Παραδίδεται στην κυκλοφορία ο Αυτοκινητόδρομος Άκτιο - Αμβρακία

Αθήνα-Λευκάδα σε 3 ώρες και 20 λεπτά, με κέρδος 45 λεπτών από προηγουμένως
Αυτοκινητόδρομος Άκτιο-Αμβρακία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/2/2024

Στις 31/1/2024 πραγματοποιήθηκε η τελετή παράδοσης του Οδικού Άξονα “Άκτιο – Αμβρακία”, παρουσία του Πρωθυπουργού, και της ηγεσίας του Υπουργείου μεταφορών, με τον αυτοκινητόδρομο να δίνεται στην κυκλοφορία έως το Σαββατοκύριακο 3 και 4 Φεβρουαρίου.

Ο σύγχρονος και ασφαλής οδικός άξονας Άκτιο - Αμβρακία συνδέει, απευθείας, την Ιόνια Οδό με το Αεροδρόμιο του Ακτίου, την υποθαλάσσια σήραγγα του Ακτίου, το λιμάνι της Ηγουμενίτσας -μέσω της οδού Πρέβεζας - Ηγουμενίτσας-, και τον κόμβο προς Λευκάδα, παρακάμπτοντας την πόλη της Αμφιλοχίας. Θα χρειάζεται, πλέον, περίπου 3 ώρες και 20 λεπτά για να ταξιδέψει οδικώς κανείς από την Αθήνα έως τη Λευκάδα, κερδίζοντας 45 λεπτά κατά τη διαδρομή.

Άκτιο-Αμβρακία

Ο συνολικός προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 160 εκατ. ευρώ, είναι συγχρηματοδοτούμενο από το ΕΣΠΑ 2014 – 2020, μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Υποδομές Μεταφορές Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξης (ΥΜΕΠΕΡΑΑ).

Ο νέος αυτοκινητόδρομος θα παραδοθεί στην κυκλοφορία έως το Σαββατοκύριακο, αφού απομακρυνθούν τα βαρέα οχήματα των εργοταξίων.

Άκτιο-Αμβρακία

Σημειώνεται ότι, μέσα στο 2024 έχουν προγραμματιστεί να ολοκληρωθούν και οι συνδέσεις Βόνιτσα - Λευκάδα και Άκτιο - Άγιος Νικόλαος, με τις οποίες συμπληρώνεται η διαδρομή της σύνδεσης προς τη Λευκάδα, ενώ μέχρι το Πάσχα, αναμένεται η παράδοση του τμήματος Λαμία – Καλαμπάκα του αυτοκινητοδρόμου Κεντρικής Ελλάδος Ε65, συνολικού μήκους 136 χλμ. Παράλληλα, μέχρι το τέλος του έτους, εκτιμάται ότι θα έχει ολοκληρωθεί περίπου το 80% του νέου αυτοκινητόδρομου Πάτρα – Πύργος, μήκους 75 χλμ.

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride