Paolo Magri: Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό της Ιταλίας

Στόχος να διασφαλιστεί το οικονομικό μέλλον της Ιταλίας

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/4/2020

Η πορεία της Ιταλίας σε ό,τι αφορά τον κορωνοϊό αποτελεί σημείο αναφορά για την Ε.Ε. και με βάση αυτή, οι υπόλοιπες χώρες παίρνουν τα ανάλογα προληπτικά μετρά για τη μείωση της διασποράς του Covid-19. Η πανδημία έχει επηρεάσει σε τεράστιο βαθμό ολόκληρο το πλανήτη και όσο περνούν οι μέρες, οι επιπτώσεις της κατάστασης στην οικονομία της γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρες. Ο πρόεδρος του ANCMA, του αντίστοιχου Συνδέσμου Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτου στην Ιταλία, Paolo Magri, έστειλε μια ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό Giuseppe Conte, σε μια προσπάθεια να σωθεί η αγορά της μοτοσυκλέτας το 2020. Ο Magri τονίζει στον Πρωθυπουργό ότι οφείλει να επανεξετάσει όλες τις επιλογές του και να ξανανοίξει τις αντιπροσωπείες μοτοσυκλετών, καθώς και να γίνει η επανεκκίνηση της παραγωγής των εργοστασίων το συντομότερο δυνατόν – όταν φυσικά κάτι τέτοιο θα δεν θα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των εργαζομένων – αφού μόνο έτσι θα μετριαστεί κάπως η ζημιά που έχει ήδη προκληθεί στην αγορά. Όπως τονίζεται στην επιστολή που ακολουθεί, η αλήθεια είναι ότι οι πωλήσεις μοτοσυκλέτας (και δίκυκλων γενικότερα) πάντοτε επηρεάζονταν απ’ την εποχή και για αυτό θα είναι αδύνατη η ανάκαμψη των πωλήσεων το φθινόπωρο ή το χειμώνα που η πανδημία – ελπίζουμε – θα έχει κοπάσει. Ακολουθεί η επιστολή του Paolo Magri:

“Αγαπητέ Πρωθυπουργέ,

Σε αυτή τη περίοδο ευρείας ανησυχίας στην οποία διανύουμε όλοι μας έχουμε την ευθύνη και την ικανότητα να θέσουμε το συμφέρον της κοινωνίας πάνω απ’ το ατομικό. Ακόμη διαθέτουμε την θέληση, που πάντοτε χαρακτήριζε τη χώρα μας ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους της Ιστορίας της, να διασφαλίσουμε ότι ο τομέας της βιομηχανίας μας – συγκεκριμένα των δίκυκλων είτε έχουν πετάλια είτε όχι και όλες τις εταιρείες που παράγουν τα διάφορα εξαρτήματά τους – δεν θα ξεχαστεί από το κράτος.

Η Ιταλία έχει ηγετική θέση στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τις μοτοσυκλέτες (οι 320.000 μονάδες που παράγονται αναλογούν στο 45% της παραγωγής της Ευρώπης), τα ποδήλατα (η Ιταλία ήταν ο πρώτος εξαγωγέας ποδηλάτων στην Ευρώπη και με 2.600.000 μονάδες καταλαμβάνουμε το 18% της παραγωγής της Ευρώπης) και παράλληλα έχουμε την μεγαλύτερη πίστα στη Γηραιά Ήπειρο και οκτώ εκατομμύρια αναβάτες. Ο τζίρος των ιταλικών εταιρειών μοτοσυκλέτας και ποδηλάτων φτάνει τα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ και απασχολεί 60.000 υπαλλήλους.

Είμαι πολύ χαρούμενος που οι λόγοι που περιγράφω και μας κρατούν ξύπνιους τα βράδια, μας ενθαρρύνουν παράλληλα να απευθυνθούμε σε εσάς.

Η αγορά του ποδήλατου και της μοτοσυκλέτας επηρεάζεται απ’ την εποχή: Οι περισσότερες πωλήσεις σημειώνονται κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι. Το κλείσιμο των εργοστασίων, λόγω της πανδημίας, συμπίπτει με την έναρξη της σεζόν και σε αντίθεση με άλλου είδους βιομηχανίες δεν θα έχει τη δυνατότητα να ανακάμψει απ’ τις πωλήσεις του φθινόπωρου/χειμώνα όταν θεωρητικά θα έχουμε επιστρέψει σε κανονικούς ρυθμούς. Εκείνη την περίοδο θα είμαστε εκτός σεζόν, με αποτέλεσμα να μην σημειωθούν οι απαραίτητες πωλήσεις και οι επιπτώσεις θα είναι μεγάλες και θα επηρεάσουν κατά πολύ τη μοτοσυκλετιστική βιομηχανία. Το δίκτυο όλων των ιταλικών εταιρειών μοτοσυκλέτας αποτελείται από 5.000 καταστήματα στην Ιταλία, τα οποία είναι μικρές επιχειρήσεις συνήθως οικογενειακές, που δεν διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα να επιβιώσουν για μεγάλο διάστημα υπό αυτές τις συνθήκες.

Για αυτό το λόγο όλες οι εταιρείες του συνδέσμου περιμένουν – μόλις δοθεί το πράσινο φως απ’ το Εθνικό Σύστημα Υγείας – να επιστρέψουμε στους κανονικούς μας ρυθμούς.

Επιτρέψτε μου να τονίσω ότι η χρήση δίκυκλων οχημάτων προσφέρει τη δυνατότητα της ατομικής μετακίνησης που συμμορφώνεται πλήρως με την κοινωνική αποστασιοποίηση, διασφαλίζει την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και – στην περίπτωση που είναι ποδήλατο – βελτιώνει αποδεδειγμένα τον μεταβολισμό και το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τέλος θα ήθελα να επισημάνω το ρόλο που έπαιζαν πάντοτε τα δίκυκλα στη τομέα της μετακίνησης: μειώνουν το χρόνο μετακίνησης, καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο στάθμευσης, μειώνουν την κυκλοφορία, μειώνουν τα επίπεδα των ρύπων και έχουν χαμηλό κόστος χρήσης. Αυτά τα χαρακτηριστικά αποκρίνονται πλήρως στις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σύγχρονη βιομηχανία και κάνουν τον τομέα των δίκυκλων, τις ηγετικές εταιρείες και τους πολλούς άνδρες και γυναίκες που εργάζονται σε αυτόν, να είναι απαραίτητοι για το οικονομικό μέλλον της χώρας μας.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας και για το έργο σας,

Paolo Magri”

https://bit.ly/MOTO_675

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.