Παρότι το πλαϊνό σταντ είναι μεγαλύτερο σε ηλικία απ’ τις μοτοσυκλέτες -εμφανίστηκε πρώτα στα ποδήλατα- έχει χάσει το τρένο τις εξέλιξης αρκετές φορές. Οι πρώτες πατέντες που καταχωρήθηκαν για τη δημιουργία του πρώτου πλάγιου σταντ σε ποδήλατο ήταν το 1896 απ’ τον Aflred Berruyer και μάλιστα εφάρμοζε στο πιρούνι και όχι πίσω απ’ το αριστερό πεντάλ όπως έχουμε συνηθίσει. Στις μοτοσυκλέτες παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1926 απ’ τον Eldon C Henderson και για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο. Αργότερα φυσικά δημιουργήθηκε το διπλό σταντ, που έρχεται για να λύσει όλα τα προβλήματα όταν θέλουμε να παρκάρουμε σε ανηφόρες ή κατηφόρες ή σε ανισόπεδο έδαφος. Η τελευταία φορά που είδαμε κάποια εταιρεία να ασχολείται με το σταντ ήταν η BMW, που στις πατέντες της το χρησιμοποιούσε για την ασύρματη φόρτιση του ηλεκτρικού σκούτερ που θα εξόπλιζε.
Το γεγονός πως όλα αυτά τα χρόνια κανείς δεν έχει ασχοληθεί με τη βελτίωση του πλάγιου σταντ, δεν αποτελεί μυστήριο καθώς εξυπηρετεί άρτια το σκοπό του με τη μορφή που έχει και το μόνο που μας απασχολεί συνήθως είναι να ανοιγοκλείνει εύκολα και να έχει το κατάλληλο μήκος. Τώρα, η Big-H κατέθεσε σχέδια για τη δημιουργία ενός πτυσσόμενου σταντ που αποτελείται από τρία μέρη, ούτως ώστε όταν το κλείνουμε να μην πιάνει τόσο χώρο. Όπως μπορείτε να δείτε και στα σχέδια η Honda έχει μεριμνήσει ώστε όταν ανοίγει να ασφαλίζουν τα μέρη μεταξύ τους και να μην υπάρχει η περίπτωση να διπλώσουν προς τα μέσα. Για να το πετύχει χρησιμοποιεί ελατήρια στο εσωτερικό τους (βλ. 55 και 83) αλλά και ασφάλειες (βλ. 71 και 81) ώστε να κρατούν το σταντ στο μέγιστο μήκος. Κατά την κίνηση τα τρία μέρη του σταντ περιστρέφονται προς τα πίσω και ασφαλίζουν, ενώ για το μάζεμά τους χρειάζεται να το πιέσει το σταντ πρώτα προς τα κάτω ο αναβάτης, απελευθερώνοντας τις ασφάλειες.
Με την κατάθεση των πατεντών η Honda εξασφαλίζει να προφυλάξει την ιδέα της και να αποτρέψει άλλους κατασκευαστές απ’ το να την χρησιμοποιήσουν. Το αν θα τη χρησιμοποιήσει η ίδια είναι καθαρά δική της απόφαση. Το πτυσσόμενο σταντ θα ήταν χρήσιμο σε σκούτερ όπως αυτό που παρουσιάζεται στα σχέδια αλλά και σε μεγάλες και βαριές μοτοσυκλέτες τουρισμού, όπου θα μπορούσε να ανοίγει/κλείνει ηλεκτρικά με το πάτημα ενός κουμπιού. Ωστόσο, το γεγονός πως αποτελείται από τρία μέρη και δύο ελατήρια σημαίνει πως πιθανότατα θα είναι πιο βαρύ απ’ ότι το κλασσικό σταντ που όλοι γνωρίζουμε, με την προϋπόθεση βέβαια πως και τα δύο είναι κατασκευασμένα απ’ το ίδιο υλικό. Οπότε η χρήση του πτυσσόμενου σταντ θα ωφελήσει περισσότερο τις μοτοσυκλέτες και σκούτερ, που το χαμηλό βάρος δεν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημιουργία τους.
