Περιορισμός κυκλοφορίας: Επιτρέπεται το δικάβαλο στις μοτοσυκλέτες!

Αρκεί να συντρέχει σοβαρός λόγος

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/3/2020

Τα πρόσφατα μέτρα που πήρε η πολιτεία, σχετικά με τον περιορισμό της κυκλοφορίας προκειμένου να εμποδιστεί η εξάπλωση του κορωνοϊού, συμπεριλαμβάνουν και τον περιορισμό των ατόμων που επιβαίνουν σε ένα όχημα, σε μόλις δύο (τον οδηγό και έναν επιβάτη). Προφανώς η συγκεκριμένη διάταξη καταρτίστηκε με γνώμονα τα αυτοκίνητα, με τις απαραίτητες εξαιρέσεις σε περίπτωση παιδιών κ.τ.λ., αλλά εύλογα δημιουργήθηκε το ερώτημα, τι γίνεται με την περίπτωση των μοτοσυκλετών και αν επιτρέπεται η μεταφορά συνεπιβάτη.

Τα μεγάλο πλήθος αντίστοιχων ερωτημάτων που είχαμε από τους αναγνώστες μας, μαρτυρούν ότι σε αυτή την περίπτωση η κυβέρνηση και οι νομοθέτες όφειλαν μια διευκρίνιση σε ότι αφορά όσους οδηγούμε μοτοσυκλέτες. Να πούμε εδώ ότι "αυθαίρετα" συμπεράσματα του στιλ "εφόσον οι μοτοσυκλετιστές της ΔΙΑΣ κυκλοφορούν δικάβαλοι, άρα θα επιτρέπεται και στις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες, προφανώς και είναι λάθος. Πρόκειται για ειδική κατηγορία σωμάτων ασφαλείας που δεν υπόκειται σε περιορισμούς λόγω της φύσης της υπηρεσίας, όπως συμβαίνει με τις υγειονομικές υπηρεσίες κ.α.

Διαφορετικά, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι αφού στα ασθενοφόρα επιβαίνουν παραπάνω από δύο άτομα όταν μεταφέρουν ασθενή, ή στα περιπολικά όταν γίνεται μια μεταφορά συλληφθέντα, άρα μπορούμε και στα αυτοκίνητα να μπαίνουμε πάνω από δύο άτομα. Προφανώς και δεν ισχύει κάτι τέτοιο!

Παρ' όλα αυτά, και μετά από επικοινωνία που είχαμε με την Ελληνική Αστυνομία που έχει επιφορτιστεί με το καθήκον του ελέγχου για την εφαρμογή του μέτρου, μας ενημέρωσαν ότι επιτρέπεται η μεταφορά συνεπιβάτη πάνω στο δίκυκλο, με την αυτονόητη επισήμανση φυσικά ότι αυτό θα πρέπει να γίνεται μόνο εφόσον κρίνεται απολύτως απαραίτητο.

Να συμπληρώσουμε εμείς με τη σειρά μας ότι καλό θα είναι αυτό το "απολύτως απαραίτητο" να μην το λαμβάνουμε υπόψη μας μόνο ως μια τυπική παρότρυνση. Είναι μια ουσιαστική και αναγκαία συνθήκη, έστω και αν –επίσης αυτονόητο…- τόσο ο αναβάτης όσο και ο συνεπιβάτης φορούν τον προστατευτικό, μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό. Επίσης, ο συνεπιβάτης θα πρέπει να φέρει κι αυτός την ειδική βεβαίωση για τους λόγους μετακίνησης, όπως εάν θα κινούνταν μόνος του αυτόνομα.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.