφορά για την Ε.Ε. και με βάση αυτή, οι υπόλοιπες χώρες παίρνουν τα ανάλογα προληπτικά μετρά για τη μείωση της διασποράς του Covid-19. Η πανδημία έχει επηρεάσει σε τεράστιο βαθμό ολόκληρο το πλανήτη και όσο περνούν οι μέρες, οι επιπτώσεις της κατάστασης στην οικονομία της γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρες. Ο πρόεδρος του ANCMA, του αντίστοιχου Συνδέσμου Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτου στην Ιταλία, Paolo Magri, έστειλε μια ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό Giuseppe Conte, σε μια προσπάθεια να σωθεί η αγορά της μοτοσυκλέτας το 2020. Ο Magri τονίζει στον Πρωθυπουργό ότι οφείλει να επανεξετάσει όλες τις επιλογές του και να ξανανοίξει τις αντιπροσωπείες μοτοσυκλετών, καθώς και να γίνει η επανεκκίνηση της παραγωγής των εργοστασίων το συντομότερο δυνατόν – όταν φυσικά κάτι τέτοιο θα δεν θα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των εργαζομένων – αφού μόνο έτσι θα μετριαστεί κάπως η ζημιά που έχει ήδη προκληθεί στην αγορά. Όπως τονίζεται στην επιστολή που ακολουθεί, η αλήθεια είναι ότι οι πωλήσεις μοτοσυκλέτας (και δίκυκλων γενικότερα) πάντοτε επηρεάζονταν απ’ την εποχή και για αυτό θα είναι αδύνατη η ανάκαμψη των πωλήσεων το φθινόπωρο ή το χειμώνα που η πανδημία – ελπίζουμε – θα έχει κοπάσει. Ακολουθεί η επιστολή του Paolo Magri:

“Αγαπητέ Πρωθυπουργέ,

Σε αυτή τη περίοδο ευρείας ανησυχίας στην οποία διανύουμε όλοι μας έχουμε την ευθύνη και την ικανότητα να θέσουμε το συμφέρον της κοινωνίας πάνω απ’ το ατομικό. Ακόμη διαθέτουμε την θέληση, που πάντοτε χαρακτήριζε τη χώρα μας ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους της Ιστορίας της, να διασφαλίσουμε ότι ο τομέας της βιομηχανίας μας – συγκεκριμένα των δίκυκλων είτε έχουν πετάλια είτε όχι και όλες τις εταιρείες που παράγουν τα διάφορα εξαρτήματά τους – δεν θα ξεχαστεί από το κράτος.

Η Ιταλία έχει ηγετική θέση στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τις μοτοσυκλέτες (οι 320.000 μονάδες που παράγονται αναλογούν στο 45% της παραγωγής της Ευρώπης), τα ποδήλατα (η Ιταλία ήταν ο πρώτος εξαγωγέας ποδηλάτων στην Ευρώπη και με 2.600.000 μονάδες καταλαμβάνουμε το 18% της παραγωγής της Ευρώπης) και παράλληλα έχουμε την μεγαλύτερη πίστα στη Γηραιά Ήπειρο και οκτώ εκατομμύρια αναβάτες. Ο τζίρος των ιταλικών εταιρειών μοτοσυκλέτας και ποδηλάτων φτάνει τα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ και απασχολεί 60.000 υπαλλήλους.

Είμαι πολύ χαρούμενος που οι λόγοι που περιγράφω και μας κρατούν ξύπνιους τα βράδια, μας ενθαρρύνουν παράλληλα να απευθυνθούμε σε εσάς.

Η αγορά του ποδήλατου και της μοτοσυκλέτας επηρεάζεται απ’ την εποχή: Οι περισσότερες πωλήσεις σημειώνονται κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι. Το κλείσιμο των εργοστασίων, λόγω της πανδημίας, συμπίπτει με την έναρξη της σεζόν και σε αντίθεση με άλλου είδους βιομηχανίες δεν θα έχει τη δυνατότητα να ανακάμψει απ’ τις πωλήσεις του φθινόπωρου/χειμώνα όταν θεωρητικά θα έχουμε επιστρέψει σε κανονικούς ρυθμούς. Εκείνη την περίοδο θα είμαστε εκτός σεζόν, με αποτέλεσμα να μην σημειωθούν οι απαραίτητες πωλήσεις και οι επιπτώσεις θα είναι μεγάλες και θα επηρεάσουν κατά πολύ τη μοτοσυκλετιστική βιομηχανία. Το δίκτυο όλων των ιταλικών εταιρειών μοτοσυκλέτας αποτελείται από 5.000 καταστήματα στην Ιταλία, τα οποία είναι μικρές επιχειρήσεις συνήθως οικογενειακές, που δεν διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα να επιβιώσουν για μεγάλο διάστημα υπό αυτές τις συνθήκες.

Για αυτό το λόγο όλες οι εταιρείες του συνδέσμου περιμένουν – μόλις δοθεί το πράσινο φως απ’ το Εθνικό Σύστημα Υγείας – να επιστρέψουμε στους κανονικούς μας ρυθμούς.

Επιτρέψτε μου να τονίσω ότι η χρήση δίκυκλων οχημάτων προσφέρει τη δυνατότητα της ατομικής μετακίνησης που συμμορφώνεται πλήρως με την κοινωνική αποστασιοποίηση, διασφαλίζει την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και – στην περίπτωση που είναι ποδήλατο – βελτιώνει αποδεδειγμένα τον μεταβολισμό και το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τέλος θα ήθελα να επισημάνω το ρόλο που έπαιζαν πάντοτε τα δίκυκλα στη τομέα της μετακίνησης: μειώνουν το χρόνο μετακίνησης, καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο στάθμευσης, μειώνουν την κυκλοφορία, μειώνουν τα επίπεδα των ρύπων και έχουν χαμηλό κόστος χρήσης. Αυτά τα χαρακτηριστικά αποκρίνονται πλήρως στις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σύγχρονη βιομηχανία και κάνουν τον τομέα των δίκυκλων, τις ηγετικές εταιρείες και τους πολλούς άνδρες και γυναίκες που εργάζονται σε αυτόν, να είναι απαραίτητοι για το οικονομικό μέλλον της χώρας μας.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας και για το έργο σας,

Paolo Magri”

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.