Πέθανε ο Francesco Villa ιδρυτής της Moto Villa

Ο άνθρωπος που έκανε γνωστή την Ducati στις ΗΠΑ
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/2/2020

Ένα από τα πιο εμβληματικά ονόματα στην πλούσια ιστορία της ιταλικής βιομηχανίας μοτοσυκλετών δεν βρίσκεται πλέον μαζί μας. Ο Francesco Villa, μαζί με τον αδερφό του Walter, ίδρυσαν το 1968 την Moto Villa γράφοντας την δική τους ξεχωριστή ιστορία στους αγώνες, τόσο στην άσφαλτο, όσο και στο χώμα. Πριν από αυτό όμως, ο Francesco Villa είχε γίνει ο άνθρωπος που έκανε γνωστό το όνομα της Ducati στις ΗΠΑ. Η σχέση του με την Ducati ξεκίνησε ως αναβάτη αγώνων και μηχανικού, υπό την καθοδήγηση του μεγάλου Fabio Taglioni. Τότε η Ducati είχε μικρού κυβισμού μονοκύλινδρες μοτοσυκλέτες και στα χέρια του Francesco Villa κατέκτησε το πρωτάθλημα Ιταλίας στην κατηγορία Junior 100 το 1955.

Όμως η μεγαλύτερη προσφορά του Francesco Villa προς τον μέντορά του Fabio Taglioni ήρθε από ένα τυχαίο γεγονός. Οι αμερικάνοι αντιπρόσωποι της Ducati ανέφεραν ένα πρόβλημα στο συμπλέκτη των μοτοσυκλετών που είχαν παραλάβει, το οποίο δεν μπορούσαν να λύσουν οι ίδιοι. Η Ducati έστειλε στις ΗΠΑ των Villa για να τους βοηθήσει να βρουν λύση ως μηχανικός. Κατά την παραμονή του όμως εκεί έτρεχε σε τοπικούς αγώνες, κερδίζοντας με τις λιλιπούτιες μονοκύλινδρες Ducati τα αμερικάνικα δικύλινδρα θηρία. Έκτοτε το όνομα της ιταλικής εταιρείας εδραιώθηκε στη συνείδηση των αμερικάνων μοτοσυκλετιστών και απέκτησε αίγλη και σεβασμό. Όμως και οι μοτοσυκλέτες που κατασκεύασε ο ίδιος ο Francesco Villa με τον αδερφό του (που επίσης ήταν έως τότε αναβάτης και μηχανικός στο αντίπαλο στρατόπεδο της Aermacchi), έγραψαν με κεφαλαία γράμματα τη δική τους ένδοξη ιστορία. Κάποιες από αυτές τις μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούσαν ως βάση κινητήρες άλλων μεγαλύτερων εργοστασίων, όμως υπήρχαν και αρκετά μοντέλα που ο κινητήρας τους ήταν σχεδιασμένος και κατασκευασμένος από τους ίδιους. Η επίσημη αγωνιστική πορεία του Villa σταμάτησε το 1972, όμως αυτό δεν τον εμπόδιζε να συμμετέχει σε τοπικούς αγώνες της Ιταλίας.

      

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»