Περνώντας ΚΤΕΔ

Από το

Μαύρο Σκύλο

31/5/2011

O τεχνικός έλεγχος μοτοσυκλετών, μετά από μια δεκαετία εξαγγελιών, έχει αρχίσει να εφαρμόζεται από την αρχή της χρονιάς σε ένα επίπεδο που θα χαρακτηρίζαμε πιλοτικό. Τα Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου Δικύκλων, όπου ελέγχονται οι μοτοσυκλέτες είναι μόνο ιδιωτικά και όχι δημόσια. Οι πρώτες προσκλήσεις προς τους ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών για να περάσουν ΚΤΕΔ ανακοινώθηκαν από το ΚΤΕΟ Κορίνθου, και η επέκταση των ελέγχων σε όλη την Ελλάδα συνεχίζεται. Για να σταλούν προσκλήσεις θα πρέπει να λειτουργεί κέντρο τεχνικού ελέγχου στην περιφέρεια όπου ανήκει η διεύθυνση που γράφει η άδεια κυκλοφορίας. Εάν δεν υπάρχει πρόσκληση δεν έχει υποχρέωση ο ιδιοκτήτης να εμφανιστεί για έλεγχο. Εάν θέλει όμως μπορεί να πάει σε ένα “γειτονικό” ΚΤΕΟ να την περάσει. Οδηγώντας 100 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα βρεθήκαμε στην Κόρινθο για να περάσει από τον έλεγχο, μετά από ραντεβού που είχε κλειστεί τηλεφωνικά, η μοτοσυκλέτα. Το προσωπικό μου Yamaha TTR250 Raid βρέθηκε στην γραμμή των εγκαταστάσεων με μένα δίπλα του να παρακολουθώ τη διαδικασία έχοντας ζητήσει την άδεια να τραβήξω μερικές φωτογραφίες να έχω να θυμάμαι. Δεν είδα να ελέγχεται το “πλαίσιο για ρωγμές , η κατάσταση των αξόνων” και όλα τα κατεβατά που προβλέπονται. Είδα όμως να ελέγχονται οι αριθμοί πλαισίου και κινητήρα. Ακολούθησε ένας καλός οπτικός έλεγχος, και η εξέταση της λειτουργίας φρένων, φλας, στοπ, φώτων, κόρνας κλπ. Ο Χάρης ο εξεταστής παρατήρησε ότι δεν δουλεύει η κόρνα και μόνος του ξαναέβαλε πάνω της τον ακροδέκτη που “είχε” βγει. Στη συνέχεια ελέγχθηκε η λειτουργία των φρένων, κάτι που γίνεται με αυτοματοποιημένο τρόπο. Σειρά είχε η μέτρηση των καυσαερίων, στην οποία για την ηλικία του TTR προβλέπεται ο έλεγχός τους μόνο στο ρελαντί… Εκεί που οι κινητήρες των μοτοσυκλετών λειτουργούν το ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η συνολική εικόνα του TTR που ήταν γενικά καλή με τα λαστιχάκια του και τη πληρότητά του, δεν έκανε απαραίτητη τη ανύψωσή του σε ράμπα, ενώ ο έλεγχος της ευθυγράμμισης της δέσμης των φώτων παρακάμφθηκε γιατί είναι αδύνατον να γίνει αφού προβλέπεται όμοιος με αυτόν που ισχύει για τα αυτοκίνητα. Είχα ζητήσει και θoρυβομέτρηση που δεν προβλέπεται, αλλά έγινε -σε υπαίθριο χώρο- και η στάνταρ εξάτμιση που έχει και δεκαπέντε χρόνια στη πλάτη της τα κατάφερε σταματώντας στα 83db. Η διαδικασίες δεν κράτησαν περισσότερο από μισή ώρα και μετά από αυτές πλήρωσα τα 35 ευρώ της χρέωσης και απέκτησα το αυτοκολλητάκι που δηλώνει ότι “είναι περασμένο ΚΤΕΔ” για δυο χρόνια.

Info
- Δεν υπάρχει πρόβλεψη για έλεγχο σε δίτροχα με κινητήρες 50 κυβικών. Ούτε για τα τρίτροχα και τετράτροχα, ούτε για τις μοτοσυκλέτες που ανήκουν στο δημόσιο.
- Οι προσκλήσεις γίνονται σε τοπικό επίπεδο. Μην περιμένετε κάποια ατομική ειδοποίηση, κάποια αφίσα σε συνεργείο είναι πιο πιθανό
- Υποχρέωση για έλεγχο έχουν οι μοτοσυκλέτες τέσσερα χρόνια μετά την έκδοση της πρώτης άδειας, ενώ μετά ο περιοδικός έλεγχος θα γίνεται κάθε δυο χρόνια.
- Η Κάρτα Θορύβου είναι ένας άλλος υποχρεωτικός έλεγχος που έχει νομοθετηθεί αλλά δεν έχει αρχίσει η εφαρμογή του. Άλλη διαδικασία με επιπλέον κόστος
- Προς το παρόν δεν υπάρχουν ποινές ούτε για την καθυστέρηση ούτε για την μη εμφάνιση για έλεγχο. Προς το παρόν.
- H προετοιμασία για τον έλεγχο είναι καλύτερο να έχει γίνει στο συνεργείο. Στο ΚΤΕΟ ελέγχουν μόνο, δεν επισκευάζουν. Και εάν δεν περάσει τον έλεγχο πρέπει να ξαναπάει για να πάρει το πιστοποιητικό και το αυτοκόλλητο.
- Για το εάν είναι ασφαλής ή όχι η μοτοσυκλέτα μας, πριν από κάθε ΚΤΕΔ, οφείλουμε να το φροντίζουμε οι ίδιοι
- Τα πράγματα που αφορούν την υποχρέωση σε ελέγχους είναι ακόμη “χαλαρά” αλλά δεν θα είναι έτσι για πάντα.

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S