Περνώντας ΚΤΕΔ

Από το

Μαύρο Σκύλο

31/5/2011

O τεχνικός έλεγχος μοτοσυκλετών, μετά από μια δεκαετία εξαγγελιών, έχει αρχίσει να εφαρμόζεται από την αρχή της χρονιάς σε ένα επίπεδο που θα χαρακτηρίζαμε πιλοτικό. Τα Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου Δικύκλων, όπου ελέγχονται οι μοτοσυκλέτες είναι μόνο ιδιωτικά και όχι δημόσια. Οι πρώτες προσκλήσεις προς τους ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών για να περάσουν ΚΤΕΔ ανακοινώθηκαν από το ΚΤΕΟ Κορίνθου, και η επέκταση των ελέγχων σε όλη την Ελλάδα συνεχίζεται. Για να σταλούν προσκλήσεις θα πρέπει να λειτουργεί κέντρο τεχνικού ελέγχου στην περιφέρεια όπου ανήκει η διεύθυνση που γράφει η άδεια κυκλοφορίας. Εάν δεν υπάρχει πρόσκληση δεν έχει υποχρέωση ο ιδιοκτήτης να εμφανιστεί για έλεγχο. Εάν θέλει όμως μπορεί να πάει σε ένα “γειτονικό” ΚΤΕΟ να την περάσει. Οδηγώντας 100 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα βρεθήκαμε στην Κόρινθο για να περάσει από τον έλεγχο, μετά από ραντεβού που είχε κλειστεί τηλεφωνικά, η μοτοσυκλέτα. Το προσωπικό μου Yamaha TTR250 Raid βρέθηκε στην γραμμή των εγκαταστάσεων με μένα δίπλα του να παρακολουθώ τη διαδικασία έχοντας ζητήσει την άδεια να τραβήξω μερικές φωτογραφίες να έχω να θυμάμαι. Δεν είδα να ελέγχεται το “πλαίσιο για ρωγμές , η κατάσταση των αξόνων” και όλα τα κατεβατά που προβλέπονται. Είδα όμως να ελέγχονται οι αριθμοί πλαισίου και κινητήρα. Ακολούθησε ένας καλός οπτικός έλεγχος, και η εξέταση της λειτουργίας φρένων, φλας, στοπ, φώτων, κόρνας κλπ. Ο Χάρης ο εξεταστής παρατήρησε ότι δεν δουλεύει η κόρνα και μόνος του ξαναέβαλε πάνω της τον ακροδέκτη που “είχε” βγει. Στη συνέχεια ελέγχθηκε η λειτουργία των φρένων, κάτι που γίνεται με αυτοματοποιημένο τρόπο. Σειρά είχε η μέτρηση των καυσαερίων, στην οποία για την ηλικία του TTR προβλέπεται ο έλεγχός τους μόνο στο ρελαντί… Εκεί που οι κινητήρες των μοτοσυκλετών λειτουργούν το ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η συνολική εικόνα του TTR που ήταν γενικά καλή με τα λαστιχάκια του και τη πληρότητά του, δεν έκανε απαραίτητη τη ανύψωσή του σε ράμπα, ενώ ο έλεγχος της ευθυγράμμισης της δέσμης των φώτων παρακάμφθηκε γιατί είναι αδύνατον να γίνει αφού προβλέπεται όμοιος με αυτόν που ισχύει για τα αυτοκίνητα. Είχα ζητήσει και θoρυβομέτρηση που δεν προβλέπεται, αλλά έγινε -σε υπαίθριο χώρο- και η στάνταρ εξάτμιση που έχει και δεκαπέντε χρόνια στη πλάτη της τα κατάφερε σταματώντας στα 83db. Η διαδικασίες δεν κράτησαν περισσότερο από μισή ώρα και μετά από αυτές πλήρωσα τα 35 ευρώ της χρέωσης και απέκτησα το αυτοκολλητάκι που δηλώνει ότι “είναι περασμένο ΚΤΕΔ” για δυο χρόνια.

Info
- Δεν υπάρχει πρόβλεψη για έλεγχο σε δίτροχα με κινητήρες 50 κυβικών. Ούτε για τα τρίτροχα και τετράτροχα, ούτε για τις μοτοσυκλέτες που ανήκουν στο δημόσιο.
- Οι προσκλήσεις γίνονται σε τοπικό επίπεδο. Μην περιμένετε κάποια ατομική ειδοποίηση, κάποια αφίσα σε συνεργείο είναι πιο πιθανό
- Υποχρέωση για έλεγχο έχουν οι μοτοσυκλέτες τέσσερα χρόνια μετά την έκδοση της πρώτης άδειας, ενώ μετά ο περιοδικός έλεγχος θα γίνεται κάθε δυο χρόνια.
- Η Κάρτα Θορύβου είναι ένας άλλος υποχρεωτικός έλεγχος που έχει νομοθετηθεί αλλά δεν έχει αρχίσει η εφαρμογή του. Άλλη διαδικασία με επιπλέον κόστος
- Προς το παρόν δεν υπάρχουν ποινές ούτε για την καθυστέρηση ούτε για την μη εμφάνιση για έλεγχο. Προς το παρόν.
- H προετοιμασία για τον έλεγχο είναι καλύτερο να έχει γίνει στο συνεργείο. Στο ΚΤΕΟ ελέγχουν μόνο, δεν επισκευάζουν. Και εάν δεν περάσει τον έλεγχο πρέπει να ξαναπάει για να πάρει το πιστοποιητικό και το αυτοκόλλητο.
- Για το εάν είναι ασφαλής ή όχι η μοτοσυκλέτα μας, πριν από κάθε ΚΤΕΔ, οφείλουμε να το φροντίζουμε οι ίδιοι
- Τα πράγματα που αφορούν την υποχρέωση σε ελέγχους είναι ακόμη “χαλαρά” αλλά δεν θα είναι έτσι για πάντα.

H Autoliv εξελίσσει αποσπώμενο αερόσακο για δίκυκλα που μένει πάνω στον αναβάτη

Από την εταιρεία που φτιάχνει τον αερόσακο του Yamaha Tricity
autoliv
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Στον κόσμο των αυτοκινήτων η Autoliv είναι μια από τις εταιρείες που πρωταγωνιστούν ως προμηθεύτρια συστημάτων αερόσακων, εξοπλίζοντας περίπου το 40% των ανάλογων συστημάτων που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η αμερικανο-σουηδική εταιρεία έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια να επεκταθεί και στα δίκυκλα, έχοντας μια σύμπραξη με την Piaggio (για τα Mp3) που ακόμη δεν έχει παράξει αποτέλεσμα, ενώ δικός της θα είναι και ο αερόσακος που θα φορέσει το νέο Tricity 300 της Yamaha.

Το νέο σχέδιο που επεξεργάζεται η Autoliv και αποτελεί αντικείμενο κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας είναι ένας αποσπώμενος αερόσακος που μπορεί να τοποθετηθεί σε πληθώρα σκούτερ και μοτοσυκλετών.

autoliv

Η ιδέα είναι απλή και κατά βάση αποτελείται από τη συνήθη τεχνολογία που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια. Ο αερόσακος είναι τοποθετημένος μέσα σε έναν μακρόστενο σωλήνα, μαζί με την ηλεκτρονική πλακέτα ελέγχου, το αέριο και τον μηχανισμό ενεργοποίησής του.

Η καινοτομία στο σχέδιο αυτό έγκειται στον τρόπο λειτουργίας του αερόσακου. Συγκεκριμένα, όταν το σύστημα ενεργοποιηθεί, ο μηχανισμός που πυροδοτεί το φούσκωμα του αερόσακου είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε ταυτόχρονα να σπάει τη σύνδεση με το τιμόνι, έτσι όταν ο αναβάτης εκτοξευτεί από τη μοτοσυκλέτα ο αερόσακος παραμένει πάνω στο σώμα του και όχι στη μηχανή.

autoliv

Το σχήμα του αερόσακου συνεπώς είναι εδώ διαφορετικό, μελετημένο να αγκαλιάζει τον κορμό του αναβάτη και να περνά πάνω από τους ώμους του, προστατεύοντας από τυχόν σύγκρουση του σώματος με την άσφαλτο ή όποιο άλλο εμπόδιο απειλήσει τη σωματική του ακεραιότητα.

Τα πλεονεκτήματα αυτής της διάταξης είναι αρκετά και εμφανή. Πρώτον, κατά την Autoliv είναι ένα εξάρτημα με σχετικά μικρό κόστος παραγωγής, άρα δεν θα επιβαρύνει σημαντικά την τιμή του δικύκλου που θα το φορέσει. Δεύτερον, προσφέρει τη δυνατότητα προσαρμογής σε πληθώρα μοντέλων, κάτι που θα τον κάνει ελκυστικό για εργοστασιακή τοποθέτηση (ΟΕΜ) από πολλούς κατασκευαστές και, τρίτον, απολαμβάνει την καινοτομία της απόσπασής του από το όχημα για να μείνει στο σώμα του αναβάτη, αντικαθιστώντας έτσι τζάκετ ή ανεξάρτητα γιλέκα με ενσωματωμένο αερόσακο που πωλούνται ξεχωριστά στην αγορά.