Πατέντες Honda για αερόσακο σε PCX!

Μπορούν να σώσουν ζωές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/1/2020

Η ιστορία των αερόσακων ξεκινά πολύ πίσω, από το 1951, όταν τους εφηύρε ο Walter Linderer. Βέβαια, πέρασαν στα αυτοκίνητα παραγωγής τη δεκαετία του ’70 για την Αμερική, ενώ στην Ευρώπη έκαναν την εμφάνισή τους ως προαιρετικός εξοπλισμός στα αυτοκίνητα της Mercedes, με τις υπόλοιπες αυτοκινητοβιομηχανίες να ακολουθούν.

Στον κόσμο των μοτοσυκλετών, πρωτοπόρος δεν ήταν άλλος απ’ την Honda, όπου το 2006 εισήγαγε στη γκάμα της την πρώτη μοτοσυκλέτα με αερόσακο, το Goldwing. Έκτοτε, έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξή τους και κατά καιρούς έχει καταχωρήσει διάφορες πατέντες σχετικά με την χρήση τους και σε άλλα μοντέλα της. Αυτό είναι και το επόμενο λογικό βήμα, καθώς τα περισσότερα ατυχήματα συμβαίνουν σε καθημερινές διαδρομές και όχι τόσο κατά τη διάρκεια ταξιδιών, όπου αυτό είναι το πεδίο δράσης του Goldwing.

Τα σχέδια που κατέθεσε αφορούν ένα PCX, εξοπλισμένο με έναν διαφορετικό μηχανισμό αερόσακου από αυτό που έχει το Goldwing. Επίσης, ο ίδιος ο αερόσακος έχει διαφορετικό σχέδιο, ενώ είναι τοποθετημένος και σε διαφορετικό σημείο. Όλες αυτές οι διαφορές οφείλονται στις περιορισμένες διαστάσεις του μικρού σκούτερ – συγκριτικά με την τεράστια touring.

Ο μηχανισμός στο PCX βρίσκεται στον λαιμό του πλαισίου, σε αντίθεση με του Goldwing που είναι πάνω στο ρεζερβουάρ και πιο κοντά στον αναβάτη. Όπως και στο Goldwing, έτσι και εδώ ο αερόσακος είναι μόνο για τον αναβάτη και προστατεύει σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως αυτές της μετωπικής σύγκρουσης, είτε με άλλο όχημα είτε με σταθερό εμπόδιο. Για την ενεργοποίηση του αερόσακου την κατάλληλη χρονική στιγμή, αλλά και στις περιπτώσεις που πραγματικά χρειάζεται, θα χρησιμοποιούνται αισθητήρες που μετρούν τον ρυθμό μεταβολής της επιτάχυνσης.

Πέρσι, τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα στη χώρα μας πραγματοποιούνταν  από Δευτέρα έως Παρασκευή, με τα περισσότερα από αυτά να συμβαίνουν μεταξύ των ωρών 09:00-13:00 και από 17:00 έως 21:00. Κοινώς, την ώρα που πηγαίνουν ή επιστρέφουν οι περισσότεροι από τη δουλειά τους. Ο εξοπλισμός των δίκυκλων που προορίζονται για καθημερινές μετακινήσεις με αερόσακους μπορεί να σώσει ζωές, ιδίως στη χώρα μας, με βάση τα παραπάνω στοιχεία. Σχετικά με την απόδοση του συστήματος της Honda και πόσο καλά μπορεί να προστατέψει τον αναβάτη, η Big-H είχε παρουσιάσει το ίδιο concept πριν από τρία χρόνια στο Tokyo Motor Show.

Τότε, είχε αναφέρει πως  ο αερόσακος ήταν ιδιαίτερα χρήσιμος σε μετωπικές συγκρούσεις με ταχύτητα μέχρι 40km/h. Ακόμη και αυτή η ταχύτητα μπορεί να αποβεί μοιραία, οπότε ας μην βιαστούν κάποιοι σκεπτόμενοι πως η ασφάλεια που θα προσφέρει είναι λίγη, όταν η πατέντα περάσει στην παραγωγή. Το πότε θα γίνει αυτό παραμένει άγνωστο, όμως είναι κάτι πραγματικά αναγκαίο, κυρίως για τα σκούτερ και τις μοτοσυκλέτες που προορίζονται για τις καθημερινές μας μετακινήσεις και να μην ξεχνάμε επίσης πως οποιοδήποτε σύστημα ασφάλειας γίνεται αποτελεσματικό, όταν συνδυάζεται με τον προστατευτικό εξοπλισμό που πρέπει να φοράμε ΠΑΝΤΑ!

Ετικέτες

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες