Περιορισμός κυκλοφορίας: Επιτρέπεται το δικάβαλο στις μοτοσυκλέτες!

Αρκεί να συντρέχει σοβαρός λόγος
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/3/2020

Τα πρόσφατα μέτρα που πήρε η πολιτεία, σχετικά με τον περιορισμό της κυκλοφορίας προκειμένου να εμποδιστεί η εξάπλωση του κορωνοϊού, συμπεριλαμβάνουν και τον περιορισμό των ατόμων που επιβαίνουν σε ένα όχημα, σε μόλις δύο (τον οδηγό και έναν επιβάτη). Προφανώς η συγκεκριμένη διάταξη καταρτίστηκε με γνώμονα τα αυτοκίνητα, με τις απαραίτητες εξαιρέσεις σε περίπτωση παιδιών κ.τ.λ., αλλά εύλογα δημιουργήθηκε το ερώτημα, τι γίνεται με την περίπτωση των μοτοσυκλετών και αν επιτρέπεται η μεταφορά συνεπιβάτη.

Τα μεγάλο πλήθος αντίστοιχων ερωτημάτων που είχαμε από τους αναγνώστες μας, μαρτυρούν ότι σε αυτή την περίπτωση η κυβέρνηση και οι νομοθέτες όφειλαν μια διευκρίνιση σε ότι αφορά όσους οδηγούμε μοτοσυκλέτες. Να πούμε εδώ ότι "αυθαίρετα" συμπεράσματα του στιλ "εφόσον οι μοτοσυκλετιστές της ΔΙΑΣ κυκλοφορούν δικάβαλοι, άρα θα επιτρέπεται και στις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες, προφανώς και είναι λάθος. Πρόκειται για ειδική κατηγορία σωμάτων ασφαλείας που δεν υπόκειται σε περιορισμούς λόγω της φύσης της υπηρεσίας, όπως συμβαίνει με τις υγειονομικές υπηρεσίες κ.α.

Διαφορετικά, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι αφού στα ασθενοφόρα επιβαίνουν παραπάνω από δύο άτομα όταν μεταφέρουν ασθενή, ή στα περιπολικά όταν γίνεται μια μεταφορά συλληφθέντα, άρα μπορούμε και στα αυτοκίνητα να μπαίνουμε πάνω από δύο άτομα. Προφανώς και δεν ισχύει κάτι τέτοιο!

Παρ' όλα αυτά, και μετά από επικοινωνία που είχαμε με την Ελληνική Αστυνομία που έχει επιφορτιστεί με το καθήκον του ελέγχου για την εφαρμογή του μέτρου, μας ενημέρωσαν ότι επιτρέπεται η μεταφορά συνεπιβάτη πάνω στο δίκυκλο, με την αυτονόητη επισήμανση φυσικά ότι αυτό θα πρέπει να γίνεται μόνο εφόσον κρίνεται απολύτως απαραίτητο.

Να συμπληρώσουμε εμείς με τη σειρά μας ότι καλό θα είναι αυτό το "απολύτως απαραίτητο" να μην το λαμβάνουμε υπόψη μας μόνο ως μια τυπική παρότρυνση. Είναι μια ουσιαστική και αναγκαία συνθήκη, έστω και αν –επίσης αυτονόητο…- τόσο ο αναβάτης όσο και ο συνεπιβάτης φορούν τον προστατευτικό, μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό. Επίσης, ο συνεπιβάτης θα πρέπει να φέρει κι αυτός την ειδική βεβαίωση για τους λόγους μετακίνησης, όπως εάν θα κινούνταν μόνος του αυτόνομα.

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.