Πέθανε ο Luigi Termignoni, ιδρυτής της ομώνυμης μάρκας εξατμίσεων

Σε ηλικία 75 ετών…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/11/2019

Ο Luigi Termignoni, άφησε χθες το βράδυ την τελευταία του πνοή σε ηλικία 75 ετών.

Στα 25 του χρόνια, το 1969, είχε κιόλας ξεκινήσει την δική του εταιρεία, ένα συνεργείο Ducati, Kawasaki και Honda που πωλούσε και μοτοσυκλέτες. Πνεύμα ανήσυχο, μπλέχτηκε γρήγορα στα γρανάζια της εποχής που συνάμα ήταν εξαιρετικά δύσκολη, έκρυβε όμως και μεγάλες ευκαιρίες. Ο Termignoni ξεχώρισε γρήγορα ως βελτιωτής μοτοσυκλετών για τους αγώνες και απέκτησε φήμη ως κατασκευαστής εξατμίσεων ειδικά για αυτή την χρήση. Πολύ γρήγορα, το 1971, επενδύει στην εταιρεία του προς αυτή την κατεύθυνση.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 είχε ξεκινήσει ήδη την περιορισμένη παραγωγή εξατμίσεων ενώ ταυτόχρονα γίνεται τεχνικός διευθυντής στην Bimota που στηρίζει επάνω του την επίβλεψη των μηχανικών της. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας πειραματίζεται όχι μόνο με υλικά, όπως το αλουμίνιο, αλλά και με τελείως διαφορετικό πεδίο από πριν που απαιτεί άλλη προσέγγιση, καθώς κατασκευάζει εξατμίσεις για αγωνιστική χρήση στο Dakar!

Την επόμενη δεκαετία η σχέση του με την Ducati συσφίγγει, μία σχέση που κρατά ως τώρα, χωρίς όμως να χαλάσει -τότε- την επαφή του με τους υπόλοιπους κατασκευαστές, όπως η Honda. Την ίδια εποχή η ενασχόληση με αγωνιστικά τμήματα της Honda μεγαλώνει και αρκετά αργότερα θα έρθει και η πρώτη επιτυχία με την RC30.

Από την αρχή της προηγούμενης δεκαετίας η Termignoni προμηθεύει ομάδες σε μεγάλα παγκόσμια πρωταθλήματα, ασφάλτινα και χωμάτινα, και για πολλούς διαφορετικούς κατασκευαστές!

Μέχρι και το 2015, ο Luigi πιστωνόταν κάθε επιτυχία της εταιρείας του, καθώς εκείνη την χρονιά παρέδωσε την σκυτάλη σε ένα γκρουπ επενδυτών κομμάτι του οποίου είναι και οι ιδιοκτήτες της Ducati, αλλά και το Πανεπιστήμιο της Bologna.

Ο υιός Termignoni ξεκίνησε νέα εταιρεία εξατμίσεων μετά την εξαγορά, την SC Project που -κατά δήλωσή του- έχει ακόμη βήματα να κάνει για να φτάσει στο ίδιο επίπεδο…

Συλλυπητήρια στην οικογένειά του…

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.