Πατέρας και γιος σκοπεύουν να χτίσουν την τρίτη μεγαλύτερη πίστα της Ισπανίας

Άλλη μία πίστα στην περιοχή της Σεβίλλης
Spain Racetrack
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/12/2022

Η Ισπανία είναι μία χώρα με μεγάλη μοτοσυκλετιστική παιδεία, που αν μη τι άλλο δεν έχει έλλειψη σε πίστες. Απόδειξη γι’ αυτό είναι το γεγονός ότι τα MotoGP, που έχουν συγκεκριμένα στάνταρ και θέλουν έναν αξιόλογο χώρο για την κάλυψη των αναγκών διεξαγωγής των αγώνων, επισκέφθηκαν την συγκεκριμένη χώρα τέσσερις φορές – σε διαφορετική περιοχή κάθε μία από αυτές –  για να τρέξουν κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2022. Ταυτόχρονα έχει πολλές άλλες που φιλοξενούν εθνικά πρωταθλήματα και τοπικούς αγώνες, όπως και για διάφορες άλλες ανάγκες – διαφημιστικά σποτάκια, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές, παρουσιάσεις κ.α.

Ωστόσο, ο πρώην Πρωταθλητής Ισπανίας στα 125 κυβικά και Ευρώπης στα 250, με εμπειρία και από τα MotoGP, David Garcia με τον πατέρα του και βετεράνο οδηγό αυτοκινήτων Nono Garcia θέλουν εδώ και πολύ καιρό να φτιάξουν μία ακόμα πίστα. Ο έκταση των 56 εκταρίων που έχουν επιλέξει για αυτή, βρίσκεται 5 χιλιόμετρα μακριά από πόλη Carmona και 20 από τη Σεβίλλη, ενώ είναι και πολύ κοντά – 15 χιλιόμετρα – στο αεροδρόμιο San Pablo de Sevilla.

Με μήκος 4,5 χιλιόμετρα και 16 στροφές υπολογίζεται να ξεκινήσει τη λειτουργία της το 2024

H όλη διαδικασία ξεκίνησε από το 2018. Όμως τα τέσσερα αυτά χρόνια υπήρξαν διάφορα γραφειοκρατικά κωλύματα, όπως έχει αναφέρει παλαιότερα η εφημερίδα El Confidencial, με την πανδημία του κορωνοϊού να καθυστερεί περισσότερο τα πράγματα. Έχοντας ήδη λάβει την έγκριση από το Δημοτικό Συμβούλιο της Carmona, τον δήμαρχο της πόλης Juan Avila και την Περιφέρεια, την παραμονή των Χριστουγέννων ήρθε και η έγκριση από το Υπουργείο Ανάπτυξης, Αναδιάρθρωσης και Στέγασης της Κυβέρνησης της Ανδαλουσίας προκειμένου οι δυο τους να μπορέσουν να ξεκινήσουν την κατασκευή της πίστας.

Spain Racetrack 2

Το σχέδιο κατασκευής κάνει λόγο για 4,5 χιλιόμετρα ασφάλτου, κάτι που την τοποθετεί στην τρίτη θέση πίσω από τις Motorland του Aragon και Montmelo της Βαρκελώνης. Το πλάτος της θα είναι 12 μέτρα, ενώ η μέγιστη κλίση δε θα ξεπερνά το 4,92%. Η μεγαλύτερη ευθεία θα είναι 773 μέτρα και θα έχει 16 στροφές στο σύνολο – 10 δεξιές και 6 αριστερές. Ωστόσο, οι δύο εικόνες που έχουν δημοσιευτεί παρουσιάζουν δύο διαφορετικά σχέδια, χωρίς να έχει υπάρξει κάποια διευκρίνηση ως προς το ποιο από τα δύο θα είναι το οριστικό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που πατέρας και γιος ξεκινάνε μία τέτοια επιχειρηματική δραστηριότητα. Οι δυο τους είχαν κατασκευάσει ξανά αντίστοιχες εγκαταστάσεις το 1998 σε μία οικογενειακή φάρμα που βρίσκεται στην έρημο Tabernas, οι οποίες έγιναν προσβάσιμες στο ευρύ κοινό το 2000. Αργότερα επεκτάθηκαν και με μία δεύτερη πίστα. Είναι επίσης ιδιοκτήτες της εταιρείας Circuit de Almeria SL, όπου υπάρχουν δύο ξεχωριστές πίστες, μία για αγώνες και μία για παραγωγή τηλεοπτικών/διαφημιστικών/κινηματογραφικών ταινιών. Μάλιστα στην πρώτη οδηγήσαμε τις νέες BMW M1000R και M1000RR, ενώ στη δεύτερη έγινε η δοκιμή του Yamaha R7.

Η πίστα αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2024, όταν και υπολογίζεται να αρχίσει να συγκεντρώνει αναβάτες που θα φτάνουν τους 4.000 – 3.000 από αυτούς θα είναι τουρίστες –  μέσω αγώνων για εθνικά και τοπικά πρωταθλήματα, track-day και διάφορες άλλες εκδηλώσεις, σύμφωνα πάντα με υπολογισμούς της εταιρείας.

Το όλο εγχείρημα τελείται με την επωνυμία ‘World Circuits’.

Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής της πίστας, η εταιρεία σκοπεύει να επεκτείνει την λειτουργία του συμπλέγματος με τη δημιουργία χώρου εκπαίδευσης ασφαλούς οδήγησης, πίστα αποκλειστικά για οχήματα SUV, άλλη μία για minibike όπως επίσης δωμάτια φιλοξενίας και χώρο πάρκινγκ για τους θεατές για τους οποίους έχει ήδη προβλεφθεί ο χώρος που θα κάθονται να παρακολουθήσουν.

Αν και στην ευρύτερη περιοχή υπάρχει αυτή της Jerez που φιλοξενεί το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP, δεν είναι απίθανο να δούμε να εντάσσεται και αυτή της Σεβίλλης στο πρόγραμμα των αγώνων.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες