Πέθανε ο Robbie Knievel, γιος του Evel Knievel. Ήταν 60 ετών.

Ο Evel Knievel είχε πεθάνει στα 69
Πέθανε ο Robbie Knievel
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/1/2023

Ο Robbie Knievel που ακολουθούσε το επάγγελμα του πατέρα του, Evel, απεβίωσε στις 13 Ιανουαρίου έπειτα από μάχη με τον καρκίνο στο πάγκρεας. Ο αδερφός του Kelly Knievel έκανε την σχετική ανακοίνωση.

Ο Robbie είχε αναλάβει να κρατήσει την οικογενειακή παράδοση που ξεκίνησε ο πατέρας του και επί σειρά ετών το έκανε με μεγάλη επιτυχία. Το 1989 κατάφερε να ολοκληρώσει το άλμα πάνω από το εντυπωσιακό σιντριβάνι του Ceasars Palace στο Las Vegas στο οποίο ο πατέρας του είχε αποτύχει το 1967. Δέκα χρόνια μετά προσπάθησε να πηδήξει πάνω από το Grand Canyon και τα κατάφερε αλλά έσπασε το πόδι του στην προσγείωση.

Αντίστοιχα ο Evel Knievel είχε προσπαθήσει κάτι παρόμοιο το 1974 με πυραυλοκίνητη μοτοσυκλέτα αλλά το αλεξίπτωτο άνοιξε πολύ νωρίς οδηγώντας έτσι σε αποτυχία.

Ανάμεσα στις χαρακτηριστικές στιγμές του Robbie είναι το άλμα πάνω από 30 λιμουζίνες το 1998, το άλμα ανάμεσα σε δύο κτήρια 13 ορόφων στο Las Vegas την επόμενη χρονιά, όπως επίσης και το άλμα στο αγκυροβολημένο αεροπλανοφόρο USS Interpid, πάνω από πέντε πολεμικά αεροπλάνα το 2004.

Πέθανε ο Robbie Knievel

Είχε γεννηθεί στις 7 Μαΐου 1962 και ξεκίνησε να οδηγεί μοτοσυκλέτες από επτά ετών ενώ μόλις την επόμενη χρονιά πήρε μέρος σε σόου δίπλα στον πατέρα του. Από την ηλικία των 12 ετών ήταν μέρος της περιοδείας του, αφήνοντας το σχολείο για να ακολουθήσει αυτή την καριέρα. Ήταν παντρεμένος και είχε τρεις κόρες και πέντε εγγόνια.

Αντίστοιχα και ο Evel Knievel είχε άλλα τρία παιδιά εκτός από τον Robbie, δύο κόρες την Tracey και την Alicia και έναν ακόμη γιο τον Kelly. Ο Evel πέθανε από πνευμονοπάθεια το Νοέμβριο του 2007 στην ηλικία των 69 ετών.

Ο Robbie Knievel παρέμεινε στην ενεργό δράση του θεάματος με μοτοσυκλέτες για πολλά χρόνια και παρότι εξίσου ή και περισσότερο πετυχημένος από τον πατέρα του, βρέθηκε στο τέλος της καριέρας του να αντιμετωπίζει μία τεράστια αλλαγή σε αυτό το επάγγελμα με παραγωγές που τροφοδοτούνταν από τα κοινωνικά δίκτυα και ξεπερνούσαν τις δυνατότητες ενός ατόμου. Αποσύρθηκε το 2011 στα πενήντα του χρόνια πάνω που η βιομηχανία αυτή άλλαζε για πάντα. Πολυπληθείς ομάδες και υπερπαραγωγές που δεν γινόταν μπροστά στο κοινό αλλά μπροστά στις κάμερες αποκλειστικά για να κινηματογραφηθούν, ήταν η συνέχεια των σόου των «daredevils» που ξεκίνησαν από ανθρώπους όπως ο Knievel με την διαφορά πως ό,τι έκαναν, το έκαναν ζωντανά.

Ο Robbie έχει εμφανιστεί και σε διάφορες σειρές, ενώ υπάρχει και ντοκιμαντέρ για την ζωή του.

Πέθανε ο Robbie Knievel

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.