Πέθανε ο “μάγος” των αγωνιστικών πλαισίων της Ducati, Riccardo Pierobon

Ο θρυλικός τεχνίτης της ιταλικής παράδοσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/4/2020

Ο Riccardo Pierobon ήταν ο άνθρωπος που έφτιαχνε στο χέρι τα πλαίσια των εργοστασιακών superbike της Ducati, με τις οποίες η ιταλική εταιρεία κατέκτησε τα περισσότερα παγκόσμια πρωταθλήματά. Γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου του 1934 και από το 1952 ασχολήθηκε επαγγελματικά με την τέχνη της δημιουργίας πλαισίων χωροδικτυώματος, όπου η Ιταλία έχει μακροχρόνια παράδοση, καθώς αναπτύχθηκε από τις αγωνιστικές ομάδες της Formula 1 των Ferrari, Maserati, Alfa Romeo, Lancia (η Lancia δεν έτρεξε στην F1, όμως το πρώτο αγωνιστικό αυτοκίνητο F1 της Ferrari ήταν εκείνο που σκόπευε να τρέξει η Lancia…) και χρησιμοποιήθηκε ευρέως απ’ όλους τους κατασκευαστές σπορ αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών.

Η δημιουργία πλαισίων με ατσάλινους σωλήνες δεν ενδείκνυται για τη βιομηχανική παραγωγή πολλών αντίτυπων, καθώς είναι χρονοβόρα και απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις από τους τεχνίτες για να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Επίσης ο σχεδιασμός ενός τέτοιου πλαισίου εξαρτάται από το είδος του ατσαλιού και την επιλογή του πάχους και της διατομής κάθε σωλήνα. Όποιος ξέρει να εκμεταλλευτεί σωστά όλες αυτές τις ιδιότητες, μπορεί να φτιάξει ένα πλαίσιο σαν της Ducati 916 που ήταν πάνω από ένα κιλό ελαφρύτερο από το αντίστοιχο αλουμινένιο του Honda Fiblade 900 RR.

Όμως το μυστικό που ήξεραν οι Ιταλοί τεχνίτες πλαισίων σαν τον Riccardo Pierobon ήταν οι “ελεγχόμενες” ελαστικότητες. Μπορούσαν δηλαδή να κάνουν το πλαίσιο να δουλεύει ως ανάρτηση της μοτοσυκλέτας όταν η μοτοσυκλέτα είναι οριακά πλαγιασμένη! Πρώτοι απ’ όλους κατάλαβαν αυτό το πλεονέκτημα οι αναβάτες των εργοστασιακών Honda RC-45 όταν έβλεπαν μπροστά τους τα Ducati 916 (998cc) να “κυματίζουν” μέσα στη στροφή και να επιταχύνουν πιο νωρίς στην έξοδο.

Το πλεονέκτημα των Ducati από το κράτημα που πρόσφεραν τα χειροποίητα ατσάλινα πλαίσια του Riccardo Pierobon, έκανε τη Honda να αναθεωρήσει τον σχεδιασμό των δικών της αλουμινένιων πλαισίων που ήταν υπερβολικά άκαμπτα και να υιοθετήσει τη φιλοσοφία των Ιταλών, παρουσιάζοντας μάλιστα και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής πλαίσια με ελεγχόμενη ακαμψία. Το πόσο σημαντική είναι αυτή η φιλοσοφία στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων φάνηκε για άλλη μια φορά πέρσι στα MotoGP, όπου ο Rossi ζητούσε επίμονα το ψαλίδι carbon, όπου χάρη στις ελεγχόμενες ελαστικότητές του βοηθάει την πρόσφυση του πίσω ελαστικού που είχαν πρόβλημα τα Yamaha.

Ο Piccardo Pierobon έχοντας τη βιοτεχνία του στο Bongo Panigale στη Μπολώνια, φρόντισε να μάθει τα μυστικά της τέχνης του στο γιο του Massimo, ο οποίος με τη σειρά του φρόντισε να συνδυάσει την παραδοσιακή ιταλική τέχνη με τις νέες τεχνολογίες. Έτσι η βιοτεχνία της οικογένειας Pierobon εξειδικεύεται στη δημιουργία πλαισίων και εξαρτημάτων για αγωνιστική χρήση, ενώ ταυτόχρονα φτιάχνει σε περιορισμένο αριθμό εξωτικά track-day “όπλα” με βάση τις V2 και V4 Panigale.

Φυσικά παραμένει βασικός συνεργάτης των εργοστασιακών και δορυφορικών ομάδων της Ducati στα παγκόσμια πρωταθλήματα WSBK και MotoGP. Από τις 5 Απριλίου ο Riccardo Pierobon δεν είναι πια μαζί μας, όμως η οικογένειά του κρατάει ζωντανή την τέχνη των ατσάλινων πλαισίων από χρωμομολυβδένιο.

Ετικέτες

Μεξικό: Ο ‘Batman του Lagos de Moreno’ αφήνει κλέφτες δικύκλων δαρμένους και δεμένους σε κολώνες

Οι πολίτες επικροτούν, οι Αρχές καταδικάζουν κι αναζητούν τον αυτόκλητο τιμωρό
mexico vigilante
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

1/7/2026

Στην πόλη Lagos de Moreno της επαρχίας Jalisco στο Μεξικό η επικαιρότητα του Ιουνίου 2026 έχει ως μεγάλο πρωταγωνιστή κάποιον ή κάποιους που αποφάσισαν να πάρουν τον Νόμο στα χέρια τους τιμωρώντας κλέφτες δικύκλων.

Με αρχή το βράδυ της 13ης Ιουνίου, ήδη πέντε φερόμενοι ως κλέφτες μοτοσυκλετών βρέθηκαν δεμένοι με μονωτική ταινία σε κολώνες της πόλης, με τη λέξη «κλέφτης» (ratero) γραμμένη στα κούτελά τους, ενώ τα κλοπιμαία τους βρίσκονται σε πρώτο πλάνο παρκαρισμένα δίπλα τους. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα οι κλέφτες είχαν φάει και εμφανέστατο ξύλο πριν δεθούν στην κολώνα.

Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, οι πληροφορίες που έχουν συλλέξει ως τώρα μιλούν για τουλάχιστον δύο ένοπλους που περιπολούν τα βράδια με ένα ή δύο αυτοκίνητα.

Οι κάτοικοι σε μεγάλο βαθμό εκδηλώνουν την υποστήριξή τους στους άγνωστούς τιμωρούς, αποκαλώντας τους ‘Batman και Robin’ ή ‘Batman του Lagos de Moreno’, ανάλογα με το τι πιστεύει ο καθένας για τον αριθμό των δραστών.

Η ουσία είναι πως η αστυνομία πλέον τους αναζητεί για πολύ σοβαρά αδικήματα, καθώς προφανώς η αυτοδικία δεν επιτρέπεται, ωστόσο θα έχει σοβαρό πρόβλημα να κερδίσει την υποστήριξη του τοπικού πληθυσμού που υποφέρει από πολέμους συμμοριών, απαγωγές και γενικότερα άφθονη βία σε μια περιοχή που θεωρείται το άνδρο του περίφημου Jalisco New Generation Cartel, μιας από τις βιαιότερες και ισχυρότερες εγκληματικές οργανώσεις της χώρας.

Με τις αρχές να αποδεικνύονται λίγες για να κάνουν ο,τιδήποτε ενάντια στους στρατούς του καρτέλ, η εγκληματικότητα αυτή έχει προσφέρει γόνιμο έδαφος και για πάσης φύσεως κακοποιούς, με τις κλοπές μοτοσυκλετών να είναι σε διαρκή άνοδο.

Ως αντίδραση προς αυτήν την πραγματικότητα συχνά οι κάτοικοι αναγκάζονται να καταφύγουν σε παράνομες λύσεις προκειμένου να προστατεύσουν τις περιουσίες και τη ζωή τους, είτε με ομάδες εκδικητών όπως η συγκεκριμένη που κυνηγά κλέφτες δικύκλων, ή με πιο δυναμικές δράσεις όπως η οργάνωση ένοπλων ομάδων περιφρούρησης ολόκληρων γειτονιών από τους ίδιους τους κατοίκους, με πιο φημισμένη μια ομάδα γυναικών από τη γειτονική πόλη Michoacan που, απέναντι το ίδιο καρτέλ, επιστράτευσε όπλα, μπλόκα σε δρόμους, μέχρι και αυτοσχέδιο άρμα μάχης το 2021!

Δυστυχώς όμως, η δράση του ή των τιμωρών στο Lagos de Moreno έχει το αντίθετο αποτέλεσμα, καθώς οι δράστες των κλοπών έτσι θυματοποιούνται, ενώ δεν είναι καθόλου σίγουρο πως μπορούν μετά να διωχθούν για τις κλοπές που φέρονται να διέπραξαν.

Η αυτοδικία είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που από τη μια φαντάζει φυσιολογική αντίδραση στην αδυναμία των αρχών να προσφέρουν την ασφάλεια για την οποία υπάρχουν, αλλά από την άλλη αποτυγχάνει να καταδικάσει τους εγκληματίες και στο τέλος αφήνει πάντα ανοικτό το ενδεχόμενο τιμωρίας του λάθους ανθρώπου.