Πατέντες ημί-ενεργητικών αναρτήσεων σε Honda CRF450R!

Για πρώτη φορά σε motocross
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

25/9/2019

Η Honda κατέθεσε πατέντες στην Αμερική για ημί-ενεργητικές αναρτήσεις –που τις ονομάζει "Honda Dynamic Suspension" και μία από αυτές απεικονίζει ένα CRF450R που διαθέτει αισθητήρες και μονάδες διαχείρισης, οι οποίες ρυθμίζουν τις αναρτήσεις σε πραγματικό χρόνο. Η τεχνολογία των ημί-ενεργητικών αναρτήσεων από μόνη της δεν είναι φυσικά κάτι νέο για τις μοτοσυκλέτες, ενώ στα αυτοκίνητα έχει προχωρήσει ήδη αρκετά η τεχνολογία των ενεργητικών αναρτήσεων που διαβάζει, προβλέπει και ρυθμίζει τις αναρτήσεις για ό,τι ακολουθεί στην διαδρομή που διαγράφει το όχημα. Για παράδειγμα, η Mercedes Benz χρησιμοποιεί ένα σύστημα με κάμερες που σκανάρουν τον δρόμο μπροστά και η κεντρική μονάδα ρυθμίζει αντίστοιχα τα αμορτισέρ για επικείμενες ανωμαλίες ή λακκούβες. Το σύστημα αυτό είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό, όπως έχουν αποδείξει οι δοκιμές, στην άσφαλτο, αλλά σε χωμάτινες διαδρομές που δεν υπάρχει η ομοιογένεια στην επιφάνεια και είναι δύσκολο να "διαβαστούν" οι μεταβολές, δεν έχει βρεθεί ακόμη ο τρόπος για να δουλέψει.

Το σύστημα για το οποίο κατέθεσε πατέντες η Honda είναι πιο κοντά στις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις που ξέρουμε, χρησιμοποιώντας έναν αισθητήρα επιτάχυνσης για να "διαβάζει" το δρόμο, ο οποίος θα στέλνει σήμα στην "μονάδα επεξεργασίας του δρόμου", που με τη σειρά της θα καθοδηγεί την "μονάδα ελέγχου" για να ενεργοποιήσει τον "μηχανισμό ρύθμισης των αναρτήσεων", μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Ο αισθητήρας επιτάχυνσης θα μετρά την έκταση του καλαμιού από το πιρούνι και με βάση κάποιες προρυθμισμένες παραμέτρους, θα ενεργοποιεί μηχανισμούς μέσα στο πιρούνι. Οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί θα ρυθμίζουν την προφόρτιση των ελατηρίων, αλλά και την ροή του λαδιού στο εσωτερικό, και κατά συνέπεια τις αποσβέσεις.

Στο σχεδιασμό του συστήματος έχει υπολογισθεί και η χρονική παράμετρος, ώστε να γίνεται διαρκής καταγραφή των δεδομένων. Θεωρητικά, το σύστημα θα μπορεί να αντιλαμβάνεται και το πότε η μοτοσυκλέτα βρίσκεται στον αέρα μετά από ένα άλμα, έτσι ώστε να ρυθμίζει τις αναρτήσεις κατάλληλα εκείνη τη στιγμή, προκειμένου να έχουν το σωστό σετάρισμα για την προσγείωση και με άμεση μεταβολή ξανά μόλις πατήσουν και οι δύο τροχοί στο τερέν.

Όπως φαίνεται, η τεχνολογία στον συγκεκριμένο τομέα προχωρά με άλματα και πολύ σύντομα θα γίνουν κοινός τόπος στις μοτοσυκλέτες συστήματα πλήρως ενεργητικών αναρτήσεων.

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»